maandag 11 december 2017

Benno Barnard -- Hé hond

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =

wikipedia
dbnl
leestafel
schrijversinfo
Huub Beurskens over dit gedicht







Hé hond

Op een dag in de Gouden Eeuw tekent Gerbrand
van den Eeckhout (geb. 1621) met penseel
en bruine inkt zijn jonge hond uit de losse pols,

waaraan een vaste hand. De man glimlacht even
om de bastaard, half labrador, half asvat. De kop zinkt
op de voorpoten: nog voor de stroeve kurk

uit het glazen potje komt, ligt hij al in zijn roerloze
pose van ingehouden goudbruine hondachtigheid.
Hé hond, hoe heet je? Je bent weliswaar

al een paar honderd hondengeneraties dood,
maar we kunnen toch praten? Spits nu alsjeblieft je oren.
Weet je wat ik benijd? Dat volkomen oprollen

op deze plek en dit moment, die eigen eenheid
van tijd, plaats en handeling. En dat eeuwige optimisme
(‘We gaan wandelen, hè?’). Wijlen mijn vader zei vaak

dat hij jaloers was op je staart – naar het schijnt
hebben we de onze ingeruild voor ons geheugen,
een wankele methode om in evenwicht te blijven.

Kom, we maken een ommetje langs de gracht. Gerbrand
knijpt net de meid in haar kont. Jij bent klaar.
Ik zie dat je me hoort: je rechterwenkbrauw trilde even.


Benno Barnard (1954)
uit: Het trouwservies (2017)






































• Het hondelijkste stripblad van Nederland: Zone 5300

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =
Abonnees van Laurens Jz. Coster ontvangen iedere dag een gedicht per mail.
Aan- en afmelden: http://high5.nl/minimalist/?l=laurensjzcoster

zaterdag 9 december 2017

Jan Arends -- vijf nagelaten gedichten

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =

wikipedia
dbnl
poëzieroute leeuwarden
wat gedichten








Als
ik niets te doen heb
zit ik buiten
in de zon
en poets mijn trompet.

Ik ga liever
het huis niet binnen.

Schreeuwen
met een vrouw
is niet goed.

Het maakt je vies
en ongewassen van schaamte.

Nu
ik toch oud ben
kan ik schaamhaar
beter buiten
mijn leven laten.

Ik poets
mijn trompet
en blaas erop
en dat is goed
voor mij.


*


Wie
brood
uit de goot
haalt
buigt
voor zijn eten.


*


Er denkt
in mij
wat niet van mij is.

Als ik denk
denk ik behoedzaam
met het andere mee.

Het zijn mensen
die in mij denken.

Wat ik
van verstand vind.

Het is
wat ik van het leven
begrepen heb
dat in mij denkt.


*


Het
donkert
duisternis.

Daar
kunnen wij
niets
aan doen.

Het
zal
duisternis
sneeuwen
als nooit
tevoren.

Toch
kunnen wij
er niets
aan doen.


*


Ik
kan er niets
aan doen
maar
ik
zie alleen maar
een grote
grauwe troep
naar
het einde
vluchten.


Jan Arends (1925-1974)
uit: Nagelaten gedichten (1986)




• Het trompetterikste stripblad van Nederland: Zone 5300

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =
Abonnees van Laurens Jz. Coster ontvangen iedere dag een gedicht per mail.
Aan- en afmelden: http://high5.nl/minimalist/?l=laurensjzcoster

Anna Blaman -- Regen

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =

wikipedia
website
dbnl
letterkundig museum
paar gedichten







Regen

Het lied is tot een dreun versleten
Ik stop mijn oren dicht en schrei
Jij regen, van een droom bezeten
en zonder kentering of tij -
eerst dacht ik dat wij samen zongen
een hymne tussen God en grond
dat ons bijeenbehoren was voldongen
omdat ook ik daar tussen stond

Je grote lied, je grijze ogen
verwijlen smachtend voor mijn ruit
Het is het zinloos mededogen
van een vampyr voor zijn buit
Het hoofd omlaag de hemel uitgesprongen
tussen de flatten door, een luchtmeermin,
zal jij me, naar het venster heengedrongen,
hymnisch verleiden de gore straatgoot in


Anna Blaman (1905-1960)
uit: Anna Blaman over zichzelf en anderen (1968)




• Het luchtmeerminste stripblad van Nederland: Zone 5300

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =
Abonnees van Laurens Jz. Coster ontvangen iedere dag een gedicht per mail.
Aan- en afmelden: http://high5.nl/minimalist/?l=laurensjzcoster

Anna Blaman -- Flirtation

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =

wikipedia
website
dbnl
letterkundig museum
paar gedichten







Flirtation

De ganse stad zwicht in mijn vuist
en om de hemel niet te schenden
moet ik mij fluist'rend tot u wenden
in woorden honderdvoud gekuist

Wij zweven in de kleurenwand
van berstensmooi zeepbelgedroom
Ik manoeuvreer - en gij laat loom
alle verantwoording aan kant

Wanneer wij op een klip vergaan
zal ik u trouweloos verlaten
Ik kan uw liefde niet bestaan

en derailleer in eigen baan
zodra daar weerkeren de straten,
mijn pauperhart, mijn schoenzoolgaten


Anna Blaman (1905-1960)
uit: Anna Blaman over zichzelf en anderen (1968)




• Het snorren-en-sabels-stripblad van Nederland: Zone 5300

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =
Abonnees van Laurens Jz. Coster ontvangen iedere dag een gedicht per mail.
Aan- en afmelden: http://high5.nl/minimalist/?l=laurensjzcoster

vrijdag 8 december 2017

Hélène Swarth -- Brynhilde

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =

wikipedia
wat gedichten
dbnl
historici
graf








Brynhilde

En Sigurd trad de burchtzaal in. Daar lag
een jonge held in vollen wapendos.
Den slaper nam den helm hij af en 't ros -
goud pantser korf hij open. En hij zag

een aanschijn, lieflijk als een lentedag,
waarlangs een vloed van gulden lokken los
neergolfde, en, op die donzen wang, den blos,
waar slechts een maagdekoon mee prijken mag.

Hoe beeft, bij 't staren naar die blanke borst,
Brynhildes helm en 't heldenzwaard ter hand,
hij die geen vreeze kent, van liefdedorst!

Ze ontwaakt, zij rilt en richt zich op... zij spreekt:
- ‘Heil wie mij wekt! Wie zijt ge en uit welk land?’
wijl de onversaagde bij haar blik verbleekt.


Hélène Swarth (1859-1941)
uit: Blauwe bloemen (1884)




• Het snorren-en-sabels-stripblad van Nederland: Zone 5300

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =
Abonnees van Laurens Jz. Coster ontvangen iedere dag een gedicht per mail.
Aan- en afmelden: http://high5.nl/minimalist/?l=laurensjzcoster

woensdag 6 december 2017

Hélène Swarth -- Storm

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =

wikipedia
wat gedichten
dbnl
historici
graf








Storm

In 't nachtlijk donker zweven zoele geuren.
Ik staar omhoog en zie geen sterre waken.
Bang nijgt de bloem ter aard, de wilgen treuren,
de bodem brandt. Ik voel een storm genaken.

