maandag 21 mei 2018

Abonneren

Abonnee worden van de dagelijkse Coster-gedichten kan hier. Of stuur een mail naar eon@planet.nl

zondag 20 mei 2018

Annie M.G. Schmidt -- Erwtjes & Aan een klein meisje

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =

wikipedia
dbnl
kb
website
youtube
trouw





• Vandaag is het de sterfdag van Annie M.G. Schmidt.



Erwtjes

Toen ze een meisje was van zeventien
moest ze een hele middag erwtjes doppen
op het balkon. Ze wou de teil omschoppen.
Ze was heel woest. Ze kon geen erwt meer zien.

Toen ging ze maar wat dromen, van geluk,
en dat geluk had niets te doen met erwten
maar met de Liefde en de Grote Verte.
Dat dromen hielp. Het scheelde heus een stuk.

En dat is meer dan vijftig jaar terug.
Ze is nu zeventig en heel erg fit
en altijd als ze 's middags even zit,
mijmert ze, met een kussen in de rug,

over geluk en zo ... een beetje warrig,
maar het heeft niets te maken met de Verte
en met de Liefde ook niet. Wel met erwten,
die komen altijd weer terug, halsstarrig.

Ach ja, zegt ze. Ik kan mezelf nog zien,
daar in mijn moeders huis op het balkon,
bezig met erwtjes doppen in de zon.
Dat was geluk. Toen was ik zeventien.


*


Aan een klein meisje

Dit is het land, waar grote mensen wonen.
Je hoeft er nog niet in: het is er boos.
Er zijn geen feeën meer, er zijn hormonen,
en altijd is er weer wat anders loos.

En in dit land zijn alle avonturen
hetzelfde, van een man en van een vrouw.
En achter elke muur zijn an'dre muren
en nooit een eenhoorn of een bietebauw.

En alle dingen hebben hier twee kanten
en alle teddyberen zijn hier dood.
En boze stukken staan in boze kranten
en dat doen boze mannen voor hun brood.

Een bos is hier alleen maar een boel bomen
en de soldaten zijn niet meer van tin.
Dit is het land waar grote mensen wonen ...
Wees maar niet bang. Je hoeft er nog niet in.


Annie M.G. Schmidt (1911-1995)




• Het snorren-en-sabels-stripblad van Nederland: Zone 5300

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =
Abonnees van Laurens Jz. Coster ontvangen iedere dag een gedicht per mail.
Aan- en afmelden: http://high5.nl/minimalist/?l=laurensjzcoster

Annie M.G. Schmidt -- Op een mooie pinksterdag

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =

wikipedia
dbnl
kb
website
youtube
trouw







• Vandaag is het de verjaardag van Annie M.G. Schmidt.
Oeruitvoering 'Op een mooie pinksterdag'




Op een mooie Pinksterdag

Op een mooie Pinksterdag
Als het even kon
Liep ik met mijn dochter aan het handje in het parrekie
Te kuieren in de zon
Gingen madeliefjes plukken
Eendjes voeren
Eindeloos
Kijk nou toch, je jurk wordt nat
Je handjes vuil
En papa boos

Vader was een mooie held
Vader was de baas
Vader was een duidelijke mengeling van Onze Lieve Heer
En Sinterklaas
Ben je bang voor ‘t hondje?
Hondje bijt niet
Papa zegt dat ie niet bijt
Op een mooie Pinksterdag
Met de kleine meid

Als het kindje groter wordt
Roossie in de knop
Zou je tegen alle jongens willen zeggen: handen thuis
En lazer op
Hebbu dat nou ook meneer?
Jawel, meneer
Precies als iedereen
Op een mooie Pinksterdag
Laat ze je alleen

Morgen kan ze zwanger zijn
‘t Kan ook nog vandaag
‘t Kan van de behanger zijn of van een Franse zanger zijn
Of iemand uit Den Haag
Vader kan gaan smeken
En gaan preken
Tot hij purper ziet
Vader zegt: pas op, m’n kind
Dat hondje bijt
Ze luistert niet

Vader is een hypocriet
Vader is een nul
Vader is er enkel en alleen maar voor de centen
En de rest is flauwekul
Ik wou dat ik nog één keer
Met mijn dochter
Aan het handje lopen kon
Op een mooie Pinksterdag
Samen in de zon


Annie M. G. Schmidt (1911-1995)




• Het snorren-en-sabels-stripblad van Nederland: Zone 5300

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =
Abonnees van Laurens Jz. Coster ontvangen iedere dag een gedicht per mail.
Aan- en afmelden: http://high5.nl/minimalist/?l=laurensjzcoster

vrijdag 18 mei 2018

Hendrik Marsman -- drie gedichten

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =

wikipedia
dbnl
wat gedichten
letterkundig museum
historici.nl
laatste uren







Phoenix

Vlam in mij, laai weer op;
hart in mij, heb geduld,
verdubbel het vertrouwen -
vogel in mij, laat zich opnieuw ontvouwen
de vleugelen, de nu nog moede en grauwe;
o, wiek nu op uit de verbrande takken
en laat den moed en uwe vaart niet zakken -
het nest is goed, maar het heelal is ruimer.


*


Verbittering

De namen van wie eens mijn vrienden waren
werden tot asch tusschen mijn tanden, en ik spuw ze uit.
eenzaam schijnt men te moeten zijn in deze doode landen,
het leven dooft in kaars na late nachtkaars uit.


*


Paul Robeson zingt
(vier stemmen en de stem van Christus)

mijn hart is zwart
mijn hart is rood
mijn hart is hard
mijn hart is dood
       maar ieder hart...
mijn hart is dood!
       maar ieder hart...
mijn hart is rood...
       maar ieder hart
       't zij hard of dood
       of zwart of rood
       wordt wit in Mijnen Dood.


Hendrik Marsman (1899-1940)
uit: Porta Nigra (1934)




• Het snorren-en-sabels-stripblad van Nederland: Zone 5300

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =
Abonnees van Laurens Jz. Coster ontvangen iedere dag een gedicht per mail.
Aan- en afmelden: http://high5.nl/minimalist/?l=laurensjzcoster

donderdag 17 mei 2018

Annemarie Estor -- Global Underground

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =

wikipedia
website
dbnl









Global Underground

Ik ben gegaan.
Voorbij de Villersstraat,
voorbij de Verbrande Brug Noord.

Ergens hoorde ik tatoeëerders tatoeëren.
Ik zag een man met een zonnebril in een nachtclub.
Ik zag een man een mond vol witte vlokken kotsen.
Ik zag de pestmeesters.
Ik zag pijnlijke vrouwen op goedkope schoenen.
Ik zag mensen met opgehoopte vochten onder hun ogen.
Ik zag een vakkenvuller met een winkeldievenblik.

En ik zag feest.
Ik zag een fuivig en druizig festijn...

Een jongen met een kuif en een smile
nam me mee underground
waar glitterbollen, cocktails,
basterdvloeken en epileptische flitsers
jonkheden en speelduiven tot vernooide
onbesuistigheden explodeerden:
de wuftste teven, de meest fantastische loeriassen,
hun schaambenen gingen tegen gulpen,
wervelkolommen werden losgewerkt,
haardossen gevierd, er werd beestig getwist
met tietjes in topjes, koppels klommen in mekaar op
als langs lianen en geblondeerde koninginnen
dromden dwarsdrijvend rond spierkanonnen
in hun scheurende spaghettibandjes, ze kregen
maanvlekken op hun blote halzen,
hun rookmonden en brute dronkogen
dorstten naar fans en coolers,
en mijn hoornvlies barstte los
en al wat ik dacht te weten tolde
als een wemelende meute gigabytes,
microchips en glimwormen
door mijn ruw geopende breinvensters,
en nu wist ik zeker:
telkens als ik meende te leven in Orb
stuitte ik op Orb.
En Grout is geen Grout,
het is het is het dak van de Global Underground,
het zijn de kerkers waar connecties zich vermenigvuldigen,
de real-time clocks in overdrive,
waar een Nieuwe Komst wordt voorbereid!


