= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =
* wikipedia
* dbnl
* interview door Ischa Meijer
Volgende maand verschijnt aflevering 170 van de Meander-Klassiekers.
Ter gelegenheid daarvan koos Klassiekers-oprichter en -redacteur (en dichter)
Joop Leibbrand vijf moderne klassiekers, die we deze week bij Coster
publiceren. Vandaag als tweede een gedicht van Jan G. Elburg. De analyse ervan leest u bij Meander.
Gelovig soms
Prijs de dag voor het avond is
voor je gouden verloofde het uitmaakt
voor het donkere deksel het donker maakt
prijs de dag en vertel voor het avond is
hoe het was wat er was dat het goed was
vertel het nog half gelovige oren
prijs de dag prijs de rotzooi
van ronkend blik het lawaai en de schrik
prijs de wind om de lekkende vuilniszak
prijs het licht op de stront de lonk van de lelijke
vrouw en de lik van de hond zonder haar prijs
de lucht van heet asfalt van zweet van patat
prijs een godganselijk godvergeten
goed lullig niet te vervangen leven
voor je leuterend strompelend uitgejoeld afgaat
prijs het
terwijl de nacht nadert
de duim nadrukkelijk je strot nadert
Jan G. Elburg (1919-1992)
uit: Gedichten 1950-1975 (1975)
Nou moet je niet denken dat ik mezelf onderschat of me miskend voel.
Ik ben tenslotte
de meest gestolen dichter van De Bezige Bij. Als er een
bundel van mij uitkomt,
verdwijnen er meteen stapels van.
- Jan G. Elburg
= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =
Abonnees van Laurens Jz. Coster ontvangen iedere dag een gedicht per mail.
Aan- en afmelden: http://high5.nl/minimalist/?l=laurensjzcoster
Laurens Jz. Coster
woensdag 19 juni 2013
dinsdag 18 juni 2013
Ed Leeflang -- 'De vader van de baby Constantijn, wat hem'
= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =
* wikipedia
* dbnl
* wat gedichten
* in memoriam
Volgende maand verschijnt aflevering 170 van de Meander-Klassiekers. Ter gelegenheid daarvan koos Klassiekers-oprichter en -redacteur (en dichter) Joop Leibbrand vijf moderne klassiekers, die we deze week bij Coster publiceren. Vandaag als tweede een gedicht van Ed Leeflang. De analyse ervan leest u bij Meander.
De vader van de baby Constantijn, wat hem
voor ogen zweefde stuit en kalmeert mij niet.
Precieze dromen moet ik ’s nachts wel uit,
naar de keuken en ik wil dan nog een uur
op een bevriende stoel.
Niet de geringste engel zou er voor
hebben gevoeld verder te gaan
met haar broze, bedreigde lichaam.
Hij heeft veel te veel bedoeld.
Ik kom niet uit met zijn stoïsch verdriet
en niet met zijn troostrijke orde.
Hoe waar zijn die in zijn huis
trouwens geworden?
Want de moeder schreef het niet.
Ed Leeflang (1929-2008)
uit: Bewoond als ik ben (1981)
In december 1979, nog net op de valreep, verschenen twee poëziebundels die tot de
grote literaire verrassingen van de jaren zeventig mochten worden gerekend: de debuten
van de 50-plussers Jan Eijkelboom en Ed Leeflang.
- Piet Piryns
= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =
Abonnees van Laurens Jz. Coster ontvangen iedere dag een gedicht per mail.
Aan- en afmelden: http://high5.nl/minimalist/?l=laurensjzcoster
* wikipedia
* dbnl
* wat gedichten
* in memoriam
Volgende maand verschijnt aflevering 170 van de Meander-Klassiekers. Ter gelegenheid daarvan koos Klassiekers-oprichter en -redacteur (en dichter) Joop Leibbrand vijf moderne klassiekers, die we deze week bij Coster publiceren. Vandaag als tweede een gedicht van Ed Leeflang. De analyse ervan leest u bij Meander.
De vader van de baby Constantijn, wat hem
voor ogen zweefde stuit en kalmeert mij niet.
Precieze dromen moet ik ’s nachts wel uit,
naar de keuken en ik wil dan nog een uur
op een bevriende stoel.
