vrijdag 23 februari 2018

Rudy Kousbroek - Bevroren woorden

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =

wikipedia
dbnl
interview
hommage









Bevroren woorden

In de strenge winter van '96
Was het zo koud
Zelfs de woorden bevroren
Zodra zij werden uitgesproken.

Ze lagen bij handenvol op straat
Als gekleurde kralen,
Sommige rood, sommige goud,
De meeste grauw als zand.

En toen het begon te dooien
Was het een onvoorstelbaar kabaal,
Hulpgeroep, gelach, ruzies, gefluister.

Jouw naam zat er ook nog ergens tussen,
Tezamen met de woorden: ik hou van je!
Dat was in de strenge winter van '96.


Rudy Kousbroek (1929-2010)
uit: Dierentalen en andere gedichten (2003)





• Leest allemaal de Onze Taal. Of Zone 5300.

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =
Abonnees van Laurens Jz. Coster ontvangen iedere dag een gedicht per mail.
Aan- en afmelden: http://high5.nl/minimalist/?l=laurensjzcoster

Jacob Cats -- Geld is een wonder ding

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =

wikipedia
dbnl
KB
letterkundig museum









Geld is een wonder ding, daar op een ieder wacht,
Geld heeft aan menig man den adel toegebracht.
Geld maakt de kleine groot, geld geeft geduchte krachten,
Geld maakt de droeven blij, en doet de prinsen achten.
Geld oefent hoog gebied, waaruit dan adel wast,
Geld is aan alle kant een aangename gast.
Geld op een ander tijd doet torens, hoge wallen,
Ja steile rotsen zelfs in haasten nedervallen.
Geld weder, als het wilt, maakt rouwe kamers net,
En lege stallen vol, en schrale keukens vet.
Geld maakt van vierkant rond, geld kan paleizen bouwen,
Geld is in hogen prijs ook bij de schone vrouwen,
Geld schildert, geld blanket, geld maakt van lelijk schoon,
En waarom meer gezeid? Het geld dat spant de kroon.


Jacob Cats (1577-1660)
uit: Trouringh (1637)





• Leest allemaal de Onze Taal. Of Zone 5300.

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =
Abonnees van Laurens Jz. Coster ontvangen iedere dag een gedicht per mail.
Aan- en afmelden: http://high5.nl/minimalist/?l=laurensjzcoster

woensdag 21 februari 2018

L.F. Rosen -- Onttakeling & Restanten

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =

dbnl
poetry
wat gedichten
liverse








Onttakeling

Nergens slijt mijn vrouwelijk
spiegelbeeld sneller dan in pas-
kamers, dan op die in woede
geboende vloeren, struikelend
van kledingstuk naar kledingstuk.

Het hemelse hemd, het laatste
jasje, honen het verkreukelde,
het oud gevlekte. En het kind
dat mij in de kleren hijst was
nog nooit zo buitensporig jong.

Van paspop naar trekpop
dansend in een straal urinekleurig
licht, weet ik een alziend
sluipschuttersoog op mij gericht.


*


Restanten

Leg
de vinger op de ook nu nog besluiteloze lippen
en zie
de laatste magere woorden bruin en
korrelig worden op papier en in de ogen
van hen die nooit in de spiegel kijken.

Volg
alle bewegingen - hoe klein ook - met het oor
en hoor
de overblijfselen denken zoals je ouders
thuis eens dachten toen je diep in oktober
`s avonds nog buiten speelde en het eten
werd opgediend in de veronderstelling
dat je reikhalzend op de geur af zou komen.


L.F. Rosen (1953)
uit: Spiegelalbum (2017)





• Leest allemaal de Onze Taal. Of Zone 5300.

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =
Abonnees van Laurens Jz. Coster ontvangen iedere dag een gedicht per mail.
Aan- en afmelden: http://high5.nl/minimalist/?l=laurensjzcoster

dinsdag 20 februari 2018

Herman De Coninck -- de lenige liefde 9 & 16

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =

dbnl
wikipedia
website
leestafel
citaten


• foto: Jo Clauwaert





de lenige liefde (9)

je truitjes en je witte en rode
sjaals en je kousen en je slipjes
(met liefde gemaakt, zei de reclame)
en je brassières (er steekt poëzie in
die dingen, vooral als jij ze draagt) –
ze slingeren rond in dit gedicht
als op je kamer.

kom er maar in, lezer, maak het je
gemakkelijk, struikel niet over de
zinsbouw en over de uitgeschopte schoenen,
gaat u zitten

(intussen zoenen wij even in deze
zin tussen haakjes, zo ziet de lezer
ons niet) hoe vindt u het,
dit is een raam om naar de werkelijkheid
te kijken, alles wat u daar ziet
bestaat. is het niet helemaal
als in een gedicht?