Reeds ruischt de wilde wind, de wolken scheuren,
het loover trilt van angst, de twijgen kraken
en laten, machtloos, van den stam zich sleuren,
omhoog, omlaag, terwijl hun blaadren blaken.

Daar ploft een boom ter aarde, een schoone linde,
waar gister nog de vogels zingen kwamen.
Diep in de schors vereengen zich twee namen.

Doch waar zijn heden minnaar en beminde?
- Vraag 't aan den storm, die door de linde loeide,
en blad en bloem uiteenjoeg en verschroeide!


Hélène Swarth (1859-1941)
uit: Blauwe bloemen (1884)




• Het snorren-en-sabels-stripblad van Nederland: Zone 5300

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =
Abonnees van Laurens Jz. Coster ontvangen iedere dag een gedicht per mail.
Aan- en afmelden: http://high5.nl/minimalist/?l=laurensjzcoster

Jaap Harten -- Geen leuzen, geen gespijker & Mijn geboortedatum

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =

dbnl
wikipedia
voorgelezen
overleden
nog een gedicht









Geen leuzen, geen gespijker

Ik spijker geen partijleuzen
aan mijn hinkende schrijfmachine
en ik distilleer in mijn hoofd
(of lever of hart, waar dan ook)
alleen de gretige waarheid
voor eigen gebruik.

De huid van de woorden is anders
dan hun kern, de tijd tikt niet
meer met een koperen pendel
en bloedarmoede is allang niet meer
romantisch; wij zijn
voorbij 1830, Heine, en alle Wilhelms
geland op grond waar het gras
niet meer zo groen is als goed is

wij zijn neergekomen bij het hese
metaal waar de kleine aëroplanen
uit Olieslagers' tijd als vlinders aan
de muur geprikt zijn

waar de snorren en sabels onschuldig
worden als brandgaatjes, waar
huzaren niet langer goedmoedig
op menukaarten staan.

Op de startbaan ligt nu de chemische
waarheid klaar om op te vliegen:
het ei van Einstein.


*


Mijn geboortedatum

Mijn geboortedatum werd
geschreven in een dorp
dat rook naar hooi
en paardehaar: het was
acht uur in de morgen
en de zon, als een
complimenteuze fotograaf,
stond het landschap
te bekijken van
ademloze september.

In mijn spaarpot viel
de eerste zilveren gulden,
in mijn ogen was nog geen
licht, maar wel een
begin zichtbaar van
glimmende stuiter
en mijn stem hinkte
ook nog maar op
éen gedachte: lucht.
Adem van september.

Mijn wieg knikkebolde
bij het slaan van de klok
- paukenslag in de diepte -
en de tijd bouwde mij
langzaam op, trok aan mijn
haar, gaf mij een schooltas
en begon een heel dorp
met zoemende boomgaarden
en kleurige of vinnige
mensen rond mij op te zetten.

Toen ik negen jaar was
sloop er een fout in de
geschiedenis, die niemand
meer uit zou kunnen gummen.
Met hartstocht ging een geweer
af en nog éen, en toen vlogen
honderd zware roofvogels
opeens laag over de grond
en zaaiden pitten van dood
in mensen en dieren die ik kende.

Ik was plotseling uit mijn kracht
gegroeid en stond te trillen
op mijn benen, te jong om te vechten,
te goud van hollands zonlicht
om mijn vleugels te sluiten.
Met tussen mijn ribben
een tandrad van angst
leefde ik verder met
ondergedoken ouders,
verborgen als een
speld in een hooiberg.


Jaap Harten (1930-2017)




• Het snorren-en-sabels-stripblad van Nederland: Zone 5300

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =
Abonnees van Laurens Jz. Coster ontvangen iedere dag een gedicht per mail.
Aan- en afmelden: http://high5.nl/minimalist/?l=laurensjzcoster

maandag 4 december 2017

Charivarius -- St. Nicolaasklacht

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =

wikipedia
dbnl
wat gedichten



• portret: Annie de Meester






St. Nicolaasklacht

O, Sinterklaas, verschriklijk feest! o, jaarlijksche bezoeking!
U treffe in dit klaaglied mijn verwensching en vervloeking!
O avond van geheimpjes, van surprises en cadeaux,
Van pakjes van de post en mandjes van v. Gend & Loos,
Die 'k eerst een half uur stil laat staan, dan open met een zucht,
Omdat 'k, geleerd door droeve ondervinding, d' inhoud ducht;
Het angstzweet breekt me uit en 'k sta op 't punt om te bezwijken:
Als 't voorwerp nakend voor mij ligt - ik durf haast niet te kijken:
Een kussen, dat 'k niet noodig heb, een inktpot, of zoo iets,
Och kom, ik heb een vulpen, en zoo'n ding dat dient tot niets!
Een nare dure, vaas - o jee, die moet j' ‘een plaatsje geven!’
En wat het leelijkste is, dat blijft gewoonlijk 't langste leven;
Ja, wààr je 't zet, met stille hope op een ongeluk,
Vlak bij een rand, of op een hoek, dat ding dat wil niet stuk!
‘Sämmtliche Werke’ worden j' ook soms op je hals geschoven,
De druk te klein, 't papier van stroo, verguld op snee (van boven).
Of anders is 't een ‘schilderij’, waar 'k niet naar heb verlangd,
Dat is al héél erg, want 't fatsoen eischt dat je 't ergens hangt,
(Ja, alles, waar een lijst omheen is, heet een ‘schilderij’)
Natuurlijk moet je dankbaar zijn, je kijkt verrast en blij,
En of je 't mooi of leelijk vindt, je moet er, ten pleziere
Van wie het je heeft aangedaan, je kamer mee versiere'.
Dit door-en-door onzeedlijk feest, het leert het menschdom veinzen,
Want hoe 't ook in je binnenst' ziedt, je moet blij-dankbaar grijnzen.
Het is een tijd van klatergoud, van lorren en van prullen,
Waaraan de Priesters van de Wansmaak likkebaardend smullen.
Loop nu eens door de Kalverstraat, en zie eens om je heen,
Wanneer je in de winkels kijkt, dan krimpt je 't hart ineen.
Je gruwt van al de druk beblomde loopertjes en kleeden,
Die stapels van rood-pluche-met-vergulde aakligheden;
Zoo'n beeldj' op waglend voetstuk, heel goedkoop maar veel te duur,
Een klok met coupes - monsterlijk - à zooveel ‘'t Garnituur’.
Maar 't ergste komt nog. 't Is het zoeken naar den gullen gever.
Je zegt, met een gezicht alsof je last hadt van je lever:
‘Het is toch niet van jou?’ of: ‘zeg, weet jij hier soms iets van?’
En zes of zeven maal verdenk je den verkeerden man.
En altijd zijn 't onschuldigen, die j' aanklampt met je vragen,
En telkens heb je allebei een gek figuur geslagen...
...... ...... ...... ...... ...... ...... ...... ...... ...... ...... ......
Maar denk je dat 'k het allemaal meen? Kom, lezer, ben je dwaas!
Ik ken geen fijner kinderfeest, dan 't feest van Sinterklaas!