Niet de geringste engel zou er voor
hebben gevoeld verder te gaan
met haar broze, bedreigde lichaam.
Hij heeft veel te veel bedoeld.
Ik kom niet uit met zijn stoïsch verdriet
en niet met zijn troostrijke orde.
Hoe waar zijn die in zijn huis
trouwens geworden?
Want de moeder schreef het niet.
Ed Leeflang (1929-2008)
uit: Bewoond als ik ben (1981)
In december 1979, nog net op de valreep, verschenen twee poëziebundels die tot de
grote literaire verrassingen van de jaren zeventig mochten worden gerekend: de debuten
van de 50-plussers Jan Eijkelboom en Ed Leeflang.
- Piet Piryns
= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =
Abonnees van Laurens Jz. Coster ontvangen iedere dag een gedicht per mail.
Aan- en afmelden: http://high5.nl/minimalist/?l=laurensjzcoster
zondag 16 juni 2013
Marjoleine de Vos -- Mevrouw Despina knielt niet
= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =
* wikipedia
* dbnl
* nrc-koken
* nrc-weblogs
Volgende week verschijnt aflevering 170 van de Meander-Klassiekers. Ter gelegenheid daarvan koos Klassiekers-oprichter en -redacteur (en dichter) Joop Leibbrand vijf moderne klassiekers, die we deze week bij Coster publiceren. Vandaag als eerste het gedicht ‘Mevrouw Despina knielt niet’ van Marjoleine de Vos. De analyse ervan leest u bij Meander.
Mevrouw Despina knielt niet
‘Ik riep u, hoorde u mij niet?’
mompelt mevrouw Despina of zwijgt
tegen de wolken in hun hartstochtelijk
verlaten blauw. Ze riep of hoopte
te roepen, boog soms het hoofd, knielde niet
opende nooit haar hand naar de toekomst.
‘Mijn hart verlangt’ zong ze ‘naar u?’
Iemand lopen leren, het zachte beschermen
in ijzeren armen, koekjes kneden.
‘In mij vloeit het over’ schrijft mevrouw Despina
in slecht geadresseerde brieven. Trekt dagelijks
de deur achter zich dicht, neuriënd
over vrede valt ze uit bed, tikt angstig
haar mening in de krant – ‘Ik riep u’ –
of huilt haar hart – ‘Waar was u’ – om
ontferming, belachelijk, hardnekkig tegen
wie horen wil. Zo kan het niet langer, nee
en kijk, het lichtgroen op de vensterbank
gloeit op ‘als gras’ denkt mevrouw Despina
‘in de morgenstond bloeit het’.
Marjoleine de Vos (1957)
uit: Zeehond graag (2000)
Het is troostrijker om de vogels buiten in de weer te zien of een haas tegen te komen,
dan om hard na te denken wat de betekenis van het al mag zijn.
- Marjoleine de Vos
= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =
Abonnees van Laurens Jz. Coster ontvangen iedere dag een gedicht per mail.
Aan- en afmelden: http://high5.nl/minimalist/?l=laurensjzcoster
* wikipedia
* dbnl
* nrc-koken
* nrc-weblogs
Volgende week verschijnt aflevering 170 van de Meander-Klassiekers. Ter gelegenheid daarvan koos Klassiekers-oprichter en -redacteur (en dichter) Joop Leibbrand vijf moderne klassiekers, die we deze week bij Coster publiceren. Vandaag als eerste het gedicht ‘Mevrouw Despina knielt niet’ van Marjoleine de Vos. De analyse ervan leest u bij Meander.
Mevrouw Despina knielt niet
‘Ik riep u, hoorde u mij niet?’
mompelt mevrouw Despina of zwijgt
tegen de wolken in hun hartstochtelijk
verlaten blauw. Ze riep of hoopte
te roepen, boog soms het hoofd, knielde niet
opende nooit haar hand naar de toekomst.
‘Mijn hart verlangt’ zong ze ‘naar u?’
Iemand lopen leren, het zachte beschermen
in ijzeren armen, koekjes kneden.