*


de lenige liefde (16)

je ligt nog te bed onder mijn laatste zoen
uitgestrekt te wezen, en er komt geen einde
aan je lange langoureuze benen en je
houdt je voornamelijk bezig met ze
te hebben.

Maar ik ben al buiten en mijn adem
glijdt door mij als een autostrade,
ik ben vrij als een toren waarrond de
winden waaien waar ze willen.

zo dadelijk beslis ik wellicht
of ik ja dan nee van je zal houden.
en nu steek ik alleszins
een groene michel op.


Herman De Coninck (1944-1997)
uit: de lenige liefde (1969)





• Leest allemaal de Onze Taal. Of Zone 5300.

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =
Abonnees van Laurens Jz. Coster ontvangen iedere dag een gedicht per mail.
Aan- en afmelden: http://high5.nl/minimalist/?l=laurensjzcoster

André van der Veeke -- Buitenaardse scherven & Clan

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =

website
zeeland geboekt
cubra
meander









Buitenaardse scherven

Hoog boven de huizengrens droomt
mijn dochter haar voorspellende dromen

Waar ik niet komen kan, waar mijn leven
ophoudt ga ik op zoek naar haar

Ze heeft een andere naam gekregen
in een kamer op een gesloten afdeling

Als ik haar oude naam noem reageert ze
met de zware brom van haar zwijgen

Mijn arm die haar droeg en dragen moet,
wordt die nooit eens moe, vraagt ze

Jonglerend met buitenaardse scherven


*


Clan

Namen hopeloos gefixeerd door jaartallen
Het hiernamaals blijkt een register op internet
Ik ben op zoek naar ondergewaardeerde zwoegers,
haastig gestorven landarbeiders, dienstmaagden
Rauw volk van mijn clan, intussen bevorderd
tot de eeuwige stofvelden
Jan Jansen van Veken
Geboren circa 1650 te Terheijden
(Je duikt als eerste op, Adam van Veken!)
gehuwd met Catlijn, dochter van
Robertus van Gilsen en Johanna Cornelissen
Robbreght van Veecken, geboren op 03-05-1685
(Wat at je graag Catlijn?)
Sebastianus van der Veecke geboren op 16-01-1711 te Made
(Was jij de eerste Veecke met een zwakke rug, Sebastianus?)
Ik wil het chronische stof van jullie namen blazen
Wat van mij is krijg ik dagelijks van jullie
In onze hartkamers groeten we elkaar,
roepen leuzen die er niet om liegen:
Leve ons eeuwige leven!
Weg met onze tijdelijke dood!


André van der Veeke (1940)
uit: Dwangarbeider van de poëzie (2017)



• Leest allemaal de Onze Taal. Of Zone 5300.

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =
Abonnees van Laurens Jz. Coster ontvangen iedere dag een gedicht per mail.
Aan- en afmelden: http://high5.nl/minimalist/?l=laurensjzcoster

zondag 18 februari 2018

Heiman Dullaert -- drie grafdichten

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =

dbnl
kunstbus
wikipedia
wat gedichten









Op het graf van de nederigheid

Is 't wonder, dat dit graf noch marmeren pilaren,
noch jaspis, noch ivoor, noch konst, noch pronkbeeld heeft?
Hier rust de Nedrigheid, van wie elk durft verklaren,
dat zij nog in zijn hart en weidse zwieren leeft:
Maar denk eens of die deugd voor achtbaar is te roemen,
nu zelfs de Hovaardij zich nedrigheid laat noemen.


*


Op het graf van de trouw

Hier, Lezer, rust de Trouw, zo schoon en waard voor dezen,
dat elk noch zucht op zucht naar hare grafzerk zend:
En kent gij nu dees' deugd niet uit haar doode wezen,
't is omdat gij ze nooit in 't leven hebt gekend.


*


Op het graf van de voorspoed

Hier rot de Voorspoed, die zo vrolijk groeide en bloeide,
tot dat de grootse Praal hem, tot zijn nadeel, ving,
in gulden zalen sloot, met zijden strikken boeide,
aan gouden ketenen en paarlesnoeren hing,
en d’Overdaad die met de Praal tezamen spande,
in ’t slikken onverzaad, in 't zwelgen onvermoeid,
hem in de wijn verdronk, aan ’t braadspit hem verbrandde.
Dus is de Voorspoed, ach! ten grave voortgespoeid,
en hij, die anderen bevrijdde voor ellende,
raakte om zijn weldoen zelf ellendig aan zijn ende.


Heiman Dullaert (1636-1684)









• Leest allemaal de Onze Taal. Of Zone 5300.

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =
Abonnees van Laurens Jz. Coster ontvangen iedere dag een gedicht per mail.
Aan- en afmelden: http://high5.nl/minimalist/?l=laurensjzcoster

vrijdag 16 februari 2018

Heiman Dullaert -- Op gewiekte visschen in Amerika

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =

dbnl
kunstbus
wikipedia
wat gedichten










Op gewiekte visschen in Amerika

Men ziet, daar 't daglicht, hoog gerezen in zyn vlucht,
De kringen* brant en blaakt, neervallen uit de lucht
Oprechte* visschen, die, de gulzigheit ontvlogen
Van roofziek zeegedrogt, en, zwakjes van vermogen
Hun bloode wieken, als een toevlugt in den nood
Die hun aan 't leven dreigt, gebruikende, in den schoot
Van 't pynhout* vlug ter zeil van alle kanten regenen,
En met hun zilvren glans de zwarte dennen* zegenen.


Heiman Dullaert (1636-1684)





kringen - hemelruimte
oprechte - echte
't pijnhout - 't schip, uit dennenhout opgebouwd
dennen - 't bovendek, de luiken van 't schip



• Leest allemaal de Onze Taal. Of Zone 5300.

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =
Abonnees van Laurens Jz. Coster ontvangen iedere dag een gedicht per mail.
Aan- en afmelden: http://high5.nl/minimalist/?l=laurensjzcoster

Andries Pels -- Harten veroveren

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =

dbnl
wikipedia











Harten veroveren,
Zielen betoveren,
Is zulk een kunst niet, Filles, als het schijnt:
Staat gy na moogenheid,
Zo toon médoogenheid,
Wanneer een Minnaar om uw' schoonheid kwijnt,
Zijt gy wéêrspannig,
Gy zijt tierannig;
Kwél my dan niet, óf hélp my uit myn pyn:
Toont gy afkeerlijkheid
Van myn begeerlijkheid,
Ik wil niet langer in uw' banden zijn.

Alle uw' manierlijkheid
Geeft u geen sierlijkheid,
Alle uwe geestigheid dient waerd bespot,
Alle uwe aantrékk'lijkheid
Is maar gebrékk'lijkheid,
Misgunt gy aan een Minnaar uw genot:
Ons jonge leeven
Is ons gegeeven,
Om te besteeden in dat zoet vermaak.
Wat waar 't my wénschelijk,
Waart gy wat ménschelijk,
'k Vrees dat ik anders in mijn vryheid raak.

Kom dan, myn waardige,
Dartele, én aardige,
Die op de min zo fél ontsteeken zijt;
Dwing tóch uw' zinlijkheid,
Gun my uw' minn'lijkheid,
Daar ik zo lang vergeefs héb om gevrijdt:
Ay, stél uw zinnen
Tóch eens tot minnen,
Deel, zo gy wys zijt, méê in 's waerelds vreugd;
Want zijt gy lieffelijk,
En niet gerieffelijk,
Wat baaten u de gaaven van de jeugd.


Andries Pels (1631-1681)





• Leest allemaal de Onze Taal. Of Zone 5300.

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =
Abonnees van Laurens Jz. Coster ontvangen iedere dag een gedicht per mail.
Aan- en afmelden: http://high5.nl/minimalist/?l=laurensjzcoster

donderdag 15 februari 2018

Paul Bogaert -- Zo kan het niet langer

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =

website
wikipedia
paar gedichten
schrijversgewijs








ZO KAN HET NIET LANGER

Sluit af met
ik meen u hiermee voldoende te hebben geïnformeerd.
Ga langs de achterdeur. Die valt
vanzelf in het slot.

Ga dan toch lekker
een bosbad nemen of met iemand
uit de wabi-sabi-lobby lekker vrijen in de zon
of een lekker gedicht daarover schrijven
in een witte foert. Met binnen handbereik
een multipack vederlichte
woehahaha's.

Morgen dus.
Hoe moeilijk kan dat zijn.
Ik hoop u hiermee voldoende te hebben geïnformeerd.


*


ZO KAN HET NIET LANGER

Eindelijk, het nieuwe jaarverslag!
De ragfijne terzijdes, de rondzwevende haakjes.
Het constante geschud en gezift. Het gespin
over het zeven van de verbeteringen
en het verbeteren
van de zeven. Het geklingklang aan de mond
van de clichéoven. De hitte in de kruipkelder waarin
héél goede vrienden (Bangerd & Slimmeling, betrapt!)
elkaar weer aan het inoliën zijn.
Het geklooi met spanningsbogen.
Het afvoerprobleem in de spijtcabine.
Instabiele ego’s in vuile wisselbaden.
De kinderziekten van de chatbot van het
overurenwinkelmandje. Te hoog opgestapelde
wist-je-datjes vol kwaadaardige code, gereed voor de wals.
Het geratel van de koeling van het voorspellingsmodel.
De walm rond de vaten met overdatumerrata.
Men overleeft het niet zonder ventielen en zware massages.
Jaja, het is hard werken in de uitsloverij.


