dinsdag 26 februari 2013

Marjoleine de Vos -- Maar niet wijzer

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =


* wikipedia
* dbnl
* nrc-koken
* nrc-weblogs






Maar niet wijzer

Nooit lukt gedrag weet ze nu wel want feilloos
verkeerd gebaar onhandig woord of dom
niet meer gedacht, wat tactloos was dus pijn.
Hoe leven ooit gedaan alsof het niets zou zijn
voor iedereen te doen met lieflijk handomdraai.
Gaat ouder alles stroef of wil haar hart niet mee -
ach, dat zij immers nooit zo zwierig binnenkwam
in ieders sympathie, ze lacht te veel en zwijgt
te lang, leeft zich raar in en overweegt te traag.
Verworven alle jaren, maar ongeslaagd is zij
in kalm en wijs een oor zijn voor de echte vraag.


Marjoleine de Vos (1957)
uit: Uitzicht genoeg (2013)





= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =
Abonnees van Laurens Jz. Coster ontvangen iedere dag een gedicht per mail.
Aan- en afmelden: http://high5.nl/minimalist/?l=laurensjzcoster

zondag 24 februari 2013

Hugo Claus -- Het weer

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =


* clauscentrum
* wikipedia
* dbnl
* kb
* dossier De Standaard





Het weer


Hoe het weer was in het land zonder jou?
Eerst daalde er nevel
over de betonnen bergen.

Toen hing de zon als mist
over het paarlemoeren zand.

Toen bewoog de lucht
en werd klam als je oksels.

Een weerlicht sloeg mijn tanden dicht.

En alom steeg de geur
van de grote dieren die niet bestaan

tenzij in het gesuis van je oor,
in het geritsel van je haren.

Zo was het weer daar zonder jou.
Je bent de luchtdruk en de dauw
en de sneeuw in mijn schedel.


Hugo Claus (1929-2008)
uit: Je buik van pimpelmees (2013)





= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =
Abonnees van Laurens Jz. Coster ontvangen iedere dag een gedicht per mail.
Aan- en afmelden: http://high5.nl/minimalist/?l=laurensjzcoster

zaterdag 23 februari 2013

H.W.J.M. Keuls -- Het klein heelal van het gedicht

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =


* wikipedia
* dbnl
* interview








Het klein heelal van het gedicht:
De aanvang is een zacht ontroeren,
Een ruimte, die zich in wil snoeren,
Beklemming reikend naar het licht.
Dan toonen woorden hun gezicht
En stamelende stemmen voeren
In 't klein heelal van het gedicht.

O hart, vind hier uw evenwicht!
Als duisternissen op u loeren,
Laat van Gods goedheid u beroeren,
Die sluit voor u den afgrond dicht
Om 't klein heelal van 't gedicht.


H.W.J.M. Keuls (1883-1968)





= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =
Abonnees van Laurens Jz. Coster ontvangen iedere dag een gedicht per mail.
Aan- en afmelden: http://high5.nl/minimalist/?l=laurensjzcoster

vrijdag 22 februari 2013

Freddy de Vree -- Triptiek van het licht

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =


* wikipedia
* dbnl
* cultuurarchief








Triptiek van het licht

1. Maniëristisch
Het ontbrekend licht barst los als stoom,
in stilte.
Het licht is als de dood, er komt geen einde aan,
het kent geen falen.
Het licht heeft een begin van vuur en kalk
dat niet valt te bepalen.
Het licht is slank. Het oog is sloom,
in kilte.
Onbewogen waakt het licht als een godin
die met ons zinkt als lood, onsterfelijk maar dood,
en droog of zacht of dof als talk,
in het zilte.


2. Venetiaans
Het licht is als een angstige jurk in de nacht
waarin een meisje dwaalt, doof van angst,
blind van verlangen. Erogene aureool.

De wereld is haar belager.
Haar paradijs wacht in de hel. De hel wacht lager.


3. Egyptisch
De derde kleur is blauw, blauw is oneindig.
Het blauw blijft staan en trilt, profiel van een sfinx.
Ochtend. De uren van de dauw worden lauw.

Een ander woord voor eeuwig of oneindig: dáár.
Het blauw is voorhanden dáár. Dáár tegen de lucht gespijkerd.


Freddy De Vree (1939-2004)
uit: Moravagine of de vervloeking (1982)





= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =
Abonnees van Laurens Jz. Coster ontvangen iedere dag een gedicht per mail.
Aan- en afmelden: http://high5.nl/minimalist/?l=laurensjzcoster

donderdag 21 februari 2013

Micha Hamel -- Sekhmet te Turijn

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =


* website
* wikipedia
* dbnl
* youtube





Sekhmet te Turijn

De voetstap van de suppoost vertrapt de uren in de
zaal waar twintig eeuwige goden staan opgesteld.

In zwart graniet staat drie meter hoog een godin,
de ene mondhoek verbitterd, de andere berustend,

wijs als een tegen haar jeugd opgewassen dochter,
verongelijkt als een bedrogen vrouw. Ferm staat ze

de bezoekersstroom met oudtijdse stilte te verbazen.
Stiekeme cameraflitsen botsen op haar harde snuit.