‘In mij vloeit het over’ schrijft mevrouw Despina
in slecht geadresseerde brieven. Trekt dagelijks
de deur achter zich dicht, neuriënd
over vrede valt ze uit bed, tikt angstig
haar mening in de krant – ‘Ik riep u’ –
of huilt haar hart – ‘Waar was u’ – om
ontferming, belachelijk, hardnekkig tegen
wie horen wil. Zo kan het niet langer, nee
en kijk, het lichtgroen op de vensterbank
gloeit op ‘als gras’ denkt mevrouw Despina
‘in de morgenstond bloeit het’.
Marjoleine de Vos (1957)
uit: Zeehond graag (2000)
Het is troostrijker om de vogels buiten in de weer te zien of een haas tegen te komen,
dan om hard na te denken wat de betekenis van het al mag zijn.
- Marjoleine de Vos
= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =
Abonnees van Laurens Jz. Coster ontvangen iedere dag een gedicht per mail.
Aan- en afmelden: http://high5.nl/minimalist/?l=laurensjzcoster
vrijdag 14 juni 2013
Elisabeth Eybers -- Heimwee
= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =
* wikipedia
* dbnl
* zuidafrikahuis
* Afstand en verbintenis
Heimwee
’n Huis is iets wat teen ’n helling staan
deur son gekonfronteer aan elke kant.
Maar let op: sê jy huis in hierdie land
dan dui jy drie beknelde kamers aan.
Hier is geen op- of afwaartsneiging, geen
geleidelike hemelvaart, geen lig
behalwe dié uit draad en glas verdig.
Die eendersheid is redelik en gemeen.
Agter ’n grou en anonieme wal
hys die abrupte trap jou uit die straat
op na die sogenaamde huis, en laat
jou later stiptelik in die straat terugval.
Nooit wesenlik, alleen kineties, mag
jou hartritmiek, jou ribbehok wat hyg
die dodelike waterpas ontstyg
terwyl jy knutsel aan ‘n nuwe dag.
Elisabeth Eybers (1915-2007)
uit: My radarhart laat niks ontglip (2013)
Na aanvankelijke weerstand tegen het Zuidafrikaans, een taal waarin zoveel racisme
wordt geuit - zie hoofdstuk 7 - heb ik Eybers geaccepteerd als een dichteres die ik
vertrouw. Aanvankelijk lezend als ‘resisting reader’ heb ik in haar werk geen racistische
of anderszins reactionaire elementen gevonden.
- Maaike Meijer
= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =
Abonnees van Laurens Jz. Coster ontvangen iedere dag een gedicht per mail.
Aan- en afmelden: http://high5.nl/minimalist/?l=laurensjzcoster
* wikipedia
* dbnl
* zuidafrikahuis
* Afstand en verbintenis
Heimwee
’n Huis is iets wat teen ’n helling staan
deur son gekonfronteer aan elke kant.
Maar let op: sê jy huis in hierdie land
dan dui jy drie beknelde kamers aan.
Hier is geen op- of afwaartsneiging, geen
geleidelike hemelvaart, geen lig
behalwe dié uit draad en glas verdig.
Die eendersheid is redelik en gemeen.
Agter ’n grou en anonieme wal
hys die abrupte trap jou uit die straat
op na die sogenaamde huis, en laat
jou later stiptelik in die straat terugval.
Nooit wesenlik, alleen kineties, mag
jou hartritmiek, jou ribbehok wat hyg
die dodelike waterpas ontstyg
terwyl jy knutsel aan ‘n nuwe dag.
Elisabeth Eybers (1915-2007)
uit: My radarhart laat niks ontglip (2013)
Na aanvankelijke weerstand tegen het Zuidafrikaans, een taal waarin zoveel racisme
wordt geuit - zie hoofdstuk 7 - heb ik Eybers geaccepteerd als een dichteres die ik
vertrouw. Aanvankelijk lezend als ‘resisting reader’ heb ik in haar werk geen racistische
of anderszins reactionaire elementen gevonden.
- Maaike Meijer
= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =
Abonnees van Laurens Jz. Coster ontvangen iedere dag een gedicht per mail.