Paul Bogaert (1968)
uit: Zo kan het niet langer (2018)





• Leest allemaal de Onze Taal. Of Zone 5300.

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =
Abonnees van Laurens Jz. Coster ontvangen iedere dag een gedicht per mail.
Aan- en afmelden: http://high5.nl/minimalist/?l=laurensjzcoster

woensdag 14 februari 2018

Huub Beurskens -- Pianoklanken & Dan –

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =

website
weblog
dbnl
wikipedia
kb









Pianoklanken

Of prelude, sonate of nocturne, of Chopin,
Ravel of Liszt, uit een raam op tweehoog of uit
geopende verandadeuren – wie die onverwacht

ooit wat pianoklanken hoorde, enkele maten
slechts, in een regenachtige ochtendstad, in
populierenlaangeuren of dorpspleinschemer,

dacht niet even dat hij zou willen janken,
al wist hij niet om wat of wie? Misschien
zelfs niet vanwege die flard melodie, maar –

Wie zijn wij toch, om wat ons zo ontglippen
kan dat we het wel moeten haten, zo mooi
te willen laten klinken dat het ons zal raken?


*


Dan –

Wanneer alle rijmen zijn gaan roesten,
    als geen versregels meer scharnieren,
vorm als een karkas staat te kieren,
    woorden bij wijze van spreken hoesten,

het gedaan is met waar het om gedaan was:
    ons de indruk geven dat ons leven
op zijn plaats valt, dat het heel is, even,
    in het inzicht dat alle zin waan is

    – dan.



Huub Beurskens (1950)
uit: Gedurig nader (2018)





• Leest allemaal de Onze Taal. Of Zone 5300.

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =
Abonnees van Laurens Jz. Coster ontvangen iedere dag een gedicht per mail.
Aan- en afmelden: http://high5.nl/minimalist/?l=laurensjzcoster

dinsdag 13 februari 2018

Edmond van Offel -- Februari. - De Visschen

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =

wikipedia
dbnl
schrijversgewijs
gazet van antwerpen
gedicht
nog een gedicht







Februari. - De Visschen.

In wankelwalmen spiegelblankt het water,
waar schuin een blik der bleeke zon, door wisch
en wilgetwijgen heen, gevallen is;
- en vrij van ijs, het zwelt met zacht geklater;

het drinkt de zilvren klaarte, 't kille water,
het wendt hem om en voelt in hem 't gerits
van 't visschelken dat schiet als vonkgeflits
door 't zwarte riet dat dood en stijve staat er.

De visschkens vinnevlijtig varen, dralen,
en zoeken naar verdronken zonnestralen
die 't schubbig kleed doorsteken plots met vier.

Dan, schielijk weer, ze plonsen in 't gewier
als wolkenschaûw 't vervloeid kristal komt tanen,
en 't aardrijk weent zijn laatste wintertranen.


Edmond van Offel (1871-1959)





• Leest allemaal de Onze Taal. Of Zone 5300.

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =
Abonnees van Laurens Jz. Coster ontvangen iedere dag een gedicht per mail.
Aan- en afmelden: http://high5.nl/minimalist/?l=laurensjzcoster

zondag 11 februari 2018

Jürgen Smit -- asemisch gedicht

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =

weblog
iPoetry

•• Dichter Jürgen Smit publiceerde onlangs Staarsonnetten, een bundel met asemische poëzie, geschreven in schrift zonder semantische inhoud (zie ook hier). Smit had in de periode dat dit werk geschreven is, last van snel toenemende staar (waaraan hij inmiddels geopereerd is). Hieronder een gedicht uit de bundel.



































• Leest allemaal de Onze Taal. Of Zone 5300.

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =
Abonnees van Laurens Jz. Coster ontvangen iedere dag een gedicht per mail.
Aan- en afmelden: http://high5.nl/minimalist/?l=laurensjzcoster

sadà\exposadà -- drie fragmenten

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =

platformplee
eerder gedicht
nog een eerder gedicht









• Pas verschenen: Rekonstruktie/konstruktie van sadà\exposadà (dat geen auteursnaam is maar de naam van een tekstencorpus).



            het lichte rondeoog ziet, paarse staf, wandelt en
zweept het oog, als fles vertroebelde. weke mijmerstaf,
wast de biechtster van je kont — rondeoog in
rondeoog.