Charivarius (1870-1946)
Ruize-rijmen (1922)




• Het anderehoekste stripblad van Nederland: Zone 5300

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =
Abonnees van Laurens Jz. Coster ontvangen iedere dag een gedicht per mail.
Aan- en afmelden: http://high5.nl/minimalist/?l=laurensjzcoster

zondag 3 december 2017

Ester Naomi Perquin -- Een of andere hoek

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =

wikipedia
kb
dichter des vaderlands
website
leest voor








Een of andere hoek

De wereld was één huis, wat straten en de buren. De dagen
gingen traag. Je telde af. Kruiste wensen in de folders aan
alsof je invloed had. Wie de koek krijgt, wie de gard.

Soms zocht je naar een hint, naar pakjes in de voorraadkast.
Je trof er nooit iets aan. Je moeder maakte
chocolademelk uit lege dozen.

Je grote broer gebruikte woorden die niet mochten, noemde dat
gedichten. Er liep een spoor van plakband door het huis.
Briefjes met ‘verboden hier te komen’.

Je zag je moeder, in de keuken, rekeningen tellen. Huur, gas.
Te kleine winterjas, broek met lapjes. Een chocolade Piet,
afgeprijsd, omdat ’ie al gebroken was.

Straks, dacht je, staat de rijkdom op ons dak. Een vriend
waarin je bleef geloven. Een sterk verhaal dat zelfs
je grote broer niet had verpest.

De geur van jute. Alles begon. De maan scheen ook bij jullie
door de bomen, net zo groot als bij de rest.
Je zong zo hard je kon.

Ester Naomi Perquin (1980),
NRC, 2 december 2017




• Het anderehoekste stripblad van Nederland: Zone 5300

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =
Abonnees van Laurens Jz. Coster ontvangen iedere dag een gedicht per mail.
Aan- en afmelden: http://high5.nl/minimalist/?l=laurensjzcoster

Eliza Laurillard -- Misschien te helpen

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =


wikipedia
wat gedichten
dbnl









Misschien te helpen

'Wat scheelt je, Jan? Heb je verdriet?’
’Ja…neen, maar ‘k heb zoo’n kiespijn, Piet!’
‘Is ’t kiespijn? Ik beklaag je, man!
‘k Had zelf daar lest mijn portie van.’
‘Zoo? En wat heb je er aan gedaan?’
‘Ja- ‘k ben half gek naar huis gegaan,
En ‘k zette naast mijn vrouw mij neêr,
Die heel meêwarig, lief en teêr,
Mij zachtjes streelde langs de wang,
En ‘k zat, ja, wel twee uren lang,
Met mijn gezicht aan haar gezicht:
En ‘k voelde heusch mijn pijn verlicht.’
‘Dus is er hoop nog bij dit kruis!-
Zeg, is misschien je vrouw nu thuis?’


E. Laurillard (1830-1908)




• Het vijverrandelijkste stripblad van Nederland: Zone 5300

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =
Abonnees van Laurens Jz. Coster ontvangen iedere dag een gedicht per mail.
Aan- en afmelden: http://high5.nl/minimalist/?l=laurensjzcoster

zaterdag 2 december 2017

A.C.W. Staring -- Sint Nikolaas

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =

wikipedia
verhalen en gedichten
dbnl
gezongen ode aan Staring
herdenking









Sint Nikolaas
Een Sprookje

Komt hier eens, Kinders, en let op;
'k Vertel van Sinter-Klaas,
En van een brave Ambachtsman,
De arme Huibert-baas.

De goede Sinter-klaas was oud;
Hij droeg een witte baard;
En aan zijn witte mantel was
Het laken niet gespaard.

En als hij van zijn hoge stoep
De weg nam door de stad,
En dan zo deftig met die baard
En met die mantel trad,

Dan wisten ook de kinders al,
Naar welke kant hij ging,
En waarom weer dat brede zeil
Hem van de schouder hing:

Dan hield de goede man een pak
Voor 't volk op straat verstopt,
En bracht het naar ene arme buurt,
Met kinders opgepropt.

Daar sloeg hij dan zijn mantel los,
En 't was: "Dit is voor Jan,
Die daaglijks, als de meester roemt,
Zijn les het beste kan.

Dit is voor Keetje, die zo vroeg,
Het breien al verstaat;
En dit voor Hein, die niet meer dwingt,
En zich gezeggen laat.

En hier komt, voor die zieke bloed,
Daar ginder in de hoek,
Een peperhuis met vijgen aan,
En - kijk! - een prentenboek."

Zo stapte hij, deur in, deur uit,
Van steeg tot steegje voort;
Maar als hij op zijn schimmel zat,
Dan ging hij uit de poort!

Dan reed hij naar de buitenlui,
En schimmel had zijn vracht,
Want ieder kind, een uur in 't rond,
Dat arm was, werd bedacht.

Maar in de stad van Sinter-Klaas
Was ook een Ambachtsman,
Die at droog brood, en schaamde 't zich,
En sprak er niemand van.

Hij maakte schoenen al zijn best;
Hij werkte laat en vroeg,
En voor tien kinders en een vrouw
Was 't nog al niet genoeg.

Doch Sinter-Klaas vernam in 't lest,
Wat HIJ niet weten wou:
Hij zoekt, bij nacht, zijn woning op,
Spijt duisternis en kou.

Hij trekt het winkelvenster los,
Dat met geen grendel sluit;
En 't glasraam laat zijn goudbeurs in,
Door een gebroken ruit.

En 's andrendaags zet Huibert-baas
(Gij weet - die Ambachtsman!)
Zich bij de lamp reeds aan zijn taak,
Zo wakker als hij kan:

Daar valt hem, van de driestal, juist
Een kleine schoen in 't oog;
En, zie, die schoen bewaarde 't geld
Getuimeld van omhoog!

Nu denkt, wat vreugd bij man en vrouw,
En kindren alle tien! -
Wie, om een hoekje, van nabij
Hun vreugde eens had gezien! -

Nochtans hun vreugd was kort van duur;
Want Huibert riep: "Houd stil!
't Gevondene is geen oordje waard,
Voor die niet stelen wil!

't Hoort zeker aan die vreemde Heer,
Van gistren avond laat:
Hij stond, toen hij zijn riemen kocht,
Omtrent waar Antje staat;

En, naast haar, in die kinderschoe,
Lag net de beurs met goud! -
De burgemeester weet misschien,
Waar zich die Heer onthoudt:

Daar is mijn schort! ik moet er heen!
'k Wil lopen wat ik kan!
Zo sprak Huib, en, gelijk hij sprak,
Zo dééd de brave man.

Mààr - wat de Burgemeester deed? -
Hij ging naar Sinter-Klaas;
Want DIE toch schonk, naar HIJ 't begreep,
Het geld aan Huibert-baas.

Ras haalt men Huibert. Huibert komt -
Zijn meettuig in de hand:
De goede ziel kreeg Sinter-Klaas
(Gelijk hij dacht) tot klant.

Maar Sinter-Klaas sprak: "Huibert-baas,
Ik ben de man van 't geld:
Het vond zijn weg door 't vensterglas,
En hoefde geen geweld.

De beurs is in een kinderschoe
Gevallen, naar ik hoor?
Breng MIJ het paar, en hou' de beurs;
Ik geef ze er gaarne voor."

En Huibert wiste met de mouw
De tranen uit zijn oog,
Zei snikkend dank, en ging, en trad
Zo luchtig of hij vloog.

En, als nu vrouw en kind het wist,
Liep Huib weer op een draf -
Kocht leer in, bij zijn broeders weeuw -
En dong de sloof niet af.

