Peter Holvoet-Hanssen -- Levenslied

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =


* website
* wikipedia
* vpro
* stadsdichterspagina's Antwerpen

* De reis naar Inframundo







Levenslied

Uren had ik naar een vermolmde molen zitten blazen
dagen had ik als wit linnen bij de hardharige geiten gehangen
weken mijn zeil naar de schepen gehesen, stand-by
om op te lossen in de eenheid van het ruime sop

Verlepte vruchten, tijdens de wintermaanden verkleumde vogels
over warme landen verteld, mijn spiegel was een plas
in het park – je vond vleermuizen in mijn haar
je spreidde je armen als vleugels en de raven krasten op

Refrein: vuur flikkert om wat verwelkt te verbranden
schedelkap tegen schedelkap – ik laaf mij aan je aronskelk
via de schans van je tere hals naar de knoppen van je rozelaar
hebben jaren hun kans verkeken, switch de schakelaar

Spring van ijsschots tot ijsschots – drenkelingen brullen
in koor: ben je gekapseisd, moet je eronderdoor


Peter Holvoet-Hanssen (1960)
uit: De reis naar Inframundo (Prometheus, 2011)





= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =
Abonnees van Laurens Jz. Coster ontvangen iedere dag een gedicht per mail.
Aan- en afmelden: http://lists.freeteam.nl/mailman/listinfo/coster-l

Ida Gerhardt -- Thuiskomst

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =


* wikipedia
* Ida Gerhardt Genootschap
* kb
* bloemlezinkje









Thuiskomst

Dit is mijn droom – het kleine huis aan de rivier;
het rustelooze scheren van de zwaluw gaat er
langs dak en raam; de roodborst nestelt bij de vlier.
Een schip zeilt traag voorbij; de bel luidt over ’t water.

En als ik nader waar de dijk zich buigt door ’t land,
richt kort zich op die in den lagen tuin gebogen
over de spade staat – en met de vrije hand
weert zij het helle licht beschuttend van de oogen.

Hoe ken ik dit gebaar, hoe is het mij vertrouwd, –
dