Anthonie Donker -- Ski

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =

* dbnl
* wikipedia
* schrijversinfo
* bio
* als criticus









Ski

Er is sneeuw op de bergen gevallen.
Wij zijn veranderd, sinds gist'ren.
Achter ons schoven er duizendtallen
dagen vóór wij het wisten,
vóór wij de wereld verkenden. -
De zon is een nieuw geloof,
nu wij, die gevaar ontwenden,
rakelings rots en kloof
langs de witte hellingen renden,
en de ski in de flitsende sneeuw
stuivende, suizende zong,
sneller en dieper - een schreeuw,
(roekeloos zijn wij en jóng,
roofvogel, adelaar!),
in de ruimte siddert de sprong,
wij dalen en God weet waar –

Doch ik lig op dit smalle balcon,
rustend in een gedempte zon.
Kinderen zingen er van den Kaiser.
Langzaam worden wij ouder en grijzer.

(1928)


Anthonie Donker (1902-1965)









• Speel het gedichtenspel

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =
Abonnees van Laurens Jz. Coster ontvangen iedere dag een gedicht per mail.
Aan- en afmelden: http://high5.nl/minimalist/?l=laurensjzcoster

Mien Labberton -- Nieuw leven

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =

* BWG
* dbnl










Nieuw leven

Een vreemd bewegen gaat door 't stille bos,
Een heimlijk fluistren en een wonder zingen,
Als verre stemmen sprekend van de dingen,
Die tooien zullen 't woud in lentedos.

Reeds bloeit met zachte vreugdevolle blos
Een jonge lariks en een machtig dringen
Doet hier en daar de knopjes openspringen
Van anemonen, sierend tussen 't mos.

Nu is 't alsof met nieuw en blij geluid
Mij 't leven roept. - Hoor, hoe een merel fluit!
Een vlugge vlinder dartelt vrolijk rond.

Dit heil maakt weer de kranke ziel gezond;
De tijd van moeizaam wachten gaat voorbij,
Herleving wenkt en nadert - ook voor mij.

(1915)


Mien Labberton (1883-1966)









• Speel het gedichtenspel

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =
Abonnees van Laurens Jz. Coster ontvangen iedere dag een gedicht per mail.
Aan- en afmelden: http://high5.nl/minimalist/?l=laurensjzcoster

Augusta Peaux -- IJsland

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =

* wikipedia
* bhic
* dbnl
* wat gedichten
* Wim Brands over De wilgen, de velden, het water









IJsland

Dit is de tover van dit lichte land,
dat het de indruk laat als lag het ver,
vreemd en onwezenlijk, op een planeet
ouder dan onze aarde, een planeet
in strenge ernst verstild, de eenzaamheid
omgeeft haar als een dampkring. In dit land
zoekt elke lijn de verste verten, keert
zich aan geen afstand, aan geen ruimte of tijd,
gaat maar gestadig in één richting voort
door lichte dag en weer door lichte nacht
en zo afwiss’lend tot – waar is de grens?
De grenzen schijnen hier gewist, vervloeid,
niet te bestaan; een andere planeet.


Augusta Peaux (1859-1944)
uit: De wilgen, de velden, het water (2014)








• Speel het gedichtenspel

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =
Abonnees van Laurens Jz. Coster ontvangen iedere dag een gedicht per mail.
Aan- en afmelden: http://high5.nl/minimalist/?l=laurensjzcoster

Sasja Janssen -- Misschien dacht men dat ik een bloem verborg

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =

* website
* querido








Onderstaand gedicht zocht Sasja Janssen uit uit de onlangs verschenen speciale uitgave Alledaagse ergernissen, waarin zijzelf en Eva Gerlach gedichten schreven bij 50 foto’s van dingen als hagelslag in de boter en een verkeerd opgehangen wc-rol, gemaakt door Bianca Sistermans.




Misschien dacht men dat ik een bloem verborg

Ik bezit weinig, maar gauw genoeg te veel
van leegte houd ik, dingen groot of klein hechten zich te graag
het enige wat ik meenam is een diner uit de vrieskist
laatste peren in wijn uit de tuinen van een huwelijk waar de bloesem
elk jaar lichtzinnig tierde.

Misschien dacht men dat ik dwaze bloemen droeg

want de keisnijder met zijn mes waarmee je haring kaakt
ik heb er geen besteld, maakte mij vrolijk, tot mijn blik blank werd
en ik zag wat hij wilde roven: niet de meest blauwe bloemen
die mij denken, maar de mogelijkheid van stof en scheuren en gevouwen
licht te houden, hoekjes duisternis, smerige rivierlijnen op een raam.

Ik mocht het keitje even vasthouden: donkergrijs gedrenkt in sterrenregen
zoals ik ze vroeger wel vond in de verlaten tuinen.


Sasja Janssen (1968)









• Speel het gedichtenspel

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =
Abonnees van Laurens Jz. Coster ontvangen iedere dag een gedicht per mail.
Aan- en afmelden: http://high5.nl/minimalist/?l=laurensjzcoster

Eva Gerlach -- Vier van je handdoeken

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =

* kb
* wiki
* Kluwen
* een paar gedichten








Onderstaand gedicht zocht Eva Gerlach uit uit de onlangs verschenen speciale uitgave Alledaagse ergernissen, waarin zijzelf en Sasja Janssen gedichten schreven bij 50 foto’s van dingen als hagelslag in de boter en een verkeerd opgehangen wc-rol, gemaakt door Bianca Sistermans.



Vier van je handdoeken

Handdoek over de deur in de tijd die klappert
als ik opsta uit je holte in het matras,
warmte in mijn schouders, heupen, zomaar.

Handdoek over de badkamerdeur, ik loop er
zo tegenaan, lucht van je, vouw
om vouw, ik snuif heel rustig, tijd genoeg.

Handdoek over de deur van de keuken van het
hart, ik kraak de kamers
allemaal tegelijk zodat ik weer zie

hoe je hier rondloopt daar
stilstaat een hap neemt uit brood
dat nooit oud wordt een overhemd aantrekt

eeuwig wit en kreukvrij en je scheert
als een steen over het water
been over je zadel de straat uit.

Handdoek losjes over de deur van nog even

Ben je nu weg of.


Eva Gerlach (1948)









• Speel het gedichtenspel

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =
Abonnees van Laurens Jz. Coster ontvangen iedere dag een gedicht per mail.
Aan- en afmelden: http://high5.nl/minimalist/?l=laurensjzcoster

H.H. ter Balkt -- Sonnet, opgedragen aan de Hooggeleerde Heer Prof. Dr. K.L. Poll

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =

* verzamelde werken
* kb
* dbnl
* wikipedia
* wat gedichten
* npe
* in memoriam








Sonnet, opgedragen aan de Hooggeleerde Heer
Prof. Dr. K.L. Poll, bijzonder Hoogleraar in de
Natuur-Kunde

Kakelde Algje drie woorden, twee waren gelogen.
Kuste Algje ander Algje, liefde was dat niet!
Koud was Algje als een kistje, timmerde dicht
alle oprechtheid met heel veel kromme spijkers.

Brabbelen en domschrijven waren Algjes kunsten,
zoals een ander Apeoog kringetjes blaast of
goochelt of op de wielrennersfiets hardrijdt.
Algje was een spinnekop tot in de zeven heuvels.

Nu was Oud Apeoog Algjes tong spits en niet rood.
Nu was Oud Apeoog Algje op een uurtje na dood.
Algjes om zijn 1 na laatste kist houden zich groot.

‘Vrienden’, zei Algje met kunstmatige zachtheid
‘Algjes, omhels mij, want ojee, mijn kracht slijt’.
[Hij werd een polltergeist die door de zwarte nacht rijdt.]


H.H. ter Balkt (1938-2015)









• Speel het gedichtenspel

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =
Abonnees van Laurens Jz. Coster ontvangen iedere dag een gedicht per mail.
Aan- en afmelden: http://high5.nl/minimalist/?l=laurensjzcoster

H.H. ter Balkt -- Het zoutvat

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =

* verzamelde werken
* kb
* dbnl
* wikipedia
* wat gedichten
* npe
* in memoriam








Het zoutvat

De berkeboom waait in de wind, zo lang.
En jarenlang een tak erafgehakt, een arm.

Binnengedragen in de hoeve werd de tak vat
voor zout. Op de rode keldervloer stond dat.

Door t kelderraam zag je de bladeren
van de berkeboom zwaaien en niet naderen.

Er stond een monogram gesneden in t vat
dat zwart werd: nat zout maakt wit hout zwart.

Zo hoog de berk opgroeide schrompelde het vat.
Krommer en krommer werd het lelijk als de nacht.

Dat is zoals het vaten gaat. Handenvol zout
strooide het dienstbaar vat en het werd oud.

Op een dag opent het kelderraam met een kners
en na de bijlslag sterft het zoutvat bij de berk.

Ligt in de schaduw van het waaien, dat zoutvat.
En niemand niemand, jij noch ik, weet dat.


H.H. ter Balkt (1938-2015)









• Speel het gedichtenspel

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =
Abonnees van Laurens Jz. Coster ontvangen iedere dag een gedicht per mail.
Aan- en afmelden: http://high5.nl/minimalist/?l=laurensjzcoster