*


exhibitioneerkamer

            in waakglas, en regen
van geslacht wij zien zweet. het waakglas, in regen,
koncentreert essentiegeur, in waakglas, in
regen
van geslacht wij zien het laatste wijnlichaam, in
regen
van geslacht wij zien het laatste lichaam, in
regen
van geslacht wij zien het laatste zweetlichaam


*


            ‘in afkeer, bloed, draai en draai ziel-mijn,
ontneem mij bloed, wat vrouw maakt. stoot en stoot me
in waakzweetringen stoot me en stoot me in
waakzweetringen drink me in waakzweetringen, meng
door bloed en speeksel je tong, ring je tong met mijn
waakzweet.

lichaamsstroom mij, over mij, jouw tong is bloed,
lichaamsstroom mij, over mij, jouw tong is bloed.
zuiver. neem mijn vinger als man in je mond als
vrouw. neem het. neem het
bloed. ringzuiver.’


sadà\exposadà
uit: Rekonstruktie/konstruktie (2018)





• Leest allemaal de Onze Taal. Of Zone 5300.

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =
Abonnees van Laurens Jz. Coster ontvangen iedere dag een gedicht per mail.
Aan- en afmelden: http://high5.nl/minimalist/?l=laurensjzcoster

Kees Klok -- Glasgow & Willemijn

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =

weblog
wikipedia
liverse
npe








• Pas verschenen: Over de vloedlijn.



Glasgow

Je zei dat het herfstkleuren moesten zijn
en dat Glasgow daarom zo mooi was,

dat er een rivier stroomde
en dat je er soms de zon had

op dagen dat je voorzichtig buiten kwam,
maar meer om de wind te proeven.

Je klonk ingeblikt en soms of je
aan ruis onderhevig was.

Het stoorde je niet, je vertelde
eindeloos over een hert

dat dorstte naar waterstromen,
over de rivier die veelkleurig was,

en over de stad, die jou uiteindelijk toch wel
verzwelgen zou, ook zonder zon.


*


Willemijn

Het begon ermee dat ik zei
dat je de leukste poes had

van West-Europa en dat je dat
verkeerd wilde begrijpen,

dat het geen pas gaf
en flauw was en dat ik

geen idee had van al die zouteloze
zeikers en zuigers met hun puisten

die zichzelf zagen als jonge goden
met hun petjes, hun rapjes, hun joints

en hun headset, mindset, wistjijveelset en
dat die kutkat ook nog vlooien had.

Ik moest vooral bedenken dat ik
nog ouder dan haar vader was

en dat ik trouwens toch nog best iets
aan die kop hadden kunnen doen.


Kees Klok (1951)
uit: Over de vloedlijn (2017)





• Leest allemaal de Onze Taal. Of Zone 5300.

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =
Abonnees van Laurens Jz. Coster ontvangen iedere dag een gedicht per mail.
Aan- en afmelden: http://high5.nl/minimalist/?l=laurensjzcoster

vrijdag 9 februari 2018

Jacques Perk -- Dag

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =

Mathilde-handschriften
dbnl
wikipedia
gedichten








Dag

En over 't wak van pek, dat schijnt te schragen
Het hol gewelf, waar langs een doodendans
Van fakkelglansen spookt, voel ik mij dragen
Door wagglend hout... 't licht dooft - 't is duister thans...

Nu drijft de kiel, waar een albasten trans
Zóo rijst, als zinkt het diep der waterlagen, -
En uit de verte lokt een maanlichtglans,
Een troost van medelij voor wie vertsagen:

Een kreet van levenslust dringt uit het hart,
En duizendwerf tot in het hart der aarde,
Weergalmt hij door het doodenrijk der smart...

Dáar is het licht, het leven, liefde en lust,
't Is of ik 't alles nooit voorheen ontwaarde,
De traan wordt lach en de onrust zoete rust.


Jacques Perk (1859-1881)
uit: Gedichten (1882)





• Leest allemaal de Onze Taal. Of Zone 5300.

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =
Abonnees van Laurens Jz. Coster ontvangen iedere dag een gedicht per mail.
Aan- en afmelden: http://high5.nl/minimalist/?l=laurensjzcoster

Jacques Perk -- Het rijk der tranen

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =

Mathilde-handschriften
dbnl
wikipedia
gedichten








Het rijk der tranen

Een waterval, gestremd in 't vallen, boomen,
Verstijfd bij 't wortlen in de holle schacht,
En schepselen van duizend nare droomen....
't Is alles dood en steen en ijs en nacht.

De geest der hel, die dit heeft voortgebracht,
Doet vloek en klacht door leêge stilte stroomen:
Gij, rijk der tranen, waar de dood slechts lacht,
Baart angst en niet der schoonheid huivrend schromen:

Leen ik mijn ziel aan u, en leef uw leven -
Ik ben ontzield: gij hebt mij stug en wreed
Op mij terug, en dus tot haat gedreven.