En spoedig wist de ganse stad,
Hoe braaf baas Huibert was,
En praatte van de kinderschoe,
Waar 't geld in viel, door 't glas:

"Een kinderschoe bracht Huib geluk:
Dat blijv' zo!" riep elk een;
'k Bestel er bij geen ander meer -
Baas Huibert maak' ze alleen."

En Huib nam, van zijn jongenstroep,
Twee gasten tot zijn hulp,
En brak naar groter woning op,
Van uit zijn enge stulp;

Maar 't raam aan straat verhuisde mee
Voor alle schaa bewaard;
En 't bleef, ter eer van Sinter-Klaas,
Bij 't kleinkind nog gespaard.

(1820)

A.C.W. Staring (1767-1840)





• Verreweg 't staringste stripblad van Nederland: Zone 5300

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =
Abonnees van Laurens Jz. Coster ontvangen iedere dag een gedicht per mail.
Aan- en afmelden: http://high5.nl/minimalist/?l=laurensjzcoster

donderdag 30 november 2017

Frouke Arns -- Kleine elegie voor een groot dichter

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =

ipoetry
meander
contrabas
website







•• In 2015-2016 was Frouke Arns stadsdichter van Nijmegen. De gedichten die ze in die tijd schreef zijn gebundeld in Eigen terrein. Uit deze bundel zocht ze voor Coster het gedicht uit dat ze schreef bij de dood van dichter H.H. ter Balkt (in 2015), die sinds 1968 in Nijmegen woonde.




Kleine elegie voor een groot dichter

Rasp het bladgoud uit uw stem en laat ons
leunen tegen die klankschaal van uw rug:
wat u uit taal sloeg waren vonkenregens,
neerdalend zaaigoed op de ribbelakker
van de verbeelding, dat vette land.

Uw woorden dreigen als wilgen langs loodrechte sloten
hun gebalde vuist, zij krassen nog als late kraaien
iets roestigs uit de lucht; wij onthouden
het kermen van het moederdier, de zoete steek
van ’t eerste zog, hoe taal ontstond als splinter

uit de ruwe planken van een ongerijmd
bed waarin de boktor welig tierde. Uw naam
herbergt voor altijd een schater, haha!
weergalmt in de straten van Neerbosch,
weerklinkt nu op de Elyzeese velden.

Ik schrijf u over deze dingen blinde brieven;
aan het eerste ochtendlicht geef ik ze mee.


Frouke Arns (1964)
uit: Eigen terrein (2017)





• Het ochtendlichtste stripblad van Nederland: Zone 5300

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =
Abonnees van Laurens Jz. Coster ontvangen iedere dag een gedicht per mail.
Aan- en afmelden: http://high5.nl/minimalist/?l=laurensjzcoster

woensdag 29 november 2017

Nicolaas Matsier -- Het heeft vannacht & Druppel

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =

wikipedia
dbnl
marathoninterview vpro
bezige bij








Het heeft vannacht

Het heeft vannacht
een vacht van bruin
gesneeuwd op

geparkeerde auto’s
het dak werd grond
de auto’s werden park

ze starten nu en
moet je zien daar
glijdt het bladerdak

al op het wegdek en
keert de glans terug
op de keiharde lak.


*


Druppel

Er hing een druppel aan een tak,
blank, vol gedachten.
Niet veel was het dat hem ontbrak
tijdens het korte wachten.

Hij spiegelde het hoge en het lage,
wat voor en achter was,
een klein ovaal zeer licht te dragen
onzichtbaar zwellend glas.

Vallend tot een geheel vergaderd
bevat hij zelfs zijn eigen tak
en biedt ondeelbaar onderdak

aan alles wat hij vliegend nadert
en verlaat. O zonder blinde vlek
te zijn alom aanwezig op één plek.


Nicolaas Matsier (1945)
uit: Zonder titel zonder jaar (2017)




• Het gletsjertijdelijxte stripblad van Nederland: Zone 5300

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =
Abonnees van Laurens Jz. Coster ontvangen iedere dag een gedicht per mail.
Aan- en afmelden: http://high5.nl/minimalist/?l=laurensjzcoster

Marc Tritsmans -- Zee & Gletsjertijd

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =

dbnl
leestafel
schrijversgewijs








Zee

natuurlijk en terecht boezemt zij ons angst in
want onvoorspelbaar is ze en genade kent ze nooit
als een sfinx toont ze ons na een leven samen

nog altijd niets meer dan haar spiegelende buitenkant
maar er zijn herinneringen die veel ouder zijn
dan onze herinneringen: dit is hetzelfde water

dat ons wiegend en warm al omarmde voor we
in de wereld kwamen terwijl we argeloos en onwetend
in een rotvaart door de roetsjbaan van de evolutie scheurden

want allemaal hebben wij het leven kortstondig eencellig
beoefend, het vervolgens als vis en amfibie geprobeerd
om ten slotte als mens op het droge te worden gegooid

en hier zitten we dan vaak urenlang niet eens denkend
naar haar te staren, hopend een oude waarheid te vinden
maar nooit echt wetend wat er van ons, wat er van haar


*


Gletsjertijd

omdat onze ogen slechts zien bewegen
wat past bij de maat van ons kleine breekbare
bestaan dat opvlamt en alweer uitdooft

liggen deze miljoenen tonnen wild water
hier schijnbaar getemd aan de ketting
een film waarvan het beeld bevroren

en toch beweegt het hier onzichtbaar, knarst
het in stilte, schuurt het langs wanden
verpulvert rotsen vermaalt achteloos bergen

hondstrouw komen wij hier jaar na jaar
als in een laatste ritueel zwijgend staan
kijken en wat wij zien is telkens dezelfde

koppige en roerloze rivier van gestolde tijd
die ons onbewogen aankijkt en in een oogwenk
ziet hoe wij krimpen, verschrompelen, verdwijnen


Marc Tritsmans (1959)
uit: Het zingen van de wereld (2017)




• Het gletsjertijdelijxte stripblad van Nederland: Zone 5300

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =
Abonnees van Laurens Jz. Coster ontvangen iedere dag een gedicht per mail.
Aan- en afmelden: http://high5.nl/minimalist/?l=laurensjzcoster

maandag 27 november 2017

Lennaert Nijgh -- Testament

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =

wikipedia
website
youtube
dbnl
verzameld werk in 100 stukken







Testament

Na tweeëntwintig jaren in dit leven
maak ik het testament op van mijn jeugd.
Niet dat ik geld of goed heb weg te geven,
voor slimme jongen heb ik nooit gedeugd.
Maar ik heb nog wel wat mooie idealen,
goed van snit, hoewel ze uit de mode zijn.
Wie ze hebben wil, die mag ze komen halen,
vooral jonge mensen vinden ze nog fijn.

Aan mijn broertje dat zo graag wil gaan studeren
laat ik met plezier het adres na van mijn kroeg,
waar ik te veel dronk om een vrouw te imponeren
en daarna de klappen kreeg waarom ik vroeg.
En dan heb ik nog een stuk of wat vriendinnen
die wel opgevoed en zeer verstandig zijn
en waarmee je dus geen donder kunt beginnen,
maar misschien krijgt iemand anders ze wel klein.