Aan- en afmelden: http://high5.nl/minimalist/?l=laurensjzcoster
donderdag 13 juni 2013
Jos De Haes -- Elza
= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =
* schrijversgewijs
* dbnl
* Azuren holte
* draagt voor
Elza
Een linnenmeisje, amfibieënoog,
haar vlees een vluchtige olie
en bijtend loog,
haar vlees met wol omwonden twijgen.
Zij groeit uit bronnen van gom
met licht vertakte ledematen,
zoekende pels, diepliggende honingraten,
en spint haar teerste plekken in.
Opgerolde goudkattin,
dier dat aankijkt uit de grotleem,
liggend een zaad in zijn bed.
En, in een schildpadschild gesneden,
verlichte lippen violet.
Keverkop waarop men zijn tanden zet.
Rib van een goddelijk skelet.
Jos De Haes (1920-1974)
uit: Azuren holte (1964)
Deze gedichten stralen een sterke zinnelijkheid uit. Vrouw, landschap, dier en plant
worden niet meer als inferieure vergankelijkheden beschouwd, maar ze worden geproefd,
betast, bekeken en bewonderd op een animistische wijze.
- Huub Beurskens
= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =
Abonnees van Laurens Jz. Coster ontvangen iedere dag een gedicht per mail.
Aan- en afmelden: http://high5.nl/minimalist/?l=laurensjzcoster
* schrijversgewijs
* dbnl
* Azuren holte
* draagt voor
Elza
Een linnenmeisje, amfibieënoog,
haar vlees een vluchtige olie
en bijtend loog,
haar vlees met wol omwonden twijgen.
Zij groeit uit bronnen van gom
met licht vertakte ledematen,
zoekende pels, diepliggende honingraten,
en spint haar teerste plekken in.
Opgerolde goudkattin,
dier dat aankijkt uit de grotleem,
liggend een zaad in zijn bed.
En, in een schildpadschild gesneden,
verlichte lippen violet.
Keverkop waarop men zijn tanden zet.
Rib van een goddelijk skelet.
Jos De Haes (1920-1974)
uit: Azuren holte (1964)
Deze gedichten stralen een sterke zinnelijkheid uit. Vrouw, landschap, dier en plant
worden niet meer als inferieure vergankelijkheden beschouwd, maar ze worden geproefd,
betast, bekeken en bewonderd op een animistische wijze.
- Huub Beurskens
= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =
Abonnees van Laurens Jz. Coster ontvangen iedere dag een gedicht per mail.
Aan- en afmelden: http://high5.nl/minimalist/?l=laurensjzcoster
dinsdag 11 juni 2013
Prosper Van Langendonck -- 'k Ben vreemd te moede
= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =
* bio'tje
* wikipedia
* dbnl
* bloemlezing
'k Ben vreemd te moede... er vlot iets om me henen
als grauwe mistlucht in Novemberlanen.
'k Ben droef te moede als een, de borst vol tranen
met 't naar gevoel van nimmermeer te weenen.
'k Ben laf te moede... o! klaar in 't leven lezen!
O! nimmer zich met mannenkracht omgorden!
O! klaar besef van kunnen-zijn en toch-niet-wezen,
van willen-zijn en toch-niet-willen worden...
Van op den grond der zee reikhalzend stijgen
en snakken naar de lucht, het licht, het leven,
en aan der wanhoop ijskorst blijven kleven:
daar, aâmloos, tusschen leven, sterven hijgen...
'k Ben droef te moede als een, de borst vol tranen
met 't naar gevoel van nimmermeer te weenen...
Prosper Van Langendonck (1862-1920)
- Karel van de Woestijne
= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =
Abonnees van Laurens Jz. Coster ontvangen iedere dag een gedicht per mail.
Aan- en afmelden: http://high5.nl/minimalist/?l=laurensjzcoster
* bio'tje
* wikipedia
* dbnl
* bloemlezing
'k Ben vreemd te moede... er vlot iets om me henen
als grauwe mistlucht in Novemberlanen.
'k Ben droef te moede als een, de borst vol tranen
met 't naar gevoel van nimmermeer te weenen.
'k Ben laf te moede... o! klaar in 't leven lezen!
O! nimmer zich met mannenkracht omgorden!
O! klaar besef van kunnen-zijn en toch-niet-wezen,
van willen-zijn en toch-niet-willen worden...
