Abe de Vries -- Eilânsân / Eilandzand

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =


* bio'tje
* presentatie bundel








Eilânsân

De frontale korteks fan de deltadyk foarby
rikje ik twa hongerwinters út op in keal dún,
dêr’t yn ’e healdagen twa ravens skrasken
boppe in pot ferbriefke meereseinsamkeit.

Hjir hawwe de ravenmasters it pleit ferlern:
de nacht hat har wrakhout útsaaid oer it strân.
No stjoer ik patrûljes fan ferlieding it waad oer,
sa’t se dêr wytmûtst op skearmeskes streekje,

en ik smyt myn ljocht ek op it hûs oan ’e wâl.
By fiskersbuorrenbrêge en ielheakdream
bin ’k it merkeltsjotterjen yn ’e brúnwetterfeart
bin ’k it kopketûmeljen boppe de seedykskrún.

Foar’t moarnier de sinne komt en my baarnt
wer mei in kâldfjoer dat ik net fertarje kin,
skriuw ikyn it eilânsân myn doopnamme
ien kear noch as de dichter fan it postskriptum.



Eilandzand

De frontale cortex van de deltadijk voorbij
rook ik twee hongerwinters uit op een kale duin,
waar op hoogtijdagen twee raven krasten
boven een pot weggebriefde meereseinsamkeit.

Hier hebben de raafmeesters het pleit verloren:
de nacht zaaide hun wrakhout uit over de stranden.
Nu stuur ik patrouilles van verleiding het wad op,
hoe ze daar witgemutst op scheermesjes schaatsen,

en ik smijt m’n licht ook op het huis aan de wal.
Bij visbuurtbrug en palinghaakdroom
ben ik de meerkoetschetter in de bruinwatervaart,
ben ik het kopjetuimelen boven de zeedijkskruin.

Voordat morgenvroeg de zon komt en mij brandt
weer met een koudvuur dat ik niet verteren kan,
schrijf ik in het eilandzand mijn doopnaam
nog één keer als de dichter van het postscriptum.


Abe de Vries (1965)
uit: Ravensulver / Ravenzilver (2013)





= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =
Abonnees van Laurens Jz. Coster ontvangen iedere dag een gedicht per mail.
Aan- en afmelden: http://high5.nl/minimalist/?l=laurensjzcoster

Leo Herberghs -- Lente

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =


* wikipedia
* dbnl
* leest voor
* auto-bio'tje
* klassieker
* interview



Lente

Onnaspeurlijke! Zijt gij weer gekomen?
Eenzamer dan ooit laat gij mij dwalen weer
door de straten, 's avonds het meest.
's Nachts maakt gij mij bang en oneindig schuchter.

Waarom blijft gij niet in de bloemen; waarom
legt gij uw wade niet over de aarde en gaat weer
waar gij vandaan zijt; niemand dan
maakte gij troostloos; o zoete, de plekken
waar gij mij raakt zijn nog nimmer genezen en nimmer
zult gij mij leren te leven als andren; Lente,
verlok mij niet meer: ik ben zachter dan gij zijt.


Leo Herberghs (1924)
uit: Portret van een landschap. Gedichten 1953-1997 (1998)




= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =
Abonnees van Laurens Jz. Coster ontvangen iedere dag een gedicht per mail.
Aan- en afmelden: http://high5.nl/minimalist/?l=laurensjzcoster

Gust Gils -- Twee gedichten

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =



* wikipedia
* dbnl
* muurgedicht







De pijnfuif

vrienden ik heb de pijn
maar op de kachel gezet
om ze warm te houden

als iemand pijn wil
ze is lekker vers
neem gerust

en neem wat meer
er is pijn genoeg
voor iedereen


uit: Uniek onkruid (1982)



Verkeerd keelgat

op een dag kijkt hij.
ditwilzeggen voor het eerst
kijkt hij werkelijk. en kijk dat kijken
schiet hem in het verkeerde keelgat.

zulk kijken leg je niet meer stil.
niet door je ogen te sluiten.
door blind te worden minst van al.
voor hem blijft het

kokhalzen geblazen
bijgevolg. hij denkt grote genade.
voor nooit geboren worden is het te laat.


uit: Onzachte landing (1979)

Gust Gils (1924-2002)

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =
Abonnees van Laurens Jz. Coster ontvangen iedere dag een gedicht per mail.
Aan- en afmelden: http://high5.nl/minimalist/?l=laurensjzcoster

Edwin de Groot -- Weerribben

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =

foto: Helen de Vries

* contrabas
* presentatie bundel









Weerribben

In een zinnelijke wind lees ik bij Blokzijl
is de lente ingeslagen
Groengestoppeld geboomte zachtgroen
explosies roezemoest
J.C. Bloem ligt iets verderop begraven woorden
als drassig en hemelspiegelend over ribben waaien

