maandag 30 april 2018

Sylvie Marie -- twee gedichten

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =

• wikipedia
• website
• iPoetry
• vrijdag
• met wim helsen








de nacht is een kofferbak waarin ik klaarlicht liggen moet.
het stapelt zich op. etter. builen.
de dood is groot, geen hand strooit zand.

met mijn hoofd in de kom van je oksel zie ik je mond,
die trekt samen soms; snokjes van een hond
aan de leiband.

niet het bed, deze vorm kraakt.
mijn kaak, jouw schouder, mijn heup, je ellepijp,
tandvlees op tandvlees en stilaan prikken vingers,
slaat slaap me in de benen.

maar ik blijf zoeken naar vergeten,
excuseer, vergeven, naar je kijken zonder zwaartekracht
op mijn oogleden, de hoeken van mijn mond.


*


alles went, het waken, het wegen
van het licht dat de kamer overvalt,
zelfs het wenen, ook het wenen.

tralala.

denk aan het dak, de voorraad,
de wagen voor het raam,
je wangen zijn glad nog,
je hele lijf werkt en stop

met constant op die blauwe plek te drukken.


Sylvie Marie (1984)
uit: houdingen (2018)




• Leest allemaal de Onze Taal. Of Zone 5300.

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =
Abonnees van Laurens Jz. Coster ontvangen iedere dag een gedicht per mail.
Aan- en afmelden: http://high5.nl/minimalist/?l=laurensjzcoster

zaterdag 28 april 2018

D. Hillenius -- Wachtend voor de ingang der nieuwe muziek

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =

• historici
• wat gedichten
• dbnl
• groene amsterdammer









Wachtend voor de ingang der nieuwe muziek
(I.S.C.M. Festival)

de viool in haar schoot
springt als een sprinkhaan open
dor, knappend

een verheugd doosje laat
oude sleutels, een horloge
dat nog gelopen heeft

de val van erwtjes
vergroot door zware toeter
engelszieke vingers met
brede koothoudende ringen
sompend zoeken over de kleppen
kaartenbakkenvol spraakgebreken
zware baarddragers, aapachtige gangen

een heer uit IJsland, een heer uit Polen
uit Italië één en uit Japan zelfs
een heer met dame met kussentje op de billen
allen dezelfde taal
zoals men begrijpt een brug
een trein, een mes, een onnut ding

elke avond lig ik klaar
zaal rij 25 stoel 9
in hinderlaag wachtend
op eindelijk grote dieren
(gedenk de naakte dame in Artis
die de leeuwen tartte)

meestal insekten
knekelwerkers
onbevriend teveelpoters
nietvliegers

snorren, kraken
uitglijden, een bom laten
af en toe stilte
of het klaar is


D. Hillenius (1927-1987)




• Leest allemaal de Onze Taal. Of Zone 5300.

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =
Abonnees van Laurens Jz. Coster ontvangen iedere dag een gedicht per mail.
Aan- en afmelden: http://high5.nl/minimalist/?l=laurensjzcoster

D. Hillenius -- Wensdroompje

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =

• historici
• wat gedichten
• dbnl
• groene amsterdammer









Wensdroompje

De duizenden platvoetjes van de mieren
zijn over ons heen gegaan.

Toen ze voorbij waren
was er niets gebeurd.

Sinds die dag
groeten we de bomen anders,
bijzonder en bijna met iets van vrolijkheid.

zij groef haar handen in de grond
om de wormen halt te roepen voor haar perken
zij liep met bloemen om een lied uit te dagen
Al deze dingen
en de groet van herinnering
gezongen door hoge straten
doen mij geloven
dat alles te omvatten is met haar handen
dat er niets buiten is
dan voorbij


D. Hillenius (1927-1987)




• Leest allemaal de Onze Taal. Of Zone 5300.

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =
Abonnees van Laurens Jz. Coster ontvangen iedere dag een gedicht per mail.
Aan- en afmelden: http://high5.nl/minimalist/?l=laurensjzcoster

vrijdag 27 april 2018

Kees Stip -- Drie gedichten

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =

• wikipedia
• dbnl
• kb
• npe








Poppenkast

De poppenkast staat midden op de straat.
Vanuit de verte hoor je haar al kijven:
Katrijn, van alle vreselijke wijven
het vreselijkste wijf dat er bestaat.

Maar voor Jan Klaassen zelf staan wij paraat.
Wij zullen trouw zijn kameraden blijven
totdat hij straks in levendigen lijve
de dooie dood van Pierlala verslaat.

