Jasper Mikkers -- Kroeg in Piraeus

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =


* website
* interview
* nog een interview (audio)
* Tilburg-wiki





Kroeg in Piraeus

In een kroeg dicht bij het water komen oude goden
bij elkaar en spelen kaart. ‘Wie heeft gedeeld?’
En na wat traag gepraat: ‘Wie heeft geboden?’

De stevige waardin zit snurkend op een zak met bonen
en open als de deuren van een paardenstal of tempel staan
haar schort en blouse. Ogen die passeren van de tafel

naar de pisbak en terug, reizen in knikkend welbehagen
over haar borsten, groot en bloot als kruiken.
Die van het meisje dat bedient, zijn bezig te ontluiken.

Hefaistos geeft met zijn beroete hand een teken dat
de hele kroeg een rondje krijgt. Dan valt hij met zijn kin
vol op de toog, een voortand vliegt de spoelbak in.

De kaarters zien de gaten in zijn sokken – ze heeft
hem eindelijk geloosd, lijkt wel – en knikken hem toe,
bespeler van het vuur en vanger van beminden: ‘Proost.’

Dan schrikt ze wakker, de waardin, staat op en plant
zich wijdbeens voor de gast. ‘Wie heeft u hier gebracht?’
Ze pakt zijn hand en brengt die naar haar neus –

wat is ze onbehouwen weer –: ‘Had ik het niet gedacht.
Een rukker. Weg! Verbras je geld maar aan een
automaat, verscheur de stilte met een handgranaat.’

Ze schuift wat stoelen aan. ‘Pandora, ooit de schoonste
van de Griekse vrouwen, kom, doe niet zo rottig, ook
al ben ik dan berooid, kom hier en laat me één keer voelen.’

De goden laten door een knaap sardientjes halen.
Geluid van bootverkeer klinkt op, van golven die om
kadetreden spoelen. Duiven dalen op de drempel neer.

Aan de overkant, halfweg een magazijn vol ingedikte lucht
van maïs en erwten, streept een dichter woorden weg
en krabt zijn kont. De zorgelijke staat van beurs en maag

dwingt hem tot genialiteit, hij voegt een nieuwe regel aan
zijn lofzang op het varken toe die rijmen moet op: zang.
‘Wat houd ik van je monologen, het kuiltje in je wang.’

Geluiden komen in de schalen van de pleinen schommelend
tot rust. Vanuit de keuken komt de geur van kool. Een dienster
schuifelt aan de deur voorbij met in haar jaszak haar obool.


Jasper Mikkers (1948)
uit: We zijn al lang onderweg (2013)





= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =
Abonnees van Laurens Jz. Coster ontvangen iedere dag een gedicht per mail.
Aan- en afmelden: http://high5.nl/minimalist/?l=laurensjzcoster

Job -- Zie toch het nijlpaard

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =


* artisbestiarium
* nieuwe bijbelvertaling
* statenvertaling







Zie toch het nijlpaard, dat Ik heb gemaakt, evenals u.
Het eet gras zoals het rund.
Zie toch de kracht in zijn lendenen,
de sterkte in zijn buikspieren!
Hij spant zijn staart als een ceder,
de spieren zijner dijen zijn samengestrengeld.
Zijn beenderen zijn buizen van koper,
zijn knoken gelijk staven van ijzer.
Hij is de eerste van Gods werken,
het schepsel, waaraan Hij zijn zwaard gaf;
ja, de bergen leveren hem hun opbrengst,
waar alle dieren des velds spelen.
Onder de lotus legt hij zich neder,
in de schuilplaats van riet en moeras.
Lotusplanten beschutten hem met haar schaduw,
de wilgen der beek omgeven hem.
Zie, al is de stroom nog zo sterk, hij deinst niet terug;
hij voelt zich gerust, al bruist een Jordaan tegen zijn muil.
Durft men hem van voren vastgrijpen,
een strik door zijn neus halen?

Job 40:10-19
NBG-vertaling (1951)





= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =
Abonnees van Laurens Jz. Coster ontvangen iedere dag een gedicht per mail.
Aan- en afmelden: http://high5.nl/minimalist/?l=laurensjzcoster

Frieda Snel -- Een ander land (1)

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =


* website
* google










Een ander land (1)

Waren op vakantie voor een week
kwamen op weg naar weer een Blick

langs een boerderij waaruit een clubje
jonge Kätze op ons neerstreek

ze strekten hun staarten gaven kopjes
gleden bij mij langs mijn broek

Een gevlekt katertje deed extra aanhalig
haalde steeds een hitsig rood tongetje
uit zijn bek, ongemakkelijk stond dat.

Een jonge boer bleef stug mest
verscheppen, keek ons met sterke
blote handen van zijn erf.