Voor mijn neefje zijn mijn onvervulde wensen
wel wat kinderlijk, maar ach ze zijn zo diep.
Ik behoorde immer tot die groep van mensen
voor wie het geluk toch altijd harder liep.
Aan mijn vrienden laat ik gaarne het vermogen
om verliefd te worden op een meisjeslach.
Zelf ben ik helaas een keer te veel bedrogen,
maar wie het eens proberen wil, die mag.

Mijn vriendinnetje, ik laat je alle nachten
dat ik tranen om jouw ontrouw heb gestort.
Maar onthoud dit wel: ik zal geduldig wachten
tot ik lach omdat jij ook belazerd wordt.
En de leraar die mij altijd placht te dreigen:
jongen, jij komt nog op het verkeerde pad,
kan tevreden zijn en hoeft niets meer te krijgen.
Dat wil zeggen: hij heeft toch gelijk gehad.

Voor mijn ouders is het album met de plaatjes
die zo vals getuigen van een blijde jeugd.
Maar ze tonen niet de zouteloze praatjes
die een kind opvoeden in eer en deugd.
En verder krijgen ze alle dwaze dingen
terug die ze mij te veel geleerd hebben die tijd.
Ze kunnen mij tenslotte ook niet dwingen
groot te worden zonder diep berouw en spijt.

En dan heb ik ook nog enkele goede vrienden
maar die hebben al genoeg van mij gehad.
Dus ik gun ze nu het loon dat ze verdienden,
alle drank die ze van mij hebben gejat.
Verder niets, er zijn alleen nog een paar dingen
die ik houd omdat geen mens er iets aan heeft,
dat zijn mijn goede jeugdherinneringen,
die neem je mee zolang je verder leeft.


Lennaert Nijgh (1945-2002)




• Het testamentelijxte stripblad van Nederland: Zone 5300

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =
Abonnees van Laurens Jz. Coster ontvangen iedere dag een gedicht per mail.
Aan- en afmelden: http://high5.nl/minimalist/?l=laurensjzcoster

zondag 26 november 2017

Rozalie Hirs -- je komt uit het niets

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =

website
wikipedia
npe
youtube (vooral muziek)
voorproefje bundel


• foto: roeland fossen






• Pas verschenen:verdere bijzonderheden.




je komt uit het niets

je komt uit het niets tevoorschijn noem het liefdesdaad ongelukje
toevalstreffer zomaar zijnde voor zover het verschijnt in enkelvoud al

wat je bent bestemd voor iemand om door iemand waargenomen
te worden zonder meer als zodanig verschijnend aan iemands zijn

of haar werkelijkheid waarheid borgt objectief een jij verdwijnend
in het niets doe jij iets levends toon je dat aan levenden die zich tonen

almaar verdwijnende tijdeloosheid naar het schijnt van dat alles
steeds sneller in de botsing tussen verleden en hoe het komt

een nog-niet en niet-meer samengebracht nu duurt zolang je begrensd
omsloten bent door de wijde stormachtige natuur van het alledaagse


Rozalie Hirs (1965)
uit: verdere bijzonderheden (2017)




• Het bijzonderste stripblad van Nederland: Zone 5300

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =
Abonnees van Laurens Jz. Coster ontvangen iedere dag een gedicht per mail.
Aan- en afmelden: http://high5.nl/minimalist/?l=laurensjzcoster

Hans Lodeizen -- al die dingen gebeuren en zijn

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =


wikipedia
dbnl
leestafel
literatuurgeschiedenis
voorgelezen








al die dingen gebeuren en zijn
netjes geordend: de kinderen
spelend aan de vijverrand
het paard ploegend de aarde
en de trein in het landschap.

zelfs het water dat in welbespraakte
onrust deint tussen zijn twee oevers
waar de huizen glimlachten terwijl
een bootje als een wijsheid wegdrijft
is verloren in de werkelijkheid.

zo staan wij vissers naar
ontraadselingen tot de
nacht uit het water
oprijst en met al haar raadselen
de hemel inneemt.


Hans Lodeizen (1924-1950)
uit: Het innerlijk behang (1952)




• Het vijverrandelijkste stripblad van Nederland: Zone 5300

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =
Abonnees van Laurens Jz. Coster ontvangen iedere dag een gedicht per mail.
Aan- en afmelden: http://high5.nl/minimalist/?l=laurensjzcoster

zaterdag 25 november 2017

Hans Lodeizen -- vertellingen en ongelukken gingen altijd samen

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =


wikipedia
dbnl
leestafel
literatuurgeschiedenis
voorgelezen








vertellingen en ongelukken gingen altijd samen
in dit land; de koning
ging in zijn hermelijnen mantel naar bed
omringd door hofdienaren
en sliep slecht vanwege het aanhoudende
geroezemoes van stemmen om hem heen;
twee kameniers streden om zijn pantalon
of een page grappen makend over zijn kousen:
het was een land met vreemdsoortig volk.

en toch: hier leefde hij en was gelukkig, onder
het rapalje was hij thuis als onder de elite;
hij kende geen vrede,
groot genoeg om de onafmetelijke
stranden van zijn gevoel te vullen, geen roep
was vlug genoeg om de winden in te halen
– het was een onbegonnen werk
te klagen, en hij klaagde niet.


Hans Lodeizen (1924-1950)




• Het nooit klagende stripblad van Nederland: Zone 5300

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =
Abonnees van Laurens Jz. Coster ontvangen iedere dag een gedicht per mail.
Aan- en afmelden: http://high5.nl/minimalist/?l=laurensjzcoster

vrijdag 24 november 2017

Gaston Burssens -- Jodelende Tyrolers

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =

wikipedia
• dbnl
• schrijversgewijs




• zelfportret





Jodelende Tyrolers

Als de Tyrolers jodelen
het halali het halalo
niet als de foxtrot Alleluia
maar als het halali
maar als het halalo
maar als het halali op den bergtop
maar als het halalo in het dal
jodelende echo van alp tot alp
niet als de foxtrot Alleluia
                               op den bergtop
                               in het dal
                               overal in het dal
waar meiden zijn
overal waar tyroolsche meiden zijn
daalt geen avondrust
daalt in het dal geen avondrust

Jodelende echo van alp tot alp
avond van jodelende alpen
daalt in het dal geen avondrust
al klept het Angelus
        een klokje 't Angelus
                klepelklaar het Angelus
in het dal overal
waar tyroolsche meiden zijn
meiden zijn
en jodelende Tyrolers.


Gaston Burssens (1896-1965)




• Het tirolinooste stripblad van Nederland: Zone 5300

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =
Abonnees van Laurens Jz. Coster ontvangen iedere dag een gedicht per mail.
Aan- en afmelden: http://high5.nl/minimalist/?l=laurensjzcoster

woensdag 22 november 2017

Jan Glas -- Abstract I & De man die goede pakken droeg

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =

wikipedia
website
youtube
npe








•• Net verschenen: Het waaide er, de nieuwe bundel van Jan Glas.



Abstract I

Op een dag kun je niet meer kiezen hoe je wakker wordt,
ontwaak je diagonaal gestrekt in je eigen bed. De dromen
zijn van je afgegleden. Het dekbed houd je als een strapless
trouwjurk om je heen geklemd. Wat de een krijgt wordt de
ander afgenomen. Een hand in je kruis, meer is het niet.
Je stapt uit bed en loopt naar het toilet. Een klein en dapper
museum met indirect licht. Je gaat zitten en wacht op wat
er gaat gebeuren. Je scheurt het gedicht van gisteren van
de poëziekalender en leest dat het vandaag een feestdag is.


