zondag 26 maart 2017

Gerrit Krol -- Ontmoeting

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =

wikipedia
necrologie
dbnl









Ontmoeting

Opnieuw moesten wij, noodlot,
op een stille morgen in maart
elkaar zien staan, de straat
waar zij stond achterin, voor ik,
de handen langs de vensterbank,
voorbij het holle der portieken,
haar tegenging, ontving wat zij
tot het midden had bewaard:
een lachje zijdelings, o god
hoe dapper kunnen wij dan verder!
Wat rest er echter van ons samenzijn?
Mij alleen die pijn toen ik omzag
haar van achteren te zien, de schouders
en de vraag of zij zich redt.


Gerrit Krol (1934-2013)
uit: Een morgen in maart (1967)






• Speel het gedichtenspel

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =
Abonnees van Laurens Jz. Coster ontvangen iedere dag een gedicht per mail.
Aan- en afmelden: http://high5.nl/minimalist/?l=laurensjzcoster

Gerrit Kouwenaar -- De laatste dagen van de zomer

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =

wikipedia
dbnl
kb
13 gedichten
overleden








'De laatste dagen van de zomer' was in 1993 een van de tien favoriete gedichten van Anna Enquist.



De laatste dagen van de zomer

Trager de wespen, schaarser de dazen
groenvliegen grijzer, engelen gene, niets
dat hier hemelt, alles brandt langer

dit zijn de laatste dagen, men schrijft
de laatste stilstand van de zomer, de laatste
vlammen van het jaar, van de jaren

wat er geweest is is er steeds nog even
en wat men helder ziet heeft zwarte randen

men moet zich hier uitschrijven, de tuin
in de tuin insluiten, het geopende boek
het einde besparen, met moet zich verzwijgen

verzwijg hoe de taal langs de lippen invalt
hoe de grond het gedicht overstelpt, geen mond
zal spreken wat hier overwintert -


Gerrit Kouwenaar (1923-2014)
uit: Een geur van verbrande veren (1991)






• Speel het gedichtenspel

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =
Abonnees van Laurens Jz. Coster ontvangen iedere dag een gedicht per mail.
Aan- en afmelden: http://high5.nl/minimalist/?l=laurensjzcoster

zaterdag 25 maart 2017

Vijf Russen

Gedichten van vijf Russische dichters, vertaald, gekozen en toegelicht door Hans Boland.

• Download het e-boek met alle vijf gedichten. Opmaak: Studio Het Mes, Den Haag.

Velimir Chlebnikov - Grijnsbezwerend
Marina Tsvetajeva - Vlammende, rosse lijsterbestrossen
Osip Mandelstam - Neem rustig uit de holte van mijn handen
Anna Achmatova - Laatste toost
Alexandr Poesjkin - De profeet

• Download het e-boek met alle vijf gedichten. Opmaak: Studio Het Mes, Den Haag.


















• Beluister de geluidcollages (van Mat Wijn) met daarin daarin de originelen en de vertalingen van vier van de vijf gedichten via Soundcloud.

Willem van Toorn -- Twee wintergedichten

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =

wikipedia
dbnl
schrijversinfo









'Twee wintergedichten' was in 1993 een van de tien favoriete gedichten van Anna Enquist.



Twee wintergedichten

1

Alle bomen zijn dood
in de dorpslaan. Er staat winter
klaar om zijn werk te beginnen.
Nog heeft hij niet ontbloot

de witte zeis van het einde
van weer een jaar: hagel, sneeuw en
ijs. Maar zijn hand op de schede
ligt al gereed. Nu rijden

de boerenwagens naar een groot
hooibed voor een slaap van maanden,
vol dromen met de gil van hazen
na het hagelheet lood.

Er hangt een zeis in het licht
geslepen, een jager loerend
op ons hart. Slaap, doe het
dorp alstublieft dicht.



2

Ik heb nu alles gedaan
voor als de sneeuw zal komen,
ik heb de deuren gesloten
en de blinden voor ieder raam.

En met de sneeuw de storm:
ik heb het dak nagekeken
uit vrees dat het zou kunnen breken
onder des winters enorm

waaien. Nu staat tijd stil
in de dichte kamers en gangen.
Door kieren komt enkel het lange
langzame licht nog. Dat wil

spionneren of er soms
een opening is gebleven
groot genoeg voor de witte legers
om in te dringen tot ons.

Zo, kom maar snel. Ik leid
je trappen op met mijn lantaren
naar een klein vertrek waar wij samen
kunnen doen of wij veilig zijn

als de sneeuw en het waaien komen.
Stil. Laten wij nu gaan slapen,
ons houdende voor elkaar of
wij het nog echt geloven,

alsof licht en koude, vazallen
van de winter, niet alle hoeken
zouden komen doorzoeken,
en de vluchtlingen vinden, alle.