We glisten over het steile pad omlaag.
Jij hield me vast, ik durfde op de weg
naar Schattwald niet te vallen.

Frieda Snel
uit: Kruisgang (2013)





= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =
Abonnees van Laurens Jz. Coster ontvangen iedere dag een gedicht per mail.
Aan- en afmelden: http://high5.nl/minimalist/?l=laurensjzcoster

Peter Swanborn -- Vanaf de zijlijn

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =


* website
* bio'tje
* leest voor







Vanaf de zijlijn

Schuifelend, struikelend, het hoofd los op de romp
trekken ze voorbij. Verslagenen, wankelmoedigen, van
de lijst afgevoerd om redenen niet nader omschreven.
Hun onbegonnen werken trekken ze achter zich aan
op wielen die ratelen over keien, tussen hekken door,
de stad uit, naar zee. Waarom ik toekijk, geen idee,
maar juist als ik me omdraai, staat hij daar. Hij zwijgt
en wijst. Of ik zo goed wil zijn achter aan te sluiten.


Peter Swanborn (1963)
uit: Het huis woont in mij (2013)





= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =
Abonnees van Laurens Jz. Coster ontvangen iedere dag een gedicht per mail.
Aan- en afmelden: http://high5.nl/minimalist/?l=laurensjzcoster

A. Roland Holst -- Nawereld

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =


* wikipedia
* dbnl
* letterkundig museum
* citaten





Nawereld

Uit ertsaders, de wortels door der eiken,
verhoogt van voor de wereld een langzaam
oerwoeden zich tot onweren van onder.
Eens zal het zich in heersers zonder naam
omhoog ontladen.
                        Puin van wereldrijken
zullen die overzien, en onverwonderd
aanschouwen.
        Het zal stil, licht en doodstil,
er dan geworden zijn.
                        Naderhand komen
grote roofdieren uit oerwoud en stromen.
Sluipend en speurend zullen zij omgaan
langs brokken zuil, over gespleten drempels,
en wat nog rest van burchten en van tempels,
na het afsterven in verzwakte onwil.

In dat uur zonder duur
- af en aan -
komen en gaan,
tot de oude macht hersteld de koningsdieren
tussen de puinen door.
                        In het azuur
zijn, hangend in hun vlerken, ook de aasgieren
en arenden er weer.

Waar blijft in dat leeg uur
het wachten op?
                        Er is geen wachten meer.


A. Roland Holst (1888-1976)




= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =
Abonnees van Laurens Jz. Coster ontvangen iedere dag een gedicht per mail.
Aan- en afmelden: http://high5.nl/minimalist/?l=laurensjzcoster

Geerten Gossaert -- De bloeiende amandeltak

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =


* wikipedia
* histori
* dbnl
* trouw






De bloeiende amandeltak

Ik sluimerde in den bloemenhof, in ’t malsche gras gelegen;
Toen wekte mij een zwoele geur de heuchnis van weleer...
En op mijn' moeden wenkbrauwboog voelde ik, vertroostend, wegen
Een wichtelooze vrouwehand, zacht streelend, héén en wéér.

En ’k stamelde in mijn droom: Waarom? Gunt gij dan geen vergéten?
Dit weinige, o liefste mijn, is àl wat ik begeer:
Eén uur van ongestoorden slaap uw goedheid niet te wéten,
Eén stonde niet van ú te zijn, o liefde wreed en teer!

Maar als ik mijnen blik ontlook ontwaarde ik slechts een venkel
Bezwangrend met zijn zwoelen geur de broeiende atmosfeer,
En over mijne leedverwoeste trekken wiegelde enkel
Een bloeiende amandeltak zijn schaduw, héén en wéér.


Geerten Gossaert (1884-1958)




= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =
Abonnees van Laurens Jz. Coster ontvangen iedere dag een gedicht per mail.
Aan- en afmelden: http://high5.nl/minimalist/?l=laurensjzcoster

Theo van Baaren -- Luister naar de stemmen van het water

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =


* wikipedia
* gezongen door hetty blok
* dbnl
* gedicht op zorgvlied





Luister naar de stemmen van het water

Luister naar de stemmen van het water.
In ’t water rust de wijsheid van de aarde.
Vuur is schoon, maar bedriegt de zinnen.
Water woont met nacht in droomtijd samen.

Laat het water langs je oren ruisen.
Sluit je ogen toe en wees tevreden.
Nevel is een functie van het licht.
In de nacht spreekt water luid en helder.

Bij de aanlegsteiger aan het einde
glanst, ook in het diepste duister, 't water,
spiegel van de ogen van de dood.


Theo van Baaren (1912-1989)
uit: Op het water geschreven (1978)




= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =
Abonnees van Laurens Jz. Coster ontvangen iedere dag een gedicht per mail.
Aan- en afmelden: http://high5.nl/minimalist/?l=laurensjzcoster