Van op den grond der zee reikhalzend stijgen
en snakken naar de lucht, het licht, het leven,
en aan der wanhoop ijskorst blijven kleven:
daar, aâmloos, tusschen leven, sterven hijgen...
'k Ben droef te moede als een, de borst vol tranen
met 't naar gevoel van nimmermeer te weenen...
Prosper Van Langendonck (1862-1920)
Ik
ben de laatste geweest om hem, op Allerzielendag, in die kliniek op te
zoeken.
Dat toen alle bewustzijn bij hem geweken was, weiger ik te gelooven;
doch
hij sprak niet meer dan in zich-zelf, wie weet met welken onaardschen gast.
Weer
dan moest hij naar het gasthuis. De menschelijke wetenschap hield hem
voor
waanzinnig. Het wil eenvoudig zeggen dat de draad was doorgesneden met
het wereldsche en het
aanknoopingspunt met het eeuwige gevonden was.- Karel van de Woestijne
= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =
Abonnees van Laurens Jz. Coster ontvangen iedere dag een gedicht per mail.
Aan- en afmelden: http://high5.nl/minimalist/?l=laurensjzcoster
maandag 10 juni 2013
Astrid Lampe -- wij bewonen schamele vormen
= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =
* website
* wikipedia
* dbnl
* kb
* poetry
* youtube
wij bewonen schamele vormen
wij articuleren in stoten
alleen in poëzie apen wij vogels na
in het nevelwoud vallen wij vreemd op
en willen alles wat we niet zien
(maar des te sterker vermoeden)
aanwijzen
wat heet lokken de brulaap
mijn bloes zeg je
overstemt de bloemenweelde
de gids buigt een tak uit de nevel
geen tak een tuin zegt hij
hij is zijn scherpe neus
weet exact op hoeveel meter afstand
de wildstand zich schuilhoudt
met de nadruk op biodiversiteit
hoor ik een rolex tikken
we stikken in de soorten
we knikken en vergeten te articuleren
hoor de brul
weet wat je niet ziet (zeldzaam)
waar geen hond bij komt
over de rand van dit ravijn
(onze gencode te grabbel)
precies zo’n bloemetje
Astrid Lampe (1955)
uit: Rouw met diertjes (2013)
Een gedicht zou je net zo goed als een essay kunnen opvatten of als een paper.
En een portret kun je heel goed opvatten als een sonnet, door de manier waarop
ze beiden aan de harmonie appelleren.
- Astrid Lampe
= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =
Abonnees van Laurens Jz. Coster ontvangen iedere dag een gedicht per mail.
Aan- en afmelden: http://high5.nl/minimalist/?l=laurensjzcoster
* website
* wikipedia
* dbnl
* kb
* poetry
* youtube
wij bewonen schamele vormen
wij articuleren in stoten
alleen in poëzie apen wij vogels na
in het nevelwoud vallen wij vreemd op
en willen alles wat we niet zien
(maar des te sterker vermoeden)
aanwijzen
wat heet lokken de brulaap
mijn bloes zeg je
overstemt de bloemenweelde
de gids buigt een tak uit de nevel
geen tak een tuin zegt hij
hij is zijn scherpe neus
weet exact op hoeveel meter afstand
de wildstand zich schuilhoudt
met de nadruk op biodiversiteit
hoor ik een rolex tikken
we stikken in de soorten
we knikken en vergeten te articuleren
hoor de brul
weet wat je niet ziet (zeldzaam)
waar geen hond bij komt
over de rand van dit ravijn
(onze gencode te grabbel)
precies zo’n bloemetje
Astrid Lampe (1955)
uit: Rouw met diertjes (2013)
Een gedicht zou je net zo goed als een essay kunnen opvatten of als een paper.
En een portret kun je heel goed opvatten als een sonnet, door de manier waarop
ze beiden aan de harmonie appelleren.
- Astrid Lampe
= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =
Abonnees van Laurens Jz. Coster ontvangen iedere dag een gedicht per mail.
Aan- en afmelden: http://high5.nl/minimalist/?l=laurensjzcoster
Abonneren op:
Berichten (Atom)