Annemarie Estor (1973)
uit: Niemandslandnacht. Een crime poem (2018)




• Het snorren-en-sabels-stripblad van Nederland: Zone 5300

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =
Abonnees van Laurens Jz. Coster ontvangen iedere dag een gedicht per mail.
Aan- en afmelden: http://high5.nl/minimalist/?l=laurensjzcoster

woensdag 16 mei 2018

Jaap Harten -- twee gedichten

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =

dbnl
wikipedia
voorgelezen
overleden
nog een gedicht








Flits van een engel in het keukenlicht

Rommelend met potten & pannen
tijdens dit winterse schemeruur
- John Lennon op de radio
en daarna het nieuws - maak
ik een maaltijd voor je. ‘Imagine

there 's no heaven’, dus neem
het er hier maar van: biefstuk v/d haas,
snijbonen, appelmoes in een gebarsten
kom & fruit. Wanneer ik het vlees

gezouten heb en de tafel gedekt
krijg ik opeens die duizendpotige
kriebel in mijn hersens
en een tekort aan adem.

Zo was het ook de allereerste
keer: poëzie die de kop
opsteekt bij een gaspitje:

een engel die sneeuwt
tegen vuur en beter weten in,
schittert en dan verdwijnt
door de schoorsteen.


*


De koffergrammofoon uit de hongerwinter

was het enige wapen dat ik had
tegen het calvinisme van mijn inwonende tante
die ouderwets zat te treuren
of bladerde in haar krakende bijbel
om ons jongens te troosten met een

stichtelijk woord. Zij las: ‘Niets hebbende,
alles bezittende’ (2 Cor. 6:10)
en gluurde ondertussen naar de stamppot
die mijn moeder van bieten had gemaakt.

‘Slaat den gehaten mof op zijn kop!’
riep Wilhelmina via de illegale zender,
maar wij dronken gewoon surrogaat-koffie
en onze dienstmaagd naaide met den mof.

Ik had op zolder mijn mythische wereld
zonder Wagner of Lohengrin met zijn zwaan.
Ik draaide platen van Zarah Leander,
door mijn tante die het geluid soms opving
tot bas met buste gebombardeerd.

Ik reed op een fiets met houten banden
en neuriede de verboden muziek
van de vijand die kapotging in Rusland.
Ik dacht aan geen dood; ik was 14 en geil.


Jaap Harten (1930-2017)




• Het snorren-en-sabels-stripblad van Nederland: Zone 5300

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =
Abonnees van Laurens Jz. Coster ontvangen iedere dag een gedicht per mail.
Aan- en afmelden: http://high5.nl/minimalist/?l=laurensjzcoster

maandag 14 mei 2018

C. Buddingh' -- Twee jongetjes & Top Naeff

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =

wikipedia
paar gedichten
dbnl
citaten
leest voor








Twee jongetjes

Twee jongetjes van dertien in een serre.
Schaakbord tussen hen in. Ze kijken heel
aandachtig en gespannen. Vooral die donkere.
Dat lijkt er een die persé winnen wil.

De moeder van de blondere komt vragen
of ze een kopje poeier lusten. Ja,
dat lusten ze wel. De donkere pakt een paard beet,
grist een pion weg en kraait kortaf: ‘Schaak!’

Rook kringelt boven 't bord. De blondere pakt
het paard. De vingers van de donkere krommen
zich rond een toren. Spreiden zich dan verschrikt,

kruipen weer naar elkaar, fladderen opnieuw
trillend uiteen. Zweet parelt op zijn voorhoofd.
Zou hij de boel echt kort en klein gaan slaan?


*


Top Naeff

Top Naeff* was mijn beroemdste stadgenote.
Maar wat ze schreef, vond Du Perron maar niks.
En ik dus ook. Pas in de oorlog kwam ik
via mijn verzen toch met haar in contact.

Misschien wel onze laatste ‘grande dame’.
Zo af en toe vroeg ze mij op de thee.
En toen 'k ziek thuis lag kwam ze mij opzoeken
en bracht dan vaak een pakje boter mee.

Ze was getrouwd met dokter A. van Rhijn,
die je, zomer en winter, in tweedpak
en vadermoordenaar door de stad zag fietsen.

Soms met een grote bos bloemen in zijn arm,
kin stuurs de lucht in. En dan zeiden wij:
‘Kijk, Lapébie* rijdt weer zijn ererondje.’


C. Buddingh’ (1918-1985)


Top Naeff, schrijfster
Roger Lapébie, wielrenner




• Leest allemaal de Onze Taal. Of Zone 5300.

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =
Abonnees van Laurens Jz. Coster ontvangen iedere dag een gedicht per mail.
Aan- en afmelden: http://high5.nl/minimalist/?l=laurensjzcoster

Peter Swanborn -- Pomologie & Hier en nu

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =

website
bio'tje
youtube
rotterdamse dichters









Pomologie

Hoogstambrigade treurt om winstjagend
dempen van oergenenpoel. Via via volgt
tip over halfdode perelaar in aanstonds

te decimeren bogaard. Entmes in weitas
spoeden broeders pomologen op vroege
zondagochtend richting Achterhoek,

treffen Zoete Brederode aan, decennia
verloren gewaand. Kloofhanden tasten
eerbiedig de eens majestueuze stam, als

een mannenstem aanvangt, een tweede
invalt, in zuivere canon: ‘Schurft aan
dwergteelt! Sijsjespeer in erfgoedsfeer!’


• hoogstambrigades spannen zich in voor het behoud van hoogstamfruitboomgaarden
• Zoete Brederode is een oud stoofperenras
• Sijsjespeer is een perensoort


*


Hier en nu

Langs de kade blaast een stel ganzeriken mij
de weg op. Verderop zitten twee stadskonijnen
opgesloten in een plantsoen tussen autoverkeer
en mediterrane agaveplanten. Onder luid gejoel

springen kinderen bommetje van de steiger
bij de Jonkersbrug. Een gebouw met oranje
ramen weerkaatst op de glazen fabriek aan
de overkant. Regina uit Rodenrijs, 287 ton

zand en grind, glijdt onverstoorbaar voorbij.
Een jongen in versleten sportkleding spuit
het dek schoon. Moeder staat aan het roer,
kijkt geconcentreerd voor zich uit, heeft

weet van de scherpe bocht bij Overschie.
Het is allemaal gewoon, niets bijzonders.
Toch is het aanwezig. Zo volmaakt als
het alledaagse kan geen wonder zijn.


Peter Swanborn (1963)
uit: Het wolkenreparatieatelier (2018)



• Leest allemaal de Onze Taal. Of Zone 5300.

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =
Abonnees van Laurens Jz. Coster ontvangen iedere dag een gedicht per mail.
Aan- en afmelden: http://high5.nl/minimalist/?l=laurensjzcoster

zondag 13 mei 2018

Gerrit Kouwenaar -- Sprakeloos landschap

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =

wikipedia
dbnl
kb
13 gedichten
overleden
over dit gedicht






Sprakeloos landschap

De mensen worden uit het landschap weggenomen:
wat een rust! vooreerst
nog geen puinhopen, het licht
is het licht dat er is
op huizen als dingen naamloze bomen
een klagende waakhond een jagende vos

later
naarmate het donker nadert
steeds meer kraaien -


Gerrit Kouwenaar (1923-2014)
uit: Vallende stilte (2008)



• Leest allemaal de Onze Taal. Of Zone 5300.