's Nachts is het dorp een poppenkast zo groot
dat alle poppen grote mensen lijken.
Men ziet mijzelf daar als Jan Klaassen prijken.
Maar nauwelijks heb ik de dood morsdood
zijn zelfgegraven graf in laten dalen
of kijk daar staat Katrijn, ze komt me halen.


*


De dood en de tuinman

‘Ja,’ zei de dood, ‘ik heb het ook gelezen:
P.N. van Eyck, de tuinman en de dood.
De tuinman die zijn noodlot niet ontvlood
doordat hij vluchtte waar ik ook moest wezen.

Toen kon je nog voor iemand in zijn nood
de vrees voor de verdoemenis ontvlezen
en zo hem van zijn zenuwen genezen.
Maar tegenwoordig werk ik in het groot.

Bij stoeten haal ik blozend haast van schaamte
mensen en kinderen zo ondervoed
dat ik gewoonweg twee keer kijken moet.

Zo mager zie je zelden een geraamte.
Ze voelen al geen angst meer en geen pijn.
“Ha”, denken ze, “daar heb je dikke Hein”.’


*


Het Hanengeschrei*

Ik heb haar gezoend in het Hanengeschrei
bij de automaat aan de Choorstraat
terwijl ze garnalencroquetjes at
of wat daar gewoonlijk voor doorgaat.

Er glommen lichtjes op haar lip
van een eenzame oude lantaren
In de verte knarste de Zeistertram
en de avondwind woei door haar haren.

Ik zei tegen haar: 'Doe die lichtjes uit,
anders sta ik niet meer voor mezelf in'.
En toen ze weer aangingen zette de Dom
het voorspel van kwart over elf in.

Voor deze zoen mag de duivel mijn ziel,
en mijn lichaam de schillenboer halen.
Ik proefde de eeuwige zaligheid
en een klein beetje ook de garnalen.


Kees Stip (1913-2001)
uit: Au, de rozen bloeien (1983)


* Het Hanengeschrei is een steeg in de Utrechtse binnenstad.


• Leest allemaal de Onze Taal. Of Zone 5300.

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =
Abonnees van Laurens Jz. Coster ontvangen iedere dag een gedicht per mail.
Aan- en afmelden: http://high5.nl/minimalist/?l=laurensjzcoster

woensdag 25 april 2018

Wouter Godijn -- Acht achtervolgingen & Over hemelse schoonheid

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =

• dbnl
• kb
• wikipedia
• leest voor
• atlas








Acht achtervolgingen

De gedichten snellen voor me uit;
om ze te vangen ren ik achter ze aan, mijn handen naar ze uitgestrekt.
Natuurlijk tegelijk: de gedichten zitten achter míj aan;
natuurlijk – zes goede vrienden:
een verkeerszuiltje;
een verdwaalde behacup (kleur magenta);
een rafelig vogelnestje
in groen gras;
een beddenlaken van blauw satijn;
een maki die een wijsneuzig brilletje draagt
(of is het omgekeerd: draagt het brilletje de maki?);
de vederlichte holte waarin een inmiddels vergeten woord
uitgerust ontwaakte.
Ook makkelijk te begrijpen.


*


Over hemelse schoonheid

Een beroemde dichter terroriseerde zijn gezin;
het contrast tussen zijn gezin en zijn gedichten kon hij niet verdragen;
de ‘prins der duisternis’: hij bracht de hemel naar de aarde
en leidde kinderen en vrouwen naar de hel die hij rondom de hemel maakte
als hij geen trompet speelde.
Kun je schrijven: voor deze kunstenaars was de schoonheid van hun kunst een te zware last?
(Zijn deze formuleringen helder en eenvoudig
of moet ik er nog aan werken?)
Ik bedenk – terwijl ik Miles Davis opzet –
dat ze die schoonheid beter niet hadden kunnen maken
als ze dan minder slecht waren geweest.
Van dat streng zijn ga ik me groter voelen,
Plato- en kikkerachtig zwel ik op,
ik voel me een trompet waarop wordt gespeeld.
Ik spreek in gedachten tegen mijn vrouw en dochter:
jullie verwoesten mijn leven! Alles maken jullie kapot!
en ik word nòg groter, als deeg rijst hemelse schoonheid rond me op.
‘Ga weg!’ roep ik. ‘Ik wil geen hemelse schoonheid!’