*


De man die goede pakken droeg

Ik deelde het bed met een man die goede
pakken droeg, schoenen om voor op de knieën
te gaan. Zijn oortjes had hij volgestopt met muziek.
In een voorjaar groeide een struikje verstandige
opmerkingen uit zijn mond. Het struikje
werd een boom en de man verdween in de grond.

Nu draag ik zijn pakken, ze zitten mij wat krap,
net zoals mijn tuintje onderhand te klein wordt
voor de boom. De realiteit aanvaard ik.
Er is maar weinig informatie nodig
om de wereld te begrijpen.


Jan Glas (1958)
uit: Het waaide er (2017)




• Het abstractste (not) stripblad van Nederland: Zone 5300
• Speel het gedichtenspel

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =
Abonnees van Laurens Jz. Coster ontvangen iedere dag een gedicht per mail.
Aan- en afmelden: http://high5.nl/minimalist/?l=laurensjzcoster

Kees van Kooten -- Het gruwelijke

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =

wikipedia
dbnl
kb










•• In het pas verschenen Willem Elsschot Dichter staat uiteraard ook het overbekende ‘Het huwelijk’. Dit bittere, meedogenloze gedicht heeft veel dichters geïnspireerd tot een antwoord vanuit de optiek van de ‘bezongen’ vrouw. Zoals Kees van Kooten, hieronder (uit Karrevrachten pennevruchten). En ook Adriaan van Dis, Tom Lanoye, Koos Hagen en Erno Mijland.



Het gruwelijke

Toen zij moest beleven hoe de gesel van de spijt
haar meedogenloos kastijdde en van pijn half deed verdoven,
haar gangen had bezwaard, haar vreugden had verstoven,
toen draaide zij zich om en riep haar kindertijd.

Zij zocht een invalshoek, bezeten maar bedaard,
en achtte het een ridderplicht haar moeder te boetseren
met vaste hand en koele blik en zonder te chargeren
en zo werd elk detail van huis en haard vermeldenswaard.

Wij erven veel verdriet. Een wond spookt jaren rond
of blijft een gruwelijk schrikbeeld dat maar niet wil vervagen
daar wij de ooit door ons verwonde niet meer kunnen vragen
wat hij of zij er toen en daar in feite zelf van vond.

Zij vroeg het aan de vulpen in haar oude rechterhand.
Families zijn een puzzel waarin kinderen willen passen
tot zij stukjes kunnen missen; zo worden zij volwassen.
Zij dacht: ik heb flagrant gefaald in dat gezinsverband.

Want al wat nimmer werd gedaan, onze gedroomde daad,
wordt groter en telt zwaarder met de jaren.
Er tolt een kolk van spijt die zich niet laat bedaren.
Zelfverwijt. De godvergeten vloek waar nooit een maat op staat.

Zo vloden jaren heen. Zelfs kinderen gingen dood.
Maar wisten dat de vrouw die zij hun moeder heetten,
geen ding uit heel hun leven ging vergeten
en alles zou vertellen aan het avondrood.


Kees van Kooten (1941)




• Het gruwelijkste (not) stripblad van Nederland: Zone 5300
• Speel het gedichtenspel

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =
Abonnees van Laurens Jz. Coster ontvangen iedere dag een gedicht per mail.
Aan- en afmelden: http://high5.nl/minimalist/?l=laurensjzcoster

maandag 20 november 2017

Jotie T'Hooft -- Nog een brief

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =

wikipedia
dbnl
leestafel
meander
tv-portret


• jotie t'hooft en ingrid weverbergh





•• In het pas verschenen Willem Elsschot Dichter wordt het gedicht van gister, ‘Aan Fine’ (gericht aan Elsschots vrouw) geplaatst naast ‘Nog een brief’ van Jotie T’Hooft, vlak voor zijn dood geschreven voor zijn vrouw Ingrid Weverbergh. De twee gedichten vertonen inderdaad in het oog springende overeenkomsten. Het hele artikel over ‘Nog een brief’ en ‘Aan Fine’ uit het bovengenoemde boek is ook online te lezen.



Nog een brief

Lieve vrouw waar ik als meisje muziek op speelde
ik weet dat ik nooit iets echt met u deelde
dan het chagrijn dat toch van alle mensen is.
Ik sterf, dus het kan niet dat ik mij vergis

als ik u zeg dat gij mijn hart op aarde waart.
Ik heb, als zoveel anderen, niet het geringste begrepen
ik was geen prins maar een roofridder met een zwaard
al wist ik nog niet dat het voor u was geslepen.

Schone vrouw, ik heb mijn mond op de uwe gelegd
en, liefste, toch soms de waarheid gezegd
al is het onderscheid mij niet recht klaar.
Ik wil nog spreken, maar mijn hart wordt zwaar

van de kiem die in mij is klaargelegd:
de dood, hij spreekt straks wel recht.
Ik wil u geen vergeving vragen of begrip,
en dan, al lijk ik nu een lange lijn, in uw leven

word ik dra een kleine stip.

Hier moet ik afscheid nemen, ik ben moe.
Ik heb u geslagen - als een beul een dief met een roe
terwijl mij niets ontstolen was of leek.
Ik hou van u. Ik word net als mijn woorden: bleek.

Brussel 1977


Jotie T’Hooft (1956-1977)




• Het hooftste stripblad van Nederland: Zone 5300
• Speel het gedichtenspel

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =
Abonnees van Laurens Jz. Coster ontvangen iedere dag een gedicht per mail.
Aan- en afmelden: http://high5.nl/minimalist/?l=laurensjzcoster

Willem Elsschot -- Aan Fine

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =

dbnl
genootschap
wikipedia
kb
schrijversgewijs







•• ‘Aan Fine’ staat in Willem Elsschot Dichter, een verzameling van al de gedichten van Willem Elsschot. Ieder gedicht wordt verhelderd met een toelichting, door Paul Claes, Wiel Kusters, Yves T’sjoen en 22 anderen.

Fine was Elsschots echtgenote. ‘Aan Fine’ schreef hij niet, zoals de argeloze lezer zou kunnen denken, aan het eind van hun huwelijk, maar zelfs nog ervóór. Fine Scheurwegen was huishoudster in Elsschots ouderlijk huis. Ze werd zwanger van hem, en beviel in 1901 van hun zoon Walter. Hun huwelijk vond pas plaats in 1908, het gedicht is van 1903.



Aan Fine

Ik heb u altijd zoveel leed gedaan
Mijn mager lief en u toch zo doen lijden;
Ik heb u steeds de vrome vree doen mijden
Die gij kondt vinden op uw levensbaan.

En ‘k zie u bleek, met moede schreden gaan,
Kalm en beslist u klemmend aan mijn zijde,
Gelovend volgend waar ik u ook leide
En nooit herdenkend wat ik heb misdaan.

Gij zijt een beeld van ’t goede dezer wereld,
Het helder lichtend goddelijk ware
Dat niet kan tanen daar het eeuwig is.