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =
Abonnees van Laurens Jz. Coster ontvangen iedere dag een gedicht per mail.
Aan- en afmelden: http://high5.nl/minimalist/?l=laurensjzcoster

zaterdag 12 mei 2018

Gerrit Kouwenaar -- Zomergedicht

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =

wikipedia
dbnl
kb
13 gedichten
overleden






Zomergedicht

Van minder een stoel getimmerd, men gaat zitten
onder een verbazingwekkend roerloze zon

terwijl de dorpskinderen de vrede bezingen
op hun blinkende brommers, terwijl de hemel

ondiep is als water onder een roeiboot, terwijl
men woorden laat drijven en zinken

hoort men zich roepen, bloed valt uit de bomen
men herkent zich, staat op om te stelpen

hoe hol de taal nu zijn leegte bevredigt, als os
zich laat slachten, als vlees zich laat strelen

hoe de vogel ontvleugelt, het huis niet meer woont
het brood niet meer eet, de stoel niet meer zetelt

later in donker als men dit uitleest is het heden
geweest, zelfs de verte beweegt niet, alleen

op de bodem martelt nog eten, de maan
als vanouds maakt minder bitter en witter -


Gerrit Kouwenaar (1923-2014)
uit: Helder maar grijzer (1998)



• Leest allemaal de Onze Taal. Of Zone 5300.

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =
Abonnees van Laurens Jz. Coster ontvangen iedere dag een gedicht per mail.
Aan- en afmelden: http://high5.nl/minimalist/?l=laurensjzcoster

vrijdag 11 mei 2018

Nico Verhoeven -- Slaapliedje & Na een natuurramp

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =

wikipedie
dbnl
reve en verhoeven
de moanne
cubra

• Nico Verhoeven, vriend van Gerard Reve, schreef vormvaste, klassieke gedichten met veel symbolen erin, die voor sommigen te geconstrueerd en verheven waren.





Slaapliedje

Wees onder de huid gegroet, woonstee,
moeder van het geplozen onweer
vol verwachting
reiken de vogelkelen in de ochtend.
Er wacht een dag.

Wees onderdehand twee handen met elkaar
uit wandelen, zoals twee koningen
doen. Doen. En zie hoe daar de morgen
onder het wandelen hen langzaam inhaalt
om te passeren. Goede middag mag.

Ziedaar de avond. Vol trompetgeschal
in iedre vingertoets een korinaal;
en voor de dieren van te middernacht
een verre kijker, die nu gaat inwendig
door sloopgebied van liefste, lachen, lijnwaad.

Onder de voet geslopen,
twee konijnen.
De jagers mogen rustig huiswaarts keren.
De luister van het oor kent geen begeren
tegen de wind in, twee gelaten open,

op andermaal.


*


Na een natuurramp

Koel Karpathië bemint met handopsteken:
zie, mijn lief, de nieuwe dageraad breekt baan,
nu moet alles wat vannacht verschaald, breken;
zie de dageraad, mijn lief, het is verkeken,
zie de dageraad, mijn lief, het is gedaan.

Drooggevallen is het water in de kreken,
drooggevallen is de grond van dit bestaan,
liefdes berg en dal zijn aan elkaar bezweken,
koel Karpathië bemint met handopsteken:
mond en tegenmond zijn aan elkaar vergaan.

Nu vangt liefdes opgespoten land te spreken,
stil, haast craquelé, zo lief, te spreken aan,
tot de benen kam van de vier hemelstreken:
zie de dageraad, mijn lief, mijn taal, mijn teken,
koel Karpathië bemint met handopsteken…


Nico Verhoeven (1925-1974)



• Leest allemaal de Onze Taal. Of Zone 5300.

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =
Abonnees van Laurens Jz. Coster ontvangen iedere dag een gedicht per mail.
Aan- en afmelden: http://high5.nl/minimalist/?l=laurensjzcoster

donderdag 10 mei 2018

Hélène Swarth -- Meibloesems

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =

wikipedia
wat gedichten
dbnl
historici
graf








Meibloesems

O lang en bang was Liefdes Lijdensweek
En droef haar dood aan Twijfels martelkruis!
Maar prachtvol rees de Paasdag, met geruis
Van engelvleuglen - en de schijndood week.

Ik kwam getogen uit mijn donker huis,
De lippen zwijgend en het aanschijn bleek,
En stond bij 't graf en weende... en zie! daar bleek:
Zij was verrezen uit haar dodenkluis.

Zij neeg tot mij haar stralend aangezicht
En voerde me in haar armen ver van de aard,
In blauwe lucht en gouden lentelicht.

Zacht voel ik vallen wat mijn vlucht bezwaart.
Terwijl omlaag de schare de ogen richt,
Is hoog en heerlijk Liefdes Hemelvaart.


Hélène Swarth (1859-1941)



• Leest allemaal de Onze Taal. Of Zone 5300.

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =
Abonnees van Laurens Jz. Coster ontvangen iedere dag een gedicht per mail.
Aan- en afmelden: http://high5.nl/minimalist/?l=laurensjzcoster

woensdag 9 mei 2018

Atte Jongstra -- Cloacina, heilige & Die tragische wens

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =

wikipedia
youtube
dbnl
ap









Cloacina, heilige

In de zomeravondzwoelte streel ik je altijd stuwend
gat, je lubberende stoelzit, flodderend, vloeiend,
luwend onder mijn vingeren, zachtjes veraambeiend
tussen die van berkentwijgbewerking zo blozend rood
geworden konen achteronder, zachtjes schuddend
met tengere poliepen die elkaar verdringen langs
de randen van je lustgat.

In de zomeravondzwoelte breng je een koeltje voort,
een zomeravondkoeltje. Gonzen, snorren, geluid als
lover in 't luchtruim wervelend, aanzijn verkeerd in
aantocht. Geurig.

Ik omvaam je waar wordt uitgedrukt, en breng
mijn harde zenuw bij je in, zachtjes, tot je in een
walm van amberluchten bruisen gaat.

Wat bewasemt me? Wat omgeeft mij? Het is je
darmgeest, die mij in je stuwkanaal afgrondelijk
hoog door Cloacina hongeren doet en dorsten.


*


Die tragische wens

Een huis, op droesembodem van klatergouden
steen gemetseld en met purperslakkenverf
bestreken, vol van in laaiende lust gloedheet
gekitteld hoerenvlees
– dit huis, die tragische woning.

Een in krankheid ontloken, in bederf gebloeid,
ongunstrijk verwelkt fysiek (boelering, schoffering).
Waar eens uw dijen om een kogelsnede spanden,
loopt nu een platgetreden pad
– dit lijf, dat tragische lichaam.

Waar tusen huisvlam en inktvlek ik tast naar uw
uitgewoonde gaten, waar ik u dubbelzijdig steken ga
en wij diep verbonden raken. Daar zullen wij wel
samen blijven
– dit verlangen, die tragische hoop.


Atte Jongstra (1956)
uit: Furunkel (2018)



• Leest allemaal de Onze Taal. Of Zone 5300.