Mathilde! U kan ik zeggen, wat ik leed:
Ik haatte, omdat ik liefde niet kon geven,
En wilde minnen, daar ik dichter heet!


Jacques Perk (1859-1881)
uit: Gedichten (1882)





• Leest allemaal de Onze Taal. Of Zone 5300.

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =
Abonnees van Laurens Jz. Coster ontvangen iedere dag een gedicht per mail.
Aan- en afmelden: http://high5.nl/minimalist/?l=laurensjzcoster

donderdag 8 februari 2018

Daniël Vis -- O (I-III)

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =

website
ipoetry
prometheus
taalunie
youtube








O (I-III)

I
ik zet het beeld op tv stil, precies op het moment dat
iemand begint te praten.

de mond. het gezicht, het lichaam: alles staat op pauze.

de spieren zitten vast in de vorm die ze maken net voordat
het geluid naar buiten komt.

de ogen iets wijder open dan normaal.

ik pak een zwarte stift en teken
de omtrek van het lichaam op het glas van het scherm.

er moet een keer een beeld ontstaan waarop iemand voorkomt
die opnieuw precies in de omtrek past.

II
m'n cellen maken nieuwe cellen op basis van eerder gebruikte
informatie.

III
1 joule is gelijk aan de energie
die wordt overgebracht op een object
als een kracht van 1 newton, over een afstand van 1 meter
in het verlengde van die kracht, werkt op dat object.

voor het schap met schoonmaakmiddelen staat een man.
hij kijkt naar de flessen.

'niet mengen,' hoor ik hem mompelen, 'niet mengen.
er kunnen gevaarlijke gassen vrijkomen.'

hij telt op z'n vingers
z'n mandje is leeg.

ik wacht hem op bij de uitgang van de supermarkt.
een halfuur lang zie ik de schuifdeuren open- en dichtgaan.

de man komt niet naar buiten.

1 joule is gelijk aan de energie die nodig is om een vermogen van 1
watt te leveren voor de duur van 1 seconde.

in de spreekkamer ligt dun, blauw met donkergroen tapijt.

nergens zijn de naden tussen het tapijt en de muren zichtbaar.

bij de drempel steken een paar losse vezels omhoog.
het zijn alleen vezels van de donkergroene draden.

de blauwe draden zijn sterker, ze houden alles
strakker vast.

ik weet welke kleur ervoor zorgt dat de ondergrond
niet uit elkaar valt.

1 joule is bij benadering voldoende om de temperatuur van 1 gram
water met 0,24 graden te verhogen.

3 stappen door het halletje, 9 door de kamer.

in de keuken was ik m'n handen met heet water
en een desinfecterend middel.

bevat parfum en oppervlakteactieve stoffen, ik wrijf hard.
bevat schuurkorrels.

de huid op m'n handen wordt rood.

niet gebruiken bij overgevoeligheid voor 1 van de bestanddelen.

het water in de druppels sop verdampt.
er blijven sporen achter:

kleine vlekken droog residu.

niet alles in de vlekken is dood.
niet alles op m'n handen is dood.

1 joule is gelijk aan de energie die elke 1/60 seconde
in de vorm van warmte vrijkomt uit een menselijk lichaam in rust.


Daniël Vis (1988)
uit: Insect redux (2018)





• Leest allemaal de Onze Taal. Of Zone 5300.

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =
Abonnees van Laurens Jz. Coster ontvangen iedere dag een gedicht per mail.
Aan- en afmelden: http://high5.nl/minimalist/?l=laurensjzcoster

woensdag 7 februari 2018

Hendrik van Teylingen -- Antoine

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =

schrijversinfo
wat gedichten
wikipedia
dbnl
in memoriam








Antoine

In deze winternacht
is de gracht belegd
met een kruimige vacht
van bierschuim en licht.

Geëerde Stoffeerder,
zend thans uw borduurders.
Stuur uwe woerden
en eenden in horden.

Roep op uit de wakken.
Laat ze haast maken.
Dat al wat kan kwaken
guirlanden trappele

rondom de bijt
waarin Antoine, door de hik
van de wal gewipt,
allengs berijpt.


Hendrik van Teylingen (1938-1998)





• Leest allemaal de Onze Taal. Of Zone 5300.

