donderdag 23 februari 2017

Paul Meeuws -- Liedje

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =

meander
dbnl
recensie tzum









Liedje

Omdat een liedje - gekortwiekt
naar de mode van toen - niet van de tijd loskomt,
moet het daar blijven, ontloopt het de klok
zonder tijdloos te worden.

Ongezongen blijft het een ding,
een verknoopt elastiekje in de broekzak van je geheugen,
steels appèl aan je stembanden.

Jongensadem trekt weer door je heen zodra je het zingt.
Je maakt je weer druk over haarlengte, pijpbreedte,
de mascarablikken van meisjes.

En je wordt weer gezien zoals je bedoeld bent
voor dat ene moment waarvoor alles een leven lang
klaarligt: schoon hemd, stropdas (die droeg je toen nog),
je schoenen met puntige neuzen.


Paul Meeuws (1947)
uit: De geluiden (2017)






• Speel het gedichtenspel

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =
Abonnees van Laurens Jz. Coster ontvangen iedere dag een gedicht per mail.
Aan- en afmelden: http://high5.nl/minimalist/?l=laurensjzcoster

woensdag 22 februari 2017

EdLeeflang -- Een echtpaar

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =

wikipedia
dbnl
wat gedichten
in memoriam








Een echtpaar

In het Stedelijk zag ik
Vroman en Tineke zijn vrouw.
Ze snelden langs de Appels voort.
Voor slaapwandelen ging het te gauw,
voor zich verdiepen was het ongehoord.

Hij had over zijn arm een jas
of iets anders, zij liep voorop,
hij riep weer dingen, misschien
sterke strofen. Zij verdwenen
als snel geluk naar Verenigde
Staten of naar boven.
Hij was kleiner dan ik van
foto's geloofde. En zijn
grijze slierten haar - liefde
is het enige - ontroerden sterk.

Ik weet wel waarom ik me
van oude kleren voelde worden,
waaruit gedachtenspinsels
en vragen stoven: Is dit nog
uw enige paar? Wat voor weefsel?
Hoe duur? Welk merk?


Ed Leeflang (1929-2008)






• Speel het gedichtenspel

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =
Abonnees van Laurens Jz. Coster ontvangen iedere dag een gedicht per mail.
Aan- en afmelden: http://high5.nl/minimalist/?l=laurensjzcoster

Leo Vroman -- Met andere woorden & Windstil

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =

wikipedia
dbnl
Vroman foundation
bloemlezinkje
interview
Vroman en de taal








Met andere woorden

Hoe wonderlijk zijn wij toch,
wij schieten elkaar te binnen
met woorden, met juiste zinnen,
en dan worden wij ook nog

bijna tot tranen bewogen
door verzen, romans en novellen
die ons hun ongelogen
verzinselen vertellen.

Op haar beste ogenblikken
vertoont tv wat nu niet
en elders ook nooit is geschied
en doet ons net niet snikken.

O als ik toch woordeloos kon
kijken naar wolken! Dit land
sprakeloos kon zien!

En die wijde horizon!
Hoe zou ik genieten, want
dan huilde ik misschien.



Windstil

Ik droomde bijna dat ik sliep
en door een wijde polderweide liep
en in de stille lentehitte
zag ik de doodstil staande witte
schermbloemen langs de sloot,
want er was geen wind
en boven de dijk de witte
slappe zeilen van een boot,
ze gleden zoals de IJssel stroomde
want er was geen wind
waar ik van droomde
en over het dijkpad reden
fietsers want ik hoorde het grind
van tachtig jaar geleden
en verder niets


Leo Vroman (1915-2014)
uit: Daar (2011)









• Speel het gedichtenspel

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =
Abonnees van Laurens Jz. Coster ontvangen iedere dag een gedicht per mail.
Aan- en afmelden: http://high5.nl/minimalist/?l=laurensjzcoster

maandag 20 februari 2017

Koos Schuur -- Poëzie

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =

dbnl
schrijversinfo
npe
wikipedia
in memoriam








Poëzie
                                                   J’écris ton nom
                                                   - Paul Éluard


Tussen de krommen, kreupelen en manken,
tussen die meesmuilen, blind met één oog,
tussen de jabroers en die altijd janken
kras ik haar naam in bomen, boeken, banken,
in kelderraamkozijnen en dakplanken,
in de corsages en de al te ranke
polsen en enkels van hen om wier slanke
lichamen ik liefde voorgaf en loog.