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =
Abonnees van Laurens Jz. Coster ontvangen iedere dag een gedicht per mail.
Aan- en afmelden: http://high5.nl/minimalist/?l=laurensjzcoster

dinsdag 8 mei 2018

J.A. dèr Mouw -- twee sonnetten

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =

wikipedia
historici.nl
dbnl
gedichten









Al wat ik dacht - geloofde je - was waar,
en goed was alles - vond je - wat ik dee.
At Merlin's feet the weary Vivien lay:
jij zag in mij de Wijze Toovenaar,

en 'k aaide, zelf al grijs, je roodblond haar,
en 't leek dan, ik werd jong weer, en ik glee
naar 't paradijs op roode morgenzee.
Dan zie 'k ook jouw kist staan, zwart, op de baar.

Soms aai ik mijn haar; maar mijn vingertoppen
zijn veel te wijs: ze laten zich niet foppen;
ze denken: Neen, neen, dat was blond, niet grijs,

en 't was zo zacht, en 't rook zo naar seringen. -
Dan aai 'k maar door de lucht. Herinneringen
golven rondom me, en 'k drijf naar 't paradijs.


*


Zoals een zaadpluis door een spinragdraad,
de glinst'rende door 't glinst'rende gevangen,
een korte poos stil trillende blijft hangen,
en dan langs lucht'ge helling opwaarts gaat,

zo kleeft de mensenziel zich vol verlangen
aan ijle broosheid van geluk, en haat
de vlaag van 't lot, die stuk het spinsel slaat
en voort haar jaagt tot nooit vermoede gangen.

De hemel schreit haar, angstig weggestormd,
diep met zich mee naar 't smartlijk aardse donker;

en straalloos ligt en nietig en misvormd,
Wat zalig glansde in zilv'ren stergeflonker.

De wijze tijd houdt wacht; en 't godlijk zaad
Ontkiemt tot kunst, tot wetenschap, tot daad.


J.A. dèr Mouw (1863-1919) uit: Mijn taalorkest (2018)



• Leest allemaal de Onze Taal. Of Zone 5300.

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =
Abonnees van Laurens Jz. Coster ontvangen iedere dag een gedicht per mail.
Aan- en afmelden: http://high5.nl/minimalist/?l=laurensjzcoster

maandag 7 mei 2018

J.C. Bloem -- Na de bevrijding

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =

dbnl
wikipedia
letterkundig museum
kb
leestafel
Verzamelde gedichten (pdf)






Na de bevrijding

I

Schoon en stralend is, gelijk toen, het voorjaar,
Koud des morgens, maar als de dagen verder
Opengaan, is de eeuwige lucht een wonder
Voor de geredden.

In ’t doorzichtig waas over al de brake
Landen ploegen weder de trage paarden
Als altijd, wijl nog de nabije verten
Dreunen van oorlog.

Dit beleefd te hebben, dit heellijfs uit te
Mogen spreken, ieder ontwaken weer te
Weten: heen is, en nu voorgoed, de welhaast
Duldloze knechtschap –

Waard is het, vijf jaren gesmacht te hebben,
Nu opstandig, dan weer gelaten, en niet
Eén van de ongeborenen zal de vrijheid
Ooit zo beseffen.


II

Regelmaat der kerende getijden!
Wat is ’t hart, dat het ooit heeft gevreesd,
Schoon het wist, dat lente ’t kwam bevrijden,
Stralend als zij altijd is geweest.

Alomtegenwoordig, onverstoorbaar
Is het leven, dat den dood ontbloeit,
En de kleinste klacht schijnt nauwlijks oorbaar,
Waar de rogge om de ruïnes groeit.


J.C. Bloem (1887-1966)
uit: Sintels (1945)



• Leest allemaal de Onze Taal. Of Zone 5300.

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =
Abonnees van Laurens Jz. Coster ontvangen iedere dag een gedicht per mail.
Aan- en afmelden: http://high5.nl/minimalist/?l=laurensjzcoster

zaterdag 5 mei 2018

Muus Jacobse -- Het teken van het beest

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =

dbnl
wikipedia
schrijversinfo










Het teken van het beest

Dit is geen zelfmoord van een gek, hij doet
ook na zijn dood een volk zijn teken dragen:
door duizend duizend in de dood te jagen
sticht hij zijn eeuwig rijk van wraak, voorgoed
gegrondvest op de mythe van het bloed.
Een grond die eens bloed dronk blijft om bloed vragen
en voedt de droom die tot het eind der dagen
tot steeds nieuwe oorlogen bezielen moet...

Het was de duivel zelf die het hem leerde,
hoe hij van val tot val nog triomfeerde:
wie overwint het teken van het Beest?

Heer, Gij alleen, die aan het kruis geheven
Uw eeuwig rijk stichtte van vrede en leven
en onze bodem met Uw bloed geneest!


Muus Jacobse (1909-1972)
uit: Vuur en wind (1945)



• Leest allemaal de Onze Taal. Of Zone 5300.

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =
Abonnees van Laurens Jz. Coster ontvangen iedere dag een gedicht per mail.
Aan- en afmelden: http://high5.nl/minimalist/?l=laurensjzcoster

vrijdag 4 mei 2018

Muus Jacobse -- In de schaduw van morgen

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =

dbnl
wikipedia
schrijversinfo










In de schaduw van morgen

Voorop verscheen de leugenaar die hinkte,
en achter hem marcheerden, dichtgedromd,
de groenen en de grijzen, willoos, prompt
zich dronken zingend aan bevolen flinkte.

En daarachter weer, bruut en onvermomd,
de beulen, de cipiers, die ons verminkten,
neerdrukten in de modder der instincten,
tot alle geest voorgoed zou zijn verstomd...

God, nu hun rijk uit heeft en zal voorbij zijn,
nu komt de angst dat wij dan nóg niet vrij zijn,
omdat hún brute lust hoog in ons rees -

God, gebied Uw wind door deze landen,
gebied Uw vuur, dat alle drab verbrande
en dat Uw Geest neerdaalt op alle vléés!


Muus Jacobse (1909-1972)
uit: Vuur en wind (1945)



• Leest allemaal de Onze Taal. Of Zone 5300.

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =
Abonnees van Laurens Jz. Coster ontvangen iedere dag een gedicht per mail.
Aan- en afmelden: http://high5.nl/minimalist/?l=laurensjzcoster

J. Bernlef -- Vrede & Vrede

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =

wikipedia
poetry and all that jazz
necrologie
wat gedichten
dbnl
website







Vrede

Eigenlijk zouden wij deze foto's hier willen begraven
Onder de kale kinderhoofdjes afdalen om het
Dagelijks leven terug te leggen waar het eens bestond

En waar zijn camera hen vond, verstrikt in
Overleven, als konijnen in het licht verstijfd,
Verstomd, al half gestikt in het verkeer

Van handen, van eindeloos repareren
Gaten dichten, verwikkeld in een slijtageslag
Om het naderend onheil af te weren.

Eigenlijk zouden wij deze foto's willen keren
Maar wij kunnen niet, hun verleden is daarvoor te sterk
Dringt dwars door het negatief terug in de lens

Die niets dan vrede ziet
Niets dan laaiende vrede schiet
In deze godverlaten straten.


*


Vrede

Weer wordt hij niet gevolgd door een regenjas. Geen getraliede kel-
dervensters. Geen prikkeldraadversperring. Moe geworden vouwt hij
de krant over zijn gezicht. Ondersteboven boren de gebeurtenissen
zich naar binnen.

De geëxecuteerden doen tegen de muur op de binnenplaats aan yoga.
Tanks liggen als zoemende torren op hun rug, vastgeplakt aan stoffige
landwegen. Stof dat daalt als een sluier over opstijgende baby's,
neerstortende kinderwagens, rondslingerend huisraad.

Het ruist in zijn oren. Vroeger was het alleen zijn eigen bloed dat hij
daar hoorde. Nu verstaat hij die taal. Ieder woord. Elke intonatie.
Maar alleen daar en dan. Ondersteboven.
Wakker geworden is er alleen maar de stilte na de herinnering en
voor het vergeten; oorverdovend.


J. Bernlef (1937-2012)



• Leest allemaal de Onze Taal. Of Zone 5300.

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =
Abonnees van Laurens Jz. Coster ontvangen iedere dag een gedicht per mail.
Aan- en afmelden: http://high5.nl/minimalist/?l=laurensjzcoster

woensdag 2 mei 2018

Xavier Roelens -- 1940 & 1975

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =

website
wikipedia
ipoetry
4 gedichten
dbnl








(1940)

DAT ROBINSON MEE NAAR
zee zou gaan maar in een
roestnagel heeft getrapt dat hij zich dan maar terugtrekt in
een krater in
de tuin met zijn imaginaire
dagen dat ze samen
dingen zijn dappere
dingen die niet huilen dat
de thee op een
krat in
het midden van de
krater staat met een uitgegraven
stoel in
de rand en er kleeft wat
appel aan zijn
tand dat ze dapper en zonder
huilen in omgeschoten
bomen klimmen en van
wasmachines dromen dat houdt robinson in stand


*


(1975)

        DIKKIE DIK DIE malle kat
        draagt een witte trui en lacht
        gaat naar school zijn eerste dag
op de kast achter in de klas staat een gefiguurzaagde kabouter
        en eronder liggen koetjesrepen
        mama dik die zet hem af
        legt zijn kuif maar snel weer plat
        gratis melk is afgeschaft
de koetjesrepen troosten wie bij onbemiddelde ouders jarig is
        hij begrijpt het achteraf:
        'scheid het koren van het kaf
        geef geld aan wie geld verschaft'
buiten lopen vrouwen blootsvoets over een muur van regen
        dikkie dik die malle kat
        sluit geen compromisen af
        rent naar buiten en wordt nat


Xavier Roelens (1976)
uit: Onze kinderjaren (2018)



• Leest allemaal de Onze Taal. Of Zone 5300.

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =
Abonnees van Laurens Jz. Coster ontvangen iedere dag een gedicht per mail.
Aan- en afmelden: http://high5.nl/minimalist/?l=laurensjzcoster

Willem de Mérode -- In den avond & Ik heb u lief

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =

wikipedia
website
dbnl
graf









In den avond

En dan ga ik met al mijn leed
Den schemerenden avond binnen,
En alle waanzin van beminnen
Valt van mij als een lastig kleed.

't Bloed deint zoo rustig en zoo breed
Van golving door mijn hart; de zinnen
Zijn zuiver of ze opnieuw beginnen
De groote waak, die leven heet.

't Is alles wonder en gewoon,
De wereld spiegelt zich zoo schoon
Of God ze heden had geschapen.

En ik ga, als de eerste mensch,
Vervuld van een geheime wensch
Naar uw gelaat, tevreden slapen.


*


Ik heb u lief

Ik heb u lief, gij zult gelukkig zijn!
Zo fluister ik, alleen, in staag herhalen,
En door mijn denken komt met vlagen dwalen
Van liefdes volkslied het oeroude refrein.

De meisjes zingen 't in de maneschijn
In brede slingers wandlend langs de wegen,
Zij roepen 't iedre donkre jongen tegen:
Ik heb u lief! gij zult gelukkig zijn!

Door de open ramen luwt de lindegeur,
Zo loom en zoetjes als bemind getreur,
Dat men vertroetelt om niet te genezen.

Ik leed om u als 'k om geen ander leed,
Gij mindet mij, zoals geen ander deed,
Ik heb u lief! gij zult gelukkig wezen.


Willem de Mérode (1887-1939)



• Leest allemaal de Onze Taal. Of Zone 5300.

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =
Abonnees van Laurens Jz. Coster ontvangen iedere dag een gedicht per mail.
Aan- en afmelden: http://high5.nl/minimalist/?l=laurensjzcoster

maandag 30 april 2018

Eddy van Vliet -- De deur & Geheugen

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =

dbnl
wikipedia
wat gedichten
cobra








De deur

Wie de deur niet sluit
hoort de gil in de gang:
dit is de straf.

Wie de deur niet sluit
wenst te blijven waar hij was,
draagt in zich wat hij zag:
dit is de straf.

Wie de deur niet sluit
moet weer de trap op
en heeft de adem niet:
dit is de straf.

Wie de deur niet sluit
bezet de plek die hij betreedt
met de kamer die hij niet vergeet.


*


Geheugen

Geheugen zwijg. Sla mij de pen uit de hand.
Herstel de schade die je berokkende aan
landwegen, boomgaarden en dorpsstraten.

Ontneem de haan de septemberochtenden,
de lakens het parfum van Yves Saint Laurent.
Blijf weg uit de pianosonates die eens de buren
wakker maakten. Leg je niet achteloos neer
op mijn tong telkens als ik wat honing oplik.

Zit niet op mijn zadel wanneer ik de fiets
de heuvel opduw. Gehoorzaam niet langer
aan de tirannie van de leegte en verdwijn
in het witte zomerpak waarin Nabokovs vader
voorbij de ramen zweefde.


Eddy van Vliet (1942-2002)



• Leest allemaal de Onze Taal. Of Zone 5300.

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =
Abonnees van Laurens Jz. Coster ontvangen iedere dag een gedicht per mail.
Aan- en afmelden: http://high5.nl/minimalist/?l=laurensjzcoster

Sylvie Marie -- twee gedichten

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =

wikipedia
website
iPoetry
vrijdag
met wim helsen








de nacht is een kofferbak waarin ik klaarlicht liggen moet.
het stapelt zich op. etter. builen.
de dood is groot, geen hand strooit zand.

met mijn hoofd in de kom van je oksel zie ik je mond,
die trekt samen soms; snokjes van een hond
aan de leiband.

niet het bed, deze vorm kraakt.
mijn kaak, jouw schouder, mijn heup, je ellepijp,
tandvlees op tandvlees en stilaan prikken vingers,
slaat slaap me in de benen.

maar ik blijf zoeken naar vergeten,
excuseer, vergeven, naar je kijken zonder zwaartekracht
op mijn oogleden, de hoeken van mijn mond.


*


alles went, het waken, het wegen
van het licht dat de kamer overvalt,
zelfs het wenen, ook het wenen.

tralala.

denk aan het dak, de voorraad,
de wagen voor het raam,
je wangen zijn glad nog,
je hele lijf werkt en stop

met constant op die blauwe plek te drukken.


Sylvie Marie (1984)
uit: houdingen (2018)




• Leest allemaal de Onze Taal. Of Zone 5300.

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =
Abonnees van Laurens Jz. Coster ontvangen iedere dag een gedicht per mail.
Aan- en afmelden: http://high5.nl/minimalist/?l=laurensjzcoster

zaterdag 28 april 2018

D. Hillenius -- Wachtend voor de ingang der nieuwe muziek

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =

historici
wat gedichten
dbnl
groene amsterdammer









Wachtend voor de ingang der nieuwe muziek
(I.S.C.M. Festival)

de viool in haar schoot
springt als een sprinkhaan open
dor, knappend

een verheugd doosje laat
oude sleutels, een horloge
dat nog gelopen heeft

de val van erwtjes
vergroot door zware toeter
engelszieke vingers met
brede koothoudende ringen
sompend zoeken over de kleppen
kaartenbakkenvol spraakgebreken
zware baarddragers, aapachtige gangen

een heer uit IJsland, een heer uit Polen
uit Italië één en uit Japan zelfs
een heer met dame met kussentje op de billen
allen dezelfde taal
zoals men begrijpt een brug
een trein, een mes, een onnut ding

elke avond lig ik klaar
zaal rij 25 stoel 9
in hinderlaag wachtend
op eindelijk grote dieren
(gedenk de naakte dame in Artis
die de leeuwen tartte)

meestal insekten
knekelwerkers
onbevriend teveelpoters
nietvliegers

snorren, kraken
uitglijden, een bom laten
af en toe stilte
of het klaar is


D. Hillenius (1927-1987)




• Leest allemaal de Onze Taal. Of Zone 5300.