Ik wil slecht schrijven en onbenullig zijn.
Ik ga naar mijn vrouw en dochter en aai ze over hun hoofd;
ik voel mezelf veranderen in een aardige man.
Het zonlicht aait de slootjes rondom het huis;
overal beginnen kikkers te kwaken.
De enige waardevolle muziek en de enige waardevolle poëzie, besef ik, klinkt zo:
kwaak-kwaak-kwaak.
Nu is iedereen gelukkig.


Wouter Godijn (1955)
uit: Niets = iets (2018)





• Leest allemaal de Onze Taal. Of Zone 5300.

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =
Abonnees van Laurens Jz. Coster ontvangen iedere dag een gedicht per mail.
Aan- en afmelden: http://high5.nl/minimalist/?l=laurensjzcoster

dinsdag 24 april 2018

Julia Tulkens -- Liederen voor de man

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =

• wikipedia
• dbnl
• schrijversgewijs









Ik min u om u zelf.
Ik min u om de weelde,
die ge in mijn jonge leven hebt gebracht,
om al de dagen, die maar waarde kregen,
sinds ik van u een kind verwacht.

Gij hebt me zelve leren peilen,
ik die maar droom en weemoed was.
Ik bleef verrukt over de klaarte,
die 't leven plots gekregen had.

Ik min u om u zelf.
Ik min u om de liefde,
waarme gij mij tot vrouw en moeder hebt gemaakt
en om de innigheid van het geluk,
waarmee ik zwijgend soms uw handen druk.


*


Mijn jonge lijf plooit als een wisse
onder de macht van uw begeert,
terwijl ge mij de heimenisse
van nemen en van geven leert.
Ge hebt in mij de laatste schaamte
der vrouwe voor den man versmacht.
Nu is mijn lichaam ene weelde
die blij op uw bezitting wacht.


*


Ik heb mijn leden loom gedronken
aan uwe eigen, dronken mond.
Ik heb mijn lichaam blij geschonken,
daar ‘k in die gave, uw gave vond.
Ik heb mijn lichaam blij gegeven,
maar dat verliezen maakt me rijk.
Ik kreeg de wijding van uw leven.
En zie, hoe word ik u gelijk.


Julia Tulkens (1902-1995)
uit de cyclus 'Liederen voor de man'
Ontvangenis (1936)





• Leest allemaal de Onze Taal. Of Zone 5300.

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =
Abonnees van Laurens Jz. Coster ontvangen iedere dag een gedicht per mail.
Aan- en afmelden: http://high5.nl/minimalist/?l=laurensjzcoster

maandag 23 april 2018

Bertus Aafjes -- De vogel & Gekleed of naakt

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =

• wikipedia
• website
• dbnl
• npe
• wat gedichten
• citaten








De vogel

Ik lig vaak onbetoverd in de warme
Nachten, als voor de tweede maal weer kind,
Met losse benen en met losse armen,
Nu ik u niet meer te omhelzen vind.

De maan draait langzaam aan de open hemel
Gelijk een gouden scheepje over zee;
De sterren in hun eeuwenoud gewemel
Drijven als kleine waterlelies mee.

Dan vliegt gij soms door 't open venster binnen
Gelijk een vogel die vergaat van dorst;
Ik voel uw voetjes tripplen door het linnen;
Snel drinkt gij aan de vijver van mijn borst.
Gij vouwt uw vleugels samen rond mijn hart,
Eer gij verdwijnt in 't nachtlijk blauw en zwart.


*


Gekleed of naakt

Je bent zo mooi in je volmaakte wezen;
gekleed of naakt, je bent altijd zo mooi.
ik zie je het liefste naakt en uitgelezen,
maar ook zo graag in je gepaste tooi.

Een vogel is ook mooi in al zijn veedren,
jij bent gekleed als alle vogels saam:
roodborstjes, gaaien, kleine, kloeke, teedre,
duizenden. Ook die ‘k niet ken bij de naam.

Maar als je naakt bent dan gaat alles blozen,
de kachel en de lamp, het bed, de klok:
in alles bloeien dan verborgen rozen;
jij bent hun moeder en hun wortelstok.


Bertus Aafjes (1914-1993)





• Leest allemaal de Onze Taal. Of Zone 5300.

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =
Abonnees van Laurens Jz. Coster ontvangen iedere dag een gedicht per mail.
Aan- en afmelden: http://high5.nl/minimalist/?l=laurensjzcoster