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =
Abonnees van Laurens Jz. Coster ontvangen iedere dag een gedicht per mail.
Aan- en afmelden: http://high5.nl/minimalist/?l=laurensjzcoster

dinsdag 6 februari 2018

Kira Wuck -- We nemen ons voor te vertrekken

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =

website
youtube
podium
npe









We nemen ons voor te vertrekken

1

Soms lijkt het alsof ik wind mee heb
de doden mij vooruit helpen
ik staar naar mensen die dichtbij staan
alsof ze na het knipperen
van mijn ogen verdwenen kunnen zijn

ik wil dat er dingen aan mij blijven kleven


2

Is geluk verdwijnen of juist gevonden worden
ik heb geen antwoorden roep ik
zand begint zich te verplaatsen als een oude kameel

nog nooit heeft een mens de zee doen keren


3

Ik heb iets nodig wat me lichter maakt
vanaf boven gezien lijkt alles altijd omhoog te willen
de massa wordt een zwaar ademend dier

we nemen ons voor te vertrekken
maar haken steeds om de beurt af


Kira Wuck (1978)
uit: De zee heeft honger (2018)





• Leest allemaal de Onze Taal. Of Zone 5300.

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =
Abonnees van Laurens Jz. Coster ontvangen iedere dag een gedicht per mail.
Aan- en afmelden: http://high5.nl/minimalist/?l=laurensjzcoster

Ed Leeflang -- Stand & Stilleven

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =

wikipedia
dbnl
wat gedichten
in memoriam









Stand

Op de brug achteromkijkend in de bus
zie ik hoe het stadje verdwijnt,
een toreneindspel met ongelijke lopers.

Iemand zit daar, denkt en doet geen zet
en laat de stukken jaren staan.

Denken en tijdnood zijn even heilig.
Men komt intussen nergens aan.
Dat is een wet.


*


Stilleven

In een zwijgzame zondagmorgen ligt
op tafel het stilleven, een archipel van
dingen waaraan ik hecht, een werelddeel.
een samenraapsel, maaksel van makers, die
niet meer kunnen worden voortgetroost,
toegesproken of gestreeld.
Hartvormige koperen onderzetter, goedig bol
glas, een bord voor knoflook en tamme
kastanjes; twee spitse appelmesjes liggen ook.
Het buikig boekje dat ik weer een week niet las.
De bloemenkan is leeg en heeft iets
kookgraags als een aarden pot. En dan
het drietal vroege krokussen - niet uit -,
waaraan nog voortgewerkt wordt door
een erg verlegen maar een vastbesloten god,
tegen de botte doodsdrift in, waarin wat
stil wil leven twijfelt tot het rot.


Ed Leeflang (1929-2008)
uit: De hazen en andere gedichten (1979)





• Leest allemaal de Onze Taal. Of Zone 5300.

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =
Abonnees van Laurens Jz. Coster ontvangen iedere dag een gedicht per mail.
Aan- en afmelden: http://high5.nl/minimalist/?l=laurensjzcoster

zondag 4 februari 2018

Ingo de Moor -- Tuinkamer

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =

liverse
recensie










Tuinkamer

Deze kamer is een wilde tuin
Met rijp fruit, late vlinders
In je buik, en een lege schommel
Die lusteloos zich verhangt
Aan het onmogelijke moment
Van jouw uitgestelde bezoek.
Uitzichtloos het raam dat
Staart op uitgebloeide bloesem
En de verloren voetstappen
Die schuifelen in de schaduw
Van diepgeworteld verlangen.
Het behang met eenzame motieven
Hangt nu aan flarden verdriet.
En wie zich waagt over de drempel
Van dit vertrouwde droomgebied,
Stelt zich de vraag: hoe, hoe
Zal de dag aflopen? Hier,
In deze tuinkamer van het hart.


Ingo de Moor
uit: Het gerucht van de stilte (2017)





• Leest allemaal de Onze Taal. Of Zone 5300.

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =
Abonnees van Laurens Jz. Coster ontvangen iedere dag een gedicht per mail.
Aan- en afmelden: http://high5.nl/minimalist/?l=laurensjzcoster

Jacqueline van der Waals -- Sonnet

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =

wikipedia
dbnl
werken
bwn
schrijversinfo







• Uit een korte sonnettencyclus waarin Van der Waals zich tot God richt.


Het zou een blijde tijding zijn, indien
God heden tot mij sprak: ‘De dag is om,
Waarop gij werken mocht, nù laat mij zien
Het werk uws levens.’ Dan sprak ik: ‘Ik kom

Met leege handen, meester, ik verdien
Uw ongenoegen en uw straf. want dom
En slecht heb ik gearbeid.’ Dan misschien
Sprak God: ‘Ofschoon met leege handen, kom!’

'k Erken het zonder bitterheid, hoezeer
Ik heb gefaald. Ik, die mijzelve ken,
Hoe weinig ik mijn taak gewassen ben,
Ik ben niet trotsch en niet eerzuchtig meer,
Maar 't werkelooze wachten valt mij zwaar.
O, dat mijn arbeidsdag verloopen waar!