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =
Abonnees van Laurens Jz. Coster ontvangen iedere dag een gedicht per mail.
Aan- en afmelden: http://high5.nl/minimalist/?l=laurensjzcoster

D. Hillenius -- Wensdroompje

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =

historici
wat gedichten
dbnl
groene amsterdammer









Wensdroompje

De duizenden platvoetjes van de mieren
zijn over ons heen gegaan.

Toen ze voorbij waren
was er niets gebeurd.

Sinds die dag
groeten we de bomen anders,
bijzonder en bijna met iets van vrolijkheid.

zij groef haar handen in de grond
om de wormen halt te roepen voor haar perken
zij liep met bloemen om een lied uit te dagen
Al deze dingen
en de groet van herinnering
gezongen door hoge straten
doen mij geloven
dat alles te omvatten is met haar handen
dat er niets buiten is
dan voorbij


D. Hillenius (1927-1987)




• Leest allemaal de Onze Taal. Of Zone 5300.

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =
Abonnees van Laurens Jz. Coster ontvangen iedere dag een gedicht per mail.
Aan- en afmelden: http://high5.nl/minimalist/?l=laurensjzcoster

vrijdag 27 april 2018

Kees Stip -- Drie gedichten

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =

wikipedia
dbnl
kb
npe








Poppenkast

De poppenkast staat midden op de straat.
Vanuit de verte hoor je haar al kijven:
Katrijn, van alle vreselijke wijven
het vreselijkste wijf dat er bestaat.

Maar voor Jan Klaassen zelf staan wij paraat.
Wij zullen trouw zijn kameraden blijven
totdat hij straks in levendigen lijve
de dooie dood van Pierlala verslaat.

's Nachts is het dorp een poppenkast zo groot
dat alle poppen grote mensen lijken.
Men ziet mijzelf daar als Jan Klaassen prijken.
Maar nauwelijks heb ik de dood morsdood
zijn zelfgegraven graf in laten dalen
of kijk daar staat Katrijn, ze komt me halen.


*


De dood en de tuinman

‘Ja,’ zei de dood, ‘ik heb het ook gelezen:
P.N. van Eyck, de tuinman en de dood.
De tuinman die zijn noodlot niet ontvlood
doordat hij vluchtte waar ik ook moest wezen.

Toen kon je nog voor iemand in zijn nood
de vrees voor de verdoemenis ontvlezen
en zo hem van zijn zenuwen genezen.
Maar tegenwoordig werk ik in het groot.

Bij stoeten haal ik blozend haast van schaamte
mensen en kinderen zo ondervoed
dat ik gewoonweg twee keer kijken moet.

Zo mager zie je zelden een geraamte.
Ze voelen al geen angst meer en geen pijn.
“Ha”, denken ze, “daar heb je dikke Hein”.’


*


Het Hanengeschrei*

Ik heb haar gezoend in het Hanengeschrei
bij de automaat aan de Choorstraat
terwijl ze garnalencroquetjes at
of wat daar gewoonlijk voor doorgaat.

Er glommen lichtjes op haar lip
van een eenzame oude lantaren
In de verte knarste de Zeistertram
en de avondwind woei door haar haren.

Ik zei tegen haar: 'Doe die lichtjes uit,
anders sta ik niet meer voor mezelf in'.
En toen ze weer aangingen zette de Dom
het voorspel van kwart over elf in.

Voor deze zoen mag de duivel mijn ziel,
en mijn lichaam de schillenboer halen.
Ik proefde de eeuwige zaligheid
en een klein beetje ook de garnalen.


Kees Stip (1913-2001)
uit: Au, de rozen bloeien (1983)


* Het Hanengeschrei is een steeg in de Utrechtse binnenstad.


• Leest allemaal de Onze Taal. Of Zone 5300.

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =
Abonnees van Laurens Jz. Coster ontvangen iedere dag een gedicht per mail.
Aan- en afmelden: http://high5.nl/minimalist/?l=laurensjzcoster

woensdag 25 april 2018

Wouter Godijn -- Acht achtervolgingen & Over hemelse schoonheid

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =

dbnl
kb
wikipedia
leest voor
atlas








Acht achtervolgingen

De gedichten snellen voor me uit;
om ze te vangen ren ik achter ze aan, mijn handen naar ze uitgestrekt.
Natuurlijk tegelijk: de gedichten zitten achter míj aan;
natuurlijk – zes goede vrienden:
een verkeerszuiltje;
een verdwaalde behacup (kleur magenta);
een rafelig vogelnestje
in groen gras;
een beddenlaken van blauw satijn;
een maki die een wijsneuzig brilletje draagt
(of is het omgekeerd: draagt het brilletje de maki?);
de vederlichte holte waarin een inmiddels vergeten woord
uitgerust ontwaakte.
Ook makkelijk te begrijpen.


*


Over hemelse schoonheid

Een beroemde dichter terroriseerde zijn gezin;
het contrast tussen zijn gezin en zijn gedichten kon hij niet verdragen;
de ‘prins der duisternis’: hij bracht de hemel naar de aarde
en leidde kinderen en vrouwen naar de hel die hij rondom de hemel maakte
als hij geen trompet speelde.
Kun je schrijven: voor deze kunstenaars was de schoonheid van hun kunst een te zware last?
(Zijn deze formuleringen helder en eenvoudig
of moet ik er nog aan werken?)
Ik bedenk – terwijl ik Miles Davis opzet –
dat ze die schoonheid beter niet hadden kunnen maken
als ze dan minder slecht waren geweest.
Van dat streng zijn ga ik me groter voelen,
Plato- en kikkerachtig zwel ik op,
ik voel me een trompet waarop wordt gespeeld.
Ik spreek in gedachten tegen mijn vrouw en dochter:
jullie verwoesten mijn leven! Alles maken jullie kapot!
en ik word nòg groter, als deeg rijst hemelse schoonheid rond me op.
‘Ga weg!’ roep ik. ‘Ik wil geen hemelse schoonheid!’

Ik wil slecht schrijven en onbenullig zijn.
Ik ga naar mijn vrouw en dochter en aai ze over hun hoofd;
ik voel mezelf veranderen in een aardige man.
Het zonlicht aait de slootjes rondom het huis;
overal beginnen kikkers te kwaken.
De enige waardevolle muziek en de enige waardevolle poëzie, besef ik, klinkt zo:
kwaak-kwaak-kwaak.
Nu is iedereen gelukkig.


Wouter Godijn (1955)
uit: Niets = iets (2018)





• Leest allemaal de Onze Taal. Of Zone 5300.

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =
Abonnees van Laurens Jz. Coster ontvangen iedere dag een gedicht per mail.
Aan- en afmelden: http://high5.nl/minimalist/?l=laurensjzcoster

dinsdag 24 april 2018

Julia Tulkens -- Liederen voor de man

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =

wikipedia
dbnl
schrijversgewijs









Ik min u om u zelf.
Ik min u om de weelde,
die ge in mijn jonge leven hebt gebracht,
om al de dagen, die maar waarde kregen,
sinds ik van u een kind verwacht.