                                    *

Met haar leeuwinnenogen kijkt ze iedereen die haar
aankijkt aan. Van haar vierkante voeten staat de linker

onwrikbaar voor de rechter. Ondanks hun verstening
lijken haar borsten sappig, en evenzo kuis. Zacht golven

haar manen, doch haar ogen staan mat. Want ergens
door de millennia heen vonkt een bitterheid die haar

onweerspreekbaar menselijk maakt. Ze wacht, en geen
cobra hoeft haar te vertellen hoe woestijnwind voelt.

                                    *

Kat, aap, valk, krokodil - ze heeft ze zien sterven om een
heilige reden. Ze heeft de tempelwachters bijgestaan die

hun nachten moesten doorwaken om talloze kostbaarheden
te eren. Ze heeft de huid van de troonopvolger zien glanzen

in het maanlicht. En uiteindelijk heeft ze werkeloos moeten
toezien hoe zijzelf werd geschaakt en vervoerd naar dit land

vol joviale mannen die lekkerbekkend over voetbal praten.
Ze heeft het doorstaan en ze heeft geweend zonder tranen.

                                    *

Het is gelopen zoals het liep. En geen mens zal vermoeden
dat dit poëem een allegorie is, en eigenlijk iets persoonlijks

wil zeggen. Sekhmet kijkt exact zoals ze keek toen de kikkers
tegen haar kuiten opsprongen en de sprinkhanen over haar

snorrenbek klauterden. Ook ’s nachts knippert ze niet één keer
met haar ogen. Dit is de vrouw die bleef betoveren toen tien

mannen haar met polsdikke touwen in een vrachtwagen hesen.
Ze staat en kijkt en blijft, sterk als een korenschoof in de zon.


Micha Hamel (1970)
uit: Bewegend doel (2013)





= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =
Abonnees van Laurens Jz. Coster ontvangen iedere dag een gedicht per mail.
Aan- en afmelden: http://high5.nl/minimalist/?l=laurensjzcoster

dinsdag 19 februari 2013

F. Starik -- Requiem voor een kat

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =


* website
* wikipedia
* youtube









Requiem voor een kat

Als een man sterft, laat hij dingen achter.
Mensen, dieren, herinneringen. Als een man sterft
blijft hij leven in die mensen, dieren en herinneringen,
steeds, maar minder, vager, zachter.

Ik denk aan die onwezenlijke weken
nadat jij was gestorven, dat wij je katten eten gaven.
Hoe de een op schoot kwam zitten, hevig spinnend
waar de ander de zaak maar half vertrouwde,
wraakzuchtig in een hoekje piste
met zijn geurvlag rouwde,
aangaf dat hij jou zo miste.

Een koning keert terug in vaders schoot.
Leve de een, de ander is dood.
En wij? We blijven achter.
Mensen, dieren, dingen.
Zachter, vager, minder.


F. Starik (1958)
uit: Door (2013)





= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =
Abonnees van Laurens Jz. Coster ontvangen iedere dag een gedicht per mail.
Aan- en afmelden: http://high5.nl/minimalist/?l=laurensjzcoster

J.M. Dautzenberg -- Koffiliedjen

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =


* schijversgewijs
* dbnl










Koffiliedjen

Arabia,
Batavia,
Gij wieg en woon,
Gij hof en troon
Der koffiboon,
Gij broedt den gloed,
Die goed ons doet;
Gij voedt ons bloed
Met vroeden moed!
Gegroet, gegroet
Gij wieg en woon,
Gij hof en troon
Der koffiboon,
Arabia,
Batavia!

Daar rommelt de trom
Al over het vier,
Daar schommelt zij om
Met geurenden zwier;
Den draaienden kolk
Ontwaaiet de wolk -
Gebrand is de boon,
Zoo bruin en zoo schoon!
Wen schettrend zich rept
De vroolike kok,
En knetterend klept
De koperen klok,
Wen 't zwengelken zwaait
En 't moleken draait,
Dan zijgt in de lâ
Het gemalene dra.

'ne rookende locht
Vol geur ons omringt,
Wen 't kokende vocht
Den koffi doordringt.
Wat kittlend gejeuk
Veur smaak en veur reuk!
Komt, vrienden, te gaar,
De koffi is klaar!
Hem klinke de dank,
Die 't boontjen ons gaf!
Wij drinken den drank
Wel tot aan ons graf.
Nu, 't kopjen maar vol...
Geen kop is op hol!
Een man is een man.
Al leêgt hij de kan!

Arabia,
Batavia,
Gij wieg en woon,
Gij hof en troon
Der koffiboon,
Gij broedt den gloed,
Die goed ons doet;
Gij voedt ons bloed
Met vroeden moed!
Gegroet, gegroet
Gij wieg en woon,
Gij hof en troon
Der koffiboon,
Arabia,
Batavia!


J.A. Dautzenberg (1808-1869)
uit: Verspreide en nagelaten gedichten (1869)




= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =
Abonnees van Laurens Jz. Coster ontvangen iedere dag een gedicht per mail.
Aan- en afmelden: http://high5.nl/minimalist/?l=laurensjzcoster