En door uw tranen luisterlijk ompereld
Zie ik u schitterend door ’t leven varen,
In stille trots torsend uw droefenis.

(Antwerpen, 1903)

Willem Elsschot (1882-1960)




• Het fineste stripblad van Nederland: Zone 5300
• Speel het gedichtenspel

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =
Abonnees van Laurens Jz. Coster ontvangen iedere dag een gedicht per mail.
Aan- en afmelden: http://high5.nl/minimalist/?l=laurensjzcoster

zaterdag 18 november 2017

H.W.J.M. Keuls -- Rondeel (Ik ben verwonderd ...)

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =

wikipedia
pc hooft-prijs
dbnl
interview









Rondeel

Ik ben verwonderd en alleen,
Van onverschillig licht omgeven,
Dat dier en engel heeft verdreven
En spat tegen mijn hart uiteen.

Wat ik in nachten nog beween,
Heeft in den morgen mij begeven;
Ik ben verwonderd en alleen,
Van onverschillig licht omgeven.

Vervoering en verdriet zijn heen,
In koude klaarheid opgeheven;
ik proef mijn eigen lege leven,
Wentel mijzelf gelijk een steen,
Ik ben verwonderd en alleen.


H.W.J.M. Keuls (1883-1986)




• Het rondeelste stripblad van Nederland: Zone 5300
• Speel het gedichtenspel

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =
Abonnees van Laurens Jz. Coster ontvangen iedere dag een gedicht per mail.
Aan- en afmelden: http://high5.nl/minimalist/?l=laurensjzcoster

vrijdag 17 november 2017

H.W.J.M. Keuls -- Rondeel (De droom ...)

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =

wikipedia
pc hooft-prijs
dbnl
interview









Rondeel

De droom verliest zich in het lied,
Het lied zweeft in den nacht te sterven,
En wie zijn aardsche heil moet derven,
Gaat met het lied droomloos te niet.

De huizen bergen het verdriet,
Dat door den leegen dag moest zwerven,
De droom verliest zich in het lied,
Het lied zweeft in den nacht te sterven.

En om een glans die snel vervliet,
Om 't hart dat wil bezit verwerven,
Om bloed dat jaagt naar zijn verderven,
De nacht zingt ijler dan een riet:
De droom verliest zich in het lied.


H.W.J.M. Keuls (1883-1986)




• Het rondeelste stripblad van Nederland: Zone 5300
• Speel het gedichtenspel

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =
Abonnees van Laurens Jz. Coster ontvangen iedere dag een gedicht per mail.
Aan- en afmelden: http://high5.nl/minimalist/?l=laurensjzcoster

donderdag 16 november 2017

Ronelda S. Kamfer -- Entitlement & Erger dinge as alleen

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =

podium
wikipedia
youtube
vpro










Entitlement

al wat ik wou terughê
was die blou van die see
die groen van die winter
die geel van die son
die afstand van die maan
die water van die reën
die klank van die wind
my plek agter my ma se rug


Aanspraak

al wat ik terug wou hebben
was het blauw van de zee
het groen va de winter
het geel van de zon
de afstand van de maan
het water van de regen
de klank van de wind
mijn plekje achter moeders rug


*


Erger dinge as alleen

wanneer die vrugte ge-oes was
en die landery maer en skraal
wanneer die grond goed was
en die somerson brand jou
soet en taai
is daar altyd 'n boom wat
uit season uit groei

my oupa het gesê
ons noem hom jaloesie
want hy groei in die leegste tuin
hy dra die mooiste vrugte
en hy kry die meeste son


Ergere dingen dan alleen

wanneer de vruchten waren geoogst
en de landerijen dor en schraal
wanneer de grond goed was
en de zomerzon je
zoet en taai brandde
was er altijd een boom die
buiten het seizoen groeide

mijn opa zei
we noemen hem jaloezie
want hij groeit in de leegste tuin
hij draagt de mooiste vruchten
en hij krijgt de meeste zon


Ronelda S. Kamfer (1981)
uit: Mammie (2017)




• Het blou, blou, blou stripblad van Nederland: Zone 5300
• Speel het gedichtenspel

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =
Abonnees van Laurens Jz. Coster ontvangen iedere dag een gedicht per mail.
Aan- en afmelden: http://high5.nl/minimalist/?l=laurensjzcoster

woensdag 15 november 2017

Dorien De Vylder -- Open grenzen & Fata morgana

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =

vrijdag
voorproefje bundel
youtube
meander










Open grenzen

Drie verroeste buizen vormen een kader.
Als je er een bal in trapt, rolt hij door,
net zoals wanneer je hem ernaast trapt.

Dit lijkt een poort naar de vlakte
maar als er geen omheining staat
is een poort overbodig.

Tenzij je een spel speelt.


*


Fata morgana

In de verte meen je een houten trein
te onderscheiden. Kleine mensen ruziën over wie mag
besturen wat nooit in beweging komt.

Eén kind denkt er het zijne van, ziet een rood paard
op een veer, kruipt erop, het buigt heen
gaat niet vooruit, maar beweegt.

De kleine mensen stormen erop af, duwen het,
duwen het kind eraf. Een man zet het naast zich
op de bank. Fijne korrels glijden van hand tot hand.


Dorien De Vylder (1988)
uit: Vertraagd Stilleven (2017)






• Het korreligste, fijnkorreligste stripblad van Nederland: Zone 5300
• Speel het gedichtenspel

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =
Abonnees van Laurens Jz. Coster ontvangen iedere dag een gedicht per mail.
Aan- en afmelden: http://high5.nl/minimalist/?l=laurensjzcoster

Arie van den Berg -- Theotrauma

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =

wikipedia
dbnl
bio'tje
nrc-recensies








• Arie van den Berg ontving in 1970 de Reina Prinsen Geerligsprijs voor zijn dichtbundel Mijn broertje kende nog geen kroos. Zijn gedicht 'IJsvogel' stond op het laatste Nederlandse bankbiljet van tien gulden.



Theotrauma

vannacht ontmoette ik, droomt Smit, de vis
die moeder aarde op zijn rug torst: watervlug
maar Keltisch zong-ie met een hels accent

ik ken die lokstem uit balladen van de meerman, sloot
mijn oorschelp en bedacht: was dit de prooi
van haringkoning, palingprins? in hoeveel moten?

niet veel zaaks zo'n wereld op je tong, of smaakt
zo m'n eigen geweten...? ik zwom, voorbij die vis
over de horizon, en zag de aars van Vuurland

aardedonker, verder durft geen mens, geen terug-
weg daar. Nog dreunt boven mijn hoofd die stem
: alweer een die het niet geloofde!


Arie van den Berg (1942)
uit: Mijn broertje kende nog geen kroos (1970)




• Arie van den Berg legt een balpen op de vloer. Daaroverheen, loodrecht, een sigaartje. Dan zegt hij:
De balpen is de spoorlijn Den Haag-Leiden, de sigaar is de autoweg Den Haag-Leiden. Die staan dus loodrecht op elkaar. Vanuit een helikopter zie je natuurlijk de bochten die verderop in de weg zitten, maar als je precies bij die overgang staat zie je die niet. Wat is nu een literaire daad? Dat is het isoleren van dat kruispunt, en het presenteren als een windroos met tweemaal zuid en tweemaal noord.