Gij hebt me zelve leren peilen,
ik die maar droom en weemoed was.
Ik bleef verrukt over de klaarte,
die 't leven plots gekregen had.

Ik min u om u zelf.
Ik min u om de liefde,
waarme gij mij tot vrouw en moeder hebt gemaakt
en om de innigheid van het geluk,
waarmee ik zwijgend soms uw handen druk.


*


Mijn jonge lijf plooit als een wisse
onder de macht van uw begeert,
terwijl ge mij de heimenisse
van nemen en van geven leert.
Ge hebt in mij de laatste schaamte
der vrouwe voor den man versmacht.
Nu is mijn lichaam ene weelde
die blij op uw bezitting wacht.


*


Ik heb mijn leden loom gedronken
aan uwe eigen, dronken mond.
Ik heb mijn lichaam blij geschonken,
daar ‘k in die gave, uw gave vond.
Ik heb mijn lichaam blij gegeven,
maar dat verliezen maakt me rijk.
Ik kreeg de wijding van uw leven.
En zie, hoe word ik u gelijk.


Julia Tulkens (1902-1995)
uit de cyclus 'Liederen voor de man'
Ontvangenis (1936)





• Leest allemaal de Onze Taal. Of Zone 5300.

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =
Abonnees van Laurens Jz. Coster ontvangen iedere dag een gedicht per mail.
Aan- en afmelden: http://high5.nl/minimalist/?l=laurensjzcoster

maandag 23 april 2018

Bertus Aafjes -- De vogel & Gekleed of naakt

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =

wikipedia
website
dbnl
npe
wat gedichten
citaten








De vogel

Ik lig vaak onbetoverd in de warme
Nachten, als voor de tweede maal weer kind,
Met losse benen en met losse armen,
Nu ik u niet meer te omhelzen vind.

De maan draait langzaam aan de open hemel
Gelijk een gouden scheepje over zee;
De sterren in hun eeuwenoud gewemel
Drijven als kleine waterlelies mee.

Dan vliegt gij soms door 't open venster binnen
Gelijk een vogel die vergaat van dorst;
Ik voel uw voetjes tripplen door het linnen;
Snel drinkt gij aan de vijver van mijn borst.
Gij vouwt uw vleugels samen rond mijn hart,
Eer gij verdwijnt in 't nachtlijk blauw en zwart.


*


Gekleed of naakt

Je bent zo mooi in je volmaakte wezen;
gekleed of naakt, je bent altijd zo mooi.
ik zie je het liefste naakt en uitgelezen,
maar ook zo graag in je gepaste tooi.

Een vogel is ook mooi in al zijn veedren,
jij bent gekleed als alle vogels saam:
roodborstjes, gaaien, kleine, kloeke, teedre,
duizenden. Ook die ‘k niet ken bij de naam.

Maar als je naakt bent dan gaat alles blozen,
de kachel en de lamp, het bed, de klok:
in alles bloeien dan verborgen rozen;
jij bent hun moeder en hun wortelstok.


Bertus Aafjes (1914-1993)





• Leest allemaal de Onze Taal. Of Zone 5300.

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =
Abonnees van Laurens Jz. Coster ontvangen iedere dag een gedicht per mail.
Aan- en afmelden: http://high5.nl/minimalist/?l=laurensjzcoster

zondag 22 april 2018

Inge Boulonois -- Kleinood

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =

website
leestafel
wikipedia
poëzie verrijkt het leven
npe








Kleinood

Hoe het als terloops de eigen plaats vond
in een stenen wereld, niemand in de weg,
net tussen macadam en stoeprand.

Kwetsbaarder dan vlees en bloed
bestaande dankzij minder dan één
vingerhoed bijeen gewaaide aarde.

Uit alle macht de deining van de dag
verdragend, het steeds aanwezige
gevaar van misstappende hakken,
van roekeloos verkerend blik
in de haast van haast te laat.

Door de aardbol net als wij
heel stevig aan zijn boezem
gedrukt terwijl bloot zonlicht
het een grootspraak vanjewelste geeft:
klein hoefblad, karaatgeel bloeiend –


Inge Boulonois (1945)
uit: Idioom van geluk (2016)





• Leest allemaal de Onze Taal. Of Zone 5300.

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =
Abonnees van Laurens Jz. Coster ontvangen iedere dag een gedicht per mail.
Aan- en afmelden: http://high5.nl/minimalist/?l=laurensjzcoster

zaterdag 21 april 2018

Alice Nahon -- Uchtend-liefde

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =

wikipedia
dbnl
schrijversinfo
wat gedichten









Uchtend-liefde

Zilver zijn de wegen,
Zilver zijn de weiden,
Zilver van den peerlen-dauw,
Dien de feeën schreiden.

Zingen doet de stilte ...
Zingen psalm-akkoorden ...
Zingend naar elkander gaan
Al ons liefdewoorden ...

Zoenen doen ons zielen,
Zoenen ongebonden ...
Zoenen, als de zonne-vrouw
Zoent de bloemen-monden.

Zalig zijn uw armen ...
Zalig zijn uw oogen ...
Zaal’ger dan d’oneindigheid
Onder zilver-logen ...


Alice Nahon (1896-1933)
uit: Vondelingskens (1920)





• Leest allemaal de Onze Taal. Of Zone 5300.

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =
Abonnees van Laurens Jz. Coster ontvangen iedere dag een gedicht per mail.
Aan- en afmelden: http://high5.nl/minimalist/?l=laurensjzcoster

Aart van der Leeuw -- Het zonnespel

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =

dbnl
wikipedia
genootschap
historici








Het zonnespel

Zacht daalde een zondagsrust, ik lei mij dromend
In ’t geurig bloemgoud, dat de wei bemint,
En voor mij rees, het groene veld omzomend,
Een berg van beuken, wuivend op de wind.

Ik zag hun toppen, beurtlings licht en donker,
In vlammen opgaand en weer uitgeblust,
Zich tot dit spel van schaduw en geflonker
Alle gewillig lenen, onbewust.

Doch ik, de blik gericht, het hoofd geheven,
Zocht naar de speler, die deez’ scherts begon,
En vond hem, waar de zomerwolken dreven
In stille stoeten langs dat schild: de zon.

Toen, turend, werd ook ik gelijk die bomen
Een door het hemels licht beschenen kind,
En voelde vreugde en weemoed me overkomen,
In beide zwelgend, en voor beide blind.


Aart van der Leeuw (1876-1931)





• Leest allemaal de Onze Taal. Of Zone 5300.

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =
Abonnees van Laurens Jz. Coster ontvangen iedere dag een gedicht per mail.
Aan- en afmelden: http://high5.nl/minimalist/?l=laurensjzcoster

donderdag 19 april 2018

Gerrit Komrij -- Ei & Jong & Ultiem geluk

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =

het komrijk
wikipedia
dbnl
weblog
in beeld
herdenking






• Onlangs verscheen Alle gedichten van Gerrit Komrij. Daaruit het eerste gedicht (‘Jong’) en het laatste (‘Ultiem geluk’). En het ongebundelde allerlaatste (‘Ei’).




Jong

Negen jaar. Een hoofdje zonder mensen.
Twee jongens die wat verder staan.
Sterkere ogen volgen intens een

Kikvors met een opgesperde mond.
En ze zijn groot. Je kan ze niet verwensen.
Ze blazen dan de kikvors rond.

Hun spriet wordt groter dan de bomen.
Uit beide ogen vliegt verbaasde stront.
Wat moet, wat moet hier wel van komen?