Willem Van Toorn (1935)






• Speel het gedichtenspel

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =
Abonnees van Laurens Jz. Coster ontvangen iedere dag een gedicht per mail.
Aan- en afmelden: http://high5.nl/minimalist/?l=laurensjzcoster

donderdag 23 maart 2017

Alexandr Poesjkin -- De profeet

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =

Alexandr Poesjkin
historiek • wikipedia • origineel 'De profeet' • origineel voorgelezen

Hans Boland
• bio + interview • wikipedia • dankwoord Nijhoff-prijs





• Deze week vijf Russische gedichten, gekozen, vertaald en toegelicht door Hans Boland, in 2015 winnaar van de Martinus Nijhoffprijs. Vandaag als laatste 'De profeet' van Alexandr Poesjkin. Toelichting onder het gedicht.

• Luister vooral ook naar deze geluidscollage waarin zowel origineel als vertaling te horen zijn.
Bekijk de pastels die Juke Hudig maakte bij dit gedicht.



De profeet
(Пророк)

Ik sleepte me door de woestijn.
Mijn geest verdorstte, maar daar naakte
Een splitsing, waar een serafijn,
Zesvleugelig, de weg bewaakte.
Zijn vedervingers raakten licht,
Alsof ik droomde, mijn gezicht;
Toen kreeg ik zienersogen, starend,
Bang, als een opgeschrikte arend.
Dan raakte hij mijn oren aan
En deed mij het rumoer verstaan
Van engelen die opwaarts schoten
En van het bevend firmament
En van een schichtig zeeserpent
En van het uitbotten van loten.
En dan ontrukte hij mijn mond
De sluwe tong, die tot die stond
Gezondigd had en vals gesproken.
Zijn hand was een bebloede prang:
De angel van een wijze slang
Werd in de open wond gestoken.
En dan hieft hij zijn zwaard en reet
Mijn hart vol broos en angstig leven
Mij uit de borst, waarin hij wreed
Een kooltje vuur had ingedreven.
Zo lag ik in de woestenij
Te sterven. Toen sprak God tot mij:
‘Mijn woord, profeet, zal u geleiden:
Verrijs, ga over land en zee,
Om naar mijn wil het te verbreiden.
Verzeng het mensenhart ermee.’

1826


Alexandr Poesjkin (1799-1837)
(Александр Пушкин)




Deze kleine cyclus Russische gedichten in Nederlandse vertaling kan natuurlijk alleen maar afsluiten met Alexandr Poesjkin, de alfa en omega van de Russische poëzie. Een ‘typisch’ Poesjkin-gedicht bestaat niet, omdat ál zijn werk ‘typisch Poesjkin’ is én omdat hij zich noch thematisch, noch op het emotionele vlak liet breidelen. Zijn genie bewoog zich met hetzelfde gemak in de hemel als in de hel. Dat gemak is wellicht de belangrijkste reden van de immense en onvergankelijke populariteit van zijn verzen. Het is tevens de oorzaak van de vulgarisatie waaraan zijn werk maar al te gauw ten prooi valt. Zijn magistrale gedicht ‘De profeet’ is géén zelfportret, ook geen geïdealiseerd of gedroomd zelfportret: het is niet meer en niet minder dan het verhaal, de in woorden gevatte essentie, grootsheid en tragiek van de Profeet.
• Hans Boland





= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =
Abonnees van Laurens Jz. Coster ontvangen iedere dag een gedicht per mail.
Aan- en afmelden: http://high5.nl/minimalist/?l=laurensjzcoster

Juke Hudig -- Twee pastels bij Poesjkin's 'De profeet'

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =
Uit: De profeet. Pastels van Juke Hudig bij het gedicht van Alexandr Poesjkin.
© Juke Hudig


'Mijn geest verdorstte'

'En dan ontrukte hij mijn mond die sluwe tong'

woensdag 22 maart 2017

Anna Achmatova -- Laatste toost

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =


Anna Achmatova
wikipedianegen gedichtenmuurgedichtover 'Laatste toost'volkskrant

Hans Boland
• bio + interview • wikipedia • dankwoord Nijhoff-prijs





• Deze week vijf Russische gedichten, gekozen, vertaald en toegelicht door Hans Boland, in 2015 winnaar van de Martinus Nijhoffprijs. Vandaag als vierde een gedicht van Anna Achmatova. Toelichting onder het gedicht.





Laatste toost
(Последний тост)

Op mijn bestaan vol nijd en spijt,
Ons huis in stof en as,
Ons samenzijn in eenzaamheid –
Op jou hef ik het glas;
En op die ogen kil en dof,
Die mond, die mij verried,
En op de wereld wreed en grof,
Op God, die ons verliet.

27 juli 1934

Anna Achmatova (1889-1966)
(Анна Ахматова)





Anna Achmatova behoeft eigenlijk geen introductie. Ik heb voor het hierbovenstaande gedicht gekozen omdat ik ooit een Nederlandse dichter tegenkwam die het – in mijn vertaling – uit zijn hoofd had geleerd, en een mooier compliment kun je als poëzievertaler niet krijgen.
• Hans Boland





= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =
Abonnees van Laurens Jz. Coster ontvangen iedere dag een gedicht per mail.
Aan- en afmelden: http://high5.nl/minimalist/?l=laurensjzcoster