tussen de doven en de dronkelappen,
tussen de dienstmeiden en minder soort,
tussen verdrukten en die van zich trappen,
tussen die van der wereld zweep het klappen
en de pijn kennen, tussen monnikskappen,
tussen de bredeborsten en de slappen,
de slapers, de slampampers en de rappen,
tussen de machteloosheid en de moord,

kras ik haar naam en fluister ik de woorden
die haar tot slaaf en onderhorig zijn,
zwaar als de wijn uit zuidelijker oorden,
machtig als die muziek die ik eens hoorde
bij negers, zwetend, schreiend, tot den boorde
tot barstens toe gevuld met onverwoorde
verlangens, heimwee, liefde, ongehoorde,
die zeldzaam en oud als de wereld zijn:

laat avondrood, achterweg, adem, aarde,
brood, brandende, boordevol, bomenrij,
dood, duivel, droefenis, eeuwigheid, gaarde,
hoop, have, hulpeloos, hand, huis, hovaarde,
idool, kind, liefde, langoureus, mansarde,
menigeen, nergen, nooit, opaal, o paarden,
regen, soms, sodom, tegenslag, mijn waarde
vriendin, wind, wildernis, ijlens, zachtaarde
zuster, zielsveel, zaligen, ik en jij.


Koos Schuur (1915-1995)






• Speel het gedichtenspel

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =
Abonnees van Laurens Jz. Coster ontvangen iedere dag een gedicht per mail.
Aan- en afmelden: http://high5.nl/minimalist/?l=laurensjzcoster

zondag 19 februari 2017

Martijn den Ouden -- nee

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =

website
ipoetry
avondlog
wikipedia
voorproefje bundel








nee

niet weer deze bruine Lada in de toendra

liever een vreetschuur met chocomel op de kaart
en het geluid van dravende paarden over de intercom

o de manen
o de manen in de wind

nabij de Noordpool buigen de regels

chauffeurs mogen zich beschenken
zolang zij gemorst vuurwater
met servetten van hun dasjes deppen
en beloven niet te rijden en te slapen
tegelijk

wie een week op de toendra vertoeft
roept algauw een prijs in het leven
voor niet de mooiste
maar de meest fatsoenlijke borsten op aard'

fatsoenlijk
ja
gelijk Lola

Lola in de Lada
met haar natte mond en het late middaglicht
in een klamme droom verzonken


Martijn den Ouden (1983)
uit: Een kogelvrije zomer (2017)






• Speel het gedichtenspel

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =
Abonnees van Laurens Jz. Coster ontvangen iedere dag een gedicht per mail.
Aan- en afmelden: http://high5.nl/minimalist/?l=laurensjzcoster

zaterdag 18 februari 2017

Jan Six van Chandelier -- Op twistige steegjes geburen

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =

wikipedia
• dbnl
• kb










Op twistige steegjes geburen

Al wat na d'aarde ziet onreedlijk op vier poten,
Leeft onderling in rust en eendracht zonder strijd,
Of zo het ene beest het andere verbijt,
Wat paarlink zal zijn paar verscheuren of verstoten?
Geen leeuw heeft ooit zijn tand in zijn leeuwin geschoten,
Geen koeie dreef den bul haar hoornen in zijn zijd.
De wolf leeft met zijn wijf, 't schaap met den ram verblijd.
Het bos, de weide, elk streelt zijn teel- en worpgenoten.
Hoe komt dat menig dier rechtschapen met verstand
Zijn trouw en andre helft niet minlijk kan verdragen,
Maar dat het huis van twist, als in een helle brandt?
Mijn buurman en zijn vrouw die leggen alle dagen
In 't steegje overhoop, met stokken, vuist en hand,
Kind, reutje, kater, pot en pan werd doodgeslagen.


Jan Six van Chandelier (1620-1695)
uit: Poësy (1657)





• Speel het gedichtenspel

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =
Abonnees van Laurens Jz. Coster ontvangen iedere dag een gedicht per mail.
Aan- en afmelden: http://high5.nl/minimalist/?l=laurensjzcoster

Gaston Burssens -- Zelfportret

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =

wikipedia
• dbnl
• schrijversgewijs










Zelfportret

De dood, zegt men, is een ontsporing,
fantastisch, om er door bekoord te zijn.
Ik weet het nu, de dood is een bekoring
zoals men door een moord
- of een halsstarrig woord -
bekoord kan zijn.

Maar eerst moet ik vertellen
hoe eens een trein
mij zozeer ongenadig heeft ontspoord
dat ik niet meer tot drie kon tellen.
Doch 't was genoeg om driemaal te verliezen
een ongereprte drang naar eerzaamheid,
plus drie gebroken kiezen.

Maar goed. Terugkomend op de bekoring:
het doodshoofd van de dood was dit van mij,
mijn zelfportret met de gelijkenis erbij.


Gaston Burssens (1896-1965)
uit: Posthume verzen of le Silence tel qu'on le parle (1961)





• Speel het gedichtenspel

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =
Abonnees van Laurens Jz. Coster ontvangen iedere dag een gedicht per mail.
Aan- en afmelden: http://high5.nl/minimalist/?l=laurensjzcoster