Dat zit niet in je kouwe kleren.
Ze vonden je toch maar een slome.
Lopen, jongen, je niet encanailleren.


*


Ultiem geluk

Ik ben mijn hoofd en ledematen kwijt.
'Het eindstation van niks en niemendal.'
Het is een huurkaros waar ik in rijd
Door een papieren, kurkdroog tranendal.

Toch juicht en lacht en zingt het in mijn kop.
Er woedt een fakkeloptocht in mijn hart.
Een wolk ontploft. De zon komt moordend op.
En nergens zie ik nog een reepje zwart.


*


Ei

Ik was al eeuwen dood en plotseling
Was daar een stip van licht, een kaarsenpit
Die langzaam aanzwol tot een breedbeeldding
Van glas-in-lood, eerst simpelweg zwart-wit,

Maar snel al met meer kleur. Het vale rood
Werd violet, het bleke geel saffraan.
De miniaturen werden levensgroot.
Er kwam een zilveren zon, een blauwe maan.

Toen ving het panorama aan te dansen.
De einder deinde. Een aarzelend kanon
Dook op. Een zakrevolver rook zijn kans en
Joeg een regenboog uit de cocon.


Gerrit Komrij (1944-2012)
uit: Alle gedichten (2018)





• Leest allemaal de Onze Taal. Of Zone 5300.

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =
Abonnees van Laurens Jz. Coster ontvangen iedere dag een gedicht per mail.
Aan- en afmelden: http://high5.nl/minimalist/?l=laurensjzcoster

woensdag 18 april 2018

Koenraad Goudeseune -- Enkele beschouwingen & Zelfportret met mijn vrouw

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =

dbnl
leestafel
schrijversgewijs
interview
wikipedia







Enkele beschouwingen

Mijn vriendin was gisteren zat
Ze lag naast me in de zetel, haast bewusteloos.
Ik dronk op mijn gemak verder. Wodka.

Ja, zei ik, wodka moet je met verstand drinken.
De televisie stond aan, maar zonder geluid.
Ik keek naar zo'n Scandinavische politiereeks.

Ik had geen idee waarover het allemaal ging.
Ik keek voor de donkere landschappen,
de depressieve blikken, de mottige sfeer.

Ik dacht wel dat er een gedicht van komen zou.
Haar hond, Gust, lag ook in de zetel,
Ierse setter. Jaja, Gust, zei ik. Geen idee waarom.


*


Zelfportret met mijn vrouw

Er is, in bed, altijd een moment, liefste — hoe zachtzinnig ook —
waarop mijn teder gestreel vol overgave beslissend wordt.
Een moment vol dood gewicht, klamme adem, eindeloosheid
waaraan bij voorbaat een einde komt. Alles wat ik zeg,

is dode letter. Je verdraagt me. O, ik weet het goed en haat me.
Ik sta naast je op dit portret, de schilder heeft ons goed begrepen.
Je kijkt sereen, je lijkt een getrouwde vrouw zonder eigenschappen.
Ik ben je wederhelft, jij zit, ik sta. Ook het meubilair is vertrouwd

met hoe we ons bewegen in dit burgerlijke bestaan. Mijn hand
rust op je schouder, je haar is opgestoken. Grote geheimen schuilen
achter wat we laten zien. Ik heb nog nooit je blote kont gezien.

Jij weet niet hoe ik dorst. Je legt je adem in zuchten neer en slaapt.
Morgen gaan we samen naar de kerk. Een nichtje is aan het sterven.
Samen knielen, liefste. Als op dit portret gaan we de toekomst zien.


Koenraad Goudeseune (1965)
uit: Merkwaardige producten (2018)





• Leest allemaal de Onze Taal. Of Zone 5300.

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =
Abonnees van Laurens Jz. Coster ontvangen iedere dag een gedicht per mail.
Aan- en afmelden: http://high5.nl/minimalist/?l=laurensjzcoster

dinsdag 17 april 2018

Aleidis Dierick -- twee gedichten

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =

wikipedia
dbnl
schrijversgewijs
leestafel










Thuiskomen is een tuin. Met vogels.
Met muntekruid tot de rand toe gevuld.
Een duif vliegt porceleinblauw over
in een klapwiegend ongeduld.

De bomen kalkwit langs de muren,
verwilderd. Distels staan in zaad.
Grasvinken in verborgen polken.
Dit wist zij steeds: de tuin bestaat.

Het perk vol zijden pluimgewassen,
kamille, wilde weegbree, merels op het grind,
het onkruid hoog, blond stof op terrassen.
Een enkele maal staat men van vreugde blind.


uit: Een zomer voorzien (1977)


*


Priester schiet duiven in kathedraal

Heel even staat hij in een bui van veren
een korte sneeuw een kolk van kleine pluimen
weerspiegeld in de vloer een ademloze vrede
terwijl het schot weerkaatst tegen de zuilen.

De lichte buit begeerd de vogel weerloos
als room geschept gelegd tegen zijn huid
aanspoelend in een golf van bloed ontroering
de kerk zet in de zon haar bakens uit.

De zomermiddag heet gesmolten blauw de ramen
verbazing gans zijn lichaam wit verdriet extase
alsof hij lag heel hevig in een vrouw
verzadigd maar dat weet hij niet.


Aleidis Dierick (1932)
uit: Gedichten voor een man (1978)





• Leest allemaal de Onze Taal. Of Zone 5300.

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =
Abonnees van Laurens Jz. Coster ontvangen iedere dag een gedicht per mail.
Aan- en afmelden: http://high5.nl/minimalist/?l=laurensjzcoster

Rutger Kopland -- Paarden ver weg & Geen gezicht, geen handen

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =

wikipedia
laatste interview
leest voor
dbnl
leestafel








Paarden ver weg

Paarden ver weg, met dit vergezicht
heb ik het moeten doen. Ik heb niet geweten
dat ik onder hen graasde en was.

Nu ik weer paard ben, af en toe, zoals nu,
is mijn lijf zwaar en gelukkig geworden van al
dat gras. Het is vreemd om te zijn wie je bent,
een paard ver weg in de wei.

Zij heeft me gevraagd hoe het onder de mensen
was. Geen mens had mij dat ooit gevraagd. Dank
je, heb ik gezegd. Dat was niet haar bedoeling.

Als het mist, zie ik haar kop boven de mist,
als het regent, glimt ze alsof haar hele
lichaam huilt, als de zon schijnt,
schommelt ze met haar kont. Allemaal
voor mij, dat zie ik wel.


*


Geen gezicht, geen handen …

Geen gezicht, geen handen, geen haar, en altijd
een ander. Het is weer de geur van een vreemde
mantel, zo dichtbij als die geur, maar ook zo
onzichtbaar, ook zo voorbij. Ik kijk naar de hei,

naar de mistige, eenzame berkjes en denk hoe
ik het moet zeggen, hoe moet ik het zeggen dat,
ik ben weer gelukkig, weer net zo alleen als
vroeger, ik verlangde, en wist niet naar wie. Ze

had geen gezicht nog, geen haar en geen handen, ze
was altijd een ander, ze rook zo dichtbij maar zo
vreemd, als jij nu. Wie ben je, zeg ik, we hebben

samen een leven al achter de rug en nog moet ik
denken, liefste wie ben je. Ze neemt mijn hoofd
in haar handen en strijkt het haar uit mijn gezicht.


Rutger Kopland (1934-2012)





• Leest allemaal de Onze Taal. Of Zone 5300.

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =
Abonnees van Laurens Jz. Coster ontvangen iedere dag een gedicht per mail.
Aan- en afmelden: http://high5.nl/minimalist/?l=laurensjzcoster