• Het wabbendste stripblad van Nederland: Zone 5300
• Speel het gedichtenspel

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =
Abonnees van Laurens Jz. Coster ontvangen iedere dag een gedicht per mail.
Aan- en afmelden: http://high5.nl/minimalist/?l=laurensjzcoster

maandag 13 november 2017

Sasja Janssen -- Ballade van de eendagsvlieg

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =

website
youtube
poetry



• portret door lonneke stulen






Ballade van de eendagsvlieg

En daar, met het middagdenken de kamers uit
dat kiert tussen meisjes met Vikinghuid
de vlieg, ze zwemt de lucht vol stroop.
Kijk toch, die benen omhoog, handen in hun zij
ze ziet een page onder zich, maar vooral haar als kransen
zandvoeten en onderbroekjes bloot

best zacht, maar nee, haar bolle ogen weg
van dat gekooide gras, van bloemen die geen bloemen
ooit ajuin ooit prei, maar vandaag prinsessenbollen vol lila brein.
Wij verwelken niet, zoemen om meisjes die eeuwig
kirren, heimwee maken naar wat komen moet.
Ineens valt het stil, er loert iets, de uren sterven te

rap, het middagdenken uit de enige middag kwijt.
Ze zwetsen over mij, willen stout en razernij
niet ver van hier mijn mannetjes, kom kom hier
maar dan knappen ze mijn staartdraden, kiften wie
mijn vleugels in haar poesiealbum mag.
Ik heb mijn leven niet geraakt.


Sasja Janssen (1968)
uit: Happy (2017)





• happyste stripblad: Zone 5300
• Speel het gedichtenspel

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =
Abonnees van Laurens Jz. Coster ontvangen iedere dag een gedicht per mail.
Aan- en afmelden: http://high5.nl/minimalist/?l=laurensjzcoster

zondag 12 november 2017

A. Roland Holst -- De wind om het huis

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =

wikipedia
dbnl
letterkundig museum
citaten


• portret door gisèle waterschoot van der gracht






De wind om het huis

Waar heeft rondom het huis de wind het over?
Achter geloken ogen gaat het huis teloor
en wandel ik weer langs een oever
van het verleden, en er is geruis
van water en van riet, vooral van water.
Een blij kind roept mijn naam - werd ik ooit oud?
Ver van de kudde staat een schaap te blaten
als vele jaren her, en ik werd oud.
De wind gaat liggen en de lucht betrekken:
sterven brengt ander weer, ik wist het wel.
Weldra kan ook geen blij kind mij meer wekken.
Dan gaat de dood sneeuwen, en het wordt stil.


A. Roland Holst (1888-1976)





• sneeuwskedoodskestripblad: Zone 5300
• Speel het gedichtenspel

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =
Abonnees van Laurens Jz. Coster ontvangen iedere dag een gedicht per mail.
Aan- en afmelden: http://high5.nl/minimalist/?l=laurensjzcoster

A. Roland Holst -- Drie dichters en drie vrouwen

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =

wikipedia
dbnl
letterkundig museum
citaten


• portret door gisèle waterschoot van der gracht






Drie dichters en drie vrouwen (III)

Er poogde een ochtend aan te breken,
wild, met oud licht. Bij het gordijn
stond hij en hoorde haar moe smeken
uit bed, en zag de vlekken wijn
die hij 's nachts morste op zijn gedichten,
en suste haar verwarde aanklacht
met wat belofte en zelfbetichten;
ruimde zijn tafel op, en dacht:

Eén ding tenminste is niet onzeker:
zonder dat brandend ongeduld
van de lusten van bed en beker
zat ik hier, kaal en zonder schuld
en zonder onschuld, uitgemergeld
door woorden en hun dor krakeel,
vergeefs een laatste lied te tergen
uit een schorre keel.


A. Roland Holst (1888-1976)





• schorrekeelstripblad: Zone 5300
• Speel het gedichtenspel

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =
Abonnees van Laurens Jz. Coster ontvangen iedere dag een gedicht per mail.
Aan- en afmelden: http://high5.nl/minimalist/?l=laurensjzcoster

zaterdag 11 november 2017

A. Roland Holst -- De tussenkomst

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =

wikipedia
dbnl
letterkundig museum
citaten
nijhoff over 'de wilde kim'


• portret door gisèle waterschoot van der gracht






De tussenkomst

Bij mijn tafel, toen de kamer donker werd, kwamen
uit de voortijden twee gedaanten staan, en zij
wezen op een kristal, roepende mij bij namen
van wind en licht: de dood rees als een maan in mij.

Maar ruisend kwam een derde en wees mij de rand wolken,
die in het gouden westerraam lagen gedoofd:
ik zag, en weedom om de puinen van de volken
zonk in mijn hart toen hij zijn hand legde op mijn hoofd.


A. Roland Holst (1888-1976)
uit: De wilde kim (1925)





• wildekimste stripblad: Zone 5300
• Speel het gedichtenspel

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =
Abonnees van Laurens Jz. Coster ontvangen iedere dag een gedicht per mail.
Aan- en afmelden: http://high5.nl/minimalist/?l=laurensjzcoster

vrijdag 10 november 2017

J.K. Rensburg -- Verraad van fabrieksgeheim

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =

dbnl
schrijversinfo
joodse bibliotheek










Verraad van fabrieksgeheim

Ik waande eerst uit werken van poëten,
Dat je enkel werd door godd’lijk licht bestraald,
Voordat je iets schiep. Maar ik wil ’t eerlijk weten:
Je maakt het éérst af, wat het best betaalt.

En zo’n sonnet? Och, kalm met passen, meten
Schrijf je eerst de twee kwatrijnen. Dat bepaalt
Al, wat geklonke’ aan den terzinen-keten
Er verder aan het slot wordt bijgehaald.

‘k Verraad hier eigenlijk fabrieksgeheimen.
’t Is heus zo’n kunst niet, dat scanderen, rijmen.
Verliefd zijn óók niet. Nou, dat pen je neer
En mengt dat met je stemming door het weer.
En landschap-schild’ren leer je – een twee drie –
Geholpen door een boek van botanie.


J.K.Rensburg (1870-1943)
uit: Sonnetten van Piet Lut (1925)





• fabrieksgeheimste stripblad: Zone 5300
• Speel het gedichtenspel

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =
Abonnees van Laurens Jz. Coster ontvangen iedere dag een gedicht per mail.
Aan- en afmelden: http://high5.nl/minimalist/?l=laurensjzcoster

woensdag 8 november 2017

Karim Schelkens -- Veerpont & Perspectief

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =

wikipedia
vleugels
vrijdag










Veerpont

de horden staan er al
haveloze kijkcijfers

een nalatenschap
van wind

hier tussen de dijken
hier heerst het keren


*


Perspectief

ik brak je | overlangs
klapte je | dubbel
enkel tegen enkel

een soort origami
een vogel
een kikker
een lijn

na een etmaal stilte
bleek ook jij een god
vergeten blad

wijzer


Karim Schelkens (1977)
uit: Enkel tegen enkel (2017)





• vogel-kikker-lijnstripblad: Zone 5300
• Speel het gedichtenspel

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =
Abonnees van Laurens Jz. Coster ontvangen iedere dag een gedicht per mail.
Aan- en afmelden: http://high5.nl/minimalist/?l=laurensjzcoster