Jacqueline van der Waals (1868-1922)
uit: Verzen (1900)





• Leest allemaal de Onze Taal. Of Zone 5300.

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =
Abonnees van Laurens Jz. Coster ontvangen iedere dag een gedicht per mail.
Aan- en afmelden: http://high5.nl/minimalist/?l=laurensjzcoster

zaterdag 3 februari 2018

Petronella Moens -- Aan den slaap

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =

dbnl
wikipedia
stichting
literatuurgeschiedenis








• Petronella Moens (1762-1843) was een blinde, productieve en in haar tijd zeer gewaardeerde dichter en schrijver.


Aan den slaap

Slaap! daauw der menschlijke natuur,
Die 's levens krachten doet herbloeijen,
Gij sluit in 't middernacht'lijk uur
Elk zintuig in fluweelen boeijen.
Vaak schuwt gij 't vorst'lijk ledikant
Maar zweeft, aan de onschuld naauw verwant,
Om 't bed van stroo, op donzen wieken.
Veroordeeld, maar geen kwaad bewust
Wacht Filo in uw' arm gerust
Schavot en zwaard bij 't morgenkrieken.

't Aan moeders boezem dart'lend wicht
Sluit gij in 't eind zoo kalm, zoo zachtjes
De vriend'lijk vleijende oogjes digt
En 't mondje tuigt door eng'lenlachjes
Wat ook het zieltje dan geniet,
Daar 't hemelsche gespelen ziet,
Als Cherubijntjes 't wiegje omringen.
Gij ademt groeikracht, ja gij doet,
o Kalme slaap! den levensgloed
Door hartje en teed're leedjes dringen.

Bij 't krankbed, waar geen kunst meer baat,
Waar liefde en vriendschap magt'loos weenen,
Waar hoop zelfs 't biddend hart verlaat,
Daar kunt ge, o slaap, nog troost verleenen.
Daalt ge op de dierbre kranke neêr,
Vaak geeft ge ons dan de liev'ling weêr,
Gehoorzaamt gij des Eeuw'gen wenken.
o Dat ge, in spijt van graf en dood,
Mijne Emma 't lagchend morgenrood
Der blijde welvaart weêr mogt schenken!

Julij, 1841


Petronella Moens (1762-1843)





• Leest allemaal de Onze Taal. Of Zone 5300.

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =
Abonnees van Laurens Jz. Coster ontvangen iedere dag een gedicht per mail.
Aan- en afmelden: http://high5.nl/minimalist/?l=laurensjzcoster

donderdag 1 februari 2018

Menno Wigman -- Afscheid van mijn lichaam & Billboards

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =

wikipedia
dbnl
kb
npe
leestafel
avondlog







• Menno Wigman is gister overleden.


Afscheid van mijn lichaam

Waarom, mijn lichaam, was je mij zo weinig waard?
Waarom bleef ik zo koppig tronen in mijn hoofd
en woonde ik mezelf zo hevig uit?

O ja, ik hield van wijn, van zwaar doorrookte feesten,
lucide katers en oneindig gulle lakens.
Zo leefde ik verlicht mijn tijd aan stukken.

Nu lig ik op een zaal, mijn hart, die logge spier,
verlaat me, laf als een gedicht laat het me staan
en voor het eind van deze avond zakt de dood
mijn longen in.

De zon was mij nooit opgevallen als hij niet
steeds onderging. Geen lucht, geen flonkering, geen hoop.
Waarom, mijn lichaam, heb ik nooit in je geloofd?

uit: Slordig met geluk (2016)



Billboards

De domme avond, doordeweeks, doorweekt
en dierlijk als een potloodventer.
De grijze jongens in de avondbus.
Iets verderop een moeder met een snor.
En elke halte weer twee levensgrote,
neonrode vrouwenlippen die vertellen
wat er aan het leven schort.

Het einde van de regenboog! Ambrosia,
verlicht en wel, wijst ons de weg.
En wij, met onze rimpels, leugentjes,
gebreken en oneffenheden, stuk
voor stuk tot onze nek vol eigen bloed,
gebeten op geluk en overvloed,
wij rijden door de domme avond,

dromen muren om ons heen, dag in,
dag uit, en komen thuis, speuren
zenders af en gaan naar bed. Het mysterie
van het laatste onrecht! Algehele
roofzucht! Perfectie! Paringsdrift!
Nu kan, nu zal, nu moet het komen.
Ambrosia wees ons de weg.


Menno Wigman (1966)
uit: 's Zomers stinken alle steden (1997)







• Leest allemaal de Onze Taal. Of Zone 5300.

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =
Abonnees van Laurens Jz. Coster ontvangen iedere dag een gedicht per mail.
Aan- en afmelden: http://high5.nl/minimalist/?l=laurensjzcoster