Wat hoogte heeft, heet al gauw dijk
soms zelfs met iets van kaal en berg
Alsof er een boomgrens zou zijn
alpenweiden met vee, geen riet
maar Milkakoeien bij Blankenham en hanen
die koning kraaien over karnende ossen

’t Is boter aan de galg. ’t Is muggen en fietsen, vloeken
op smalle bruggen wacht oktober
en belooft een roerloos bestaan



Weerribben

Yn in broeierige wyn lês ik by Bloksyl
is de maityd ynslein
Grienstoppele beammeguod sêftgrien
eksploazjes rûzemuozzet
J.C. Bloem leit in eintsje fierderop bedobbe wurden
as sompich en himelspegeljend oer ribben waaie

Wat hichte hat, hjit al gau fan dyk
somtiden sels wat mei kaal en berg
As oft der in beammegrins wêze soe
en alpengreiden mei fee, gjin reid
mar Milkakij by Blankenham en hoannen
dy’t kening kraaie oer tsjernjende oksen

’t Is bûter oan ’e galge. ’t Is neven en fytse, flokke
op smelle brechjes wachtet oktober
en ûnthjit in roerleas bestean


Edwin de Groot (1963)
uit: In hazze is in lokkich bern / Een haas is een gelukkig kind (2013)



* De Weerribben is een natuurgebied in Overijssel. De dichter J.C. Bloem ligt in het daar vlakbij gelegen Paasloo begraven

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =
Abonnees van Laurens Jz. Coster ontvangen iedere dag een gedicht per mail.
Aan- en afmelden: http://high5.nl/minimalist/?l=laurensjzcoster

Jacob Israël de Haan -- Aan de Politieke Gevangenen in Rusland

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =


* bloemlezinkje
* dbnl
* wikipedia
* iisg






Aan de Politieke Gevangenen in Rusland

Hebben zij met ketenen u gebonden
Een rauwe last om polsen en om de enkel,
Geen zware stap zonder krenkend gerenkel
Geen moew man zonder hand en voet met wonden.

Is dit het eind van al hun strijd en hopen?
Zoo schoone jeugd, zoo klaar verstand gekooid,
Geknecht, gekrenkt van kracht en vreugd berooid,
Onder voeten van schenners neergeloopen.

Dood is beter dan dit machteloos leven
Waarmee de beulen stoeien als in spel,
Geesel, trap, woedewoorden, donkre cel,
En niet eens zijn heugnis en hoop gebleven.

Heugenis: ach, krachtloos wordt hun verstand,
Dat het de dagen van hun strijd vergeet.
En hoop? Hun oogen staren uitgebrand,
Geen man buigt niet onder last van dit leed.


Jacob Israel de Haan (1881-1924)
uit: Liederen (1917)





= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =
Abonnees van Laurens Jz. Coster ontvangen iedere dag een gedicht per mail.
Aan- en afmelden: http://high5.nl/minimalist/?l=laurensjzcoster

Miriam Janssen -- Schepping 1

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =


* uitgeverij kontrast









Schepping 1

Met een diepe zucht schept god
de aarde, de lucht en het water
met één streek trekt hij de horizon
zet zichzelf in het firmament
en ziet neer op het hoge land.

In de kleiige aarde
nog zwaar en zilt van zee
trekt de Groninger boer
zijn voren en zaait.

Onder de breedte
van wolken en licht
zwoegt hij zich
naar een plaats voor later.


Miriam Janssen (1951)
uit: Voeten in vandaag (2012)





= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =
Abonnees van Laurens Jz. Coster ontvangen iedere dag een gedicht per mail.
Aan- en afmelden: http://high5.nl/minimalist/?l=laurensjzcoster

Cornelis Paradijs -- Jalouzie

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =


* genootschap
* dbnl
* wikipedia
* kb






Jalouzie

Gevloekte slang! aan gloênde harten knagend,
De zoete trouw der minne boos belagend!
Ik heb den knik des maak'laars wel gezien!
Hij greep haar hand en lonkte bovendien.

Ja! op haar voet heeft hij getrapt, de snoode!
Ik had het diepe bukken niet van noode:
Ik zag het, zij liet toe... O, wreede smart!
Hij trapte op haren voet, zij op mijn hart.

Zou 't waar zijn? Heer! verlicht mijn wankle schreden,
Eer 'k mijn geluk voor immer ga vertreden!-
Zoo ze om des maak'laars wille mij verliet...
Ik zou haar kunnen... Neen! dát nooit, dát niet!

Neen! 'k zal geduldig zijn en Gode zwijgen,
En mocht die man-dien ik veracht-haar krijgen...
Ik zal mij bloedend werpen aan haar voet:
Haar stervend zeeg'nen, als een Christen doet.


Cornelis Paradijs (1860-1932)
uit: Grassprietjes (1885)





= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =
Abonnees van Laurens Jz. Coster ontvangen iedere dag een gedicht per mail.
Aan- en afmelden: http://high5.nl/minimalist/?l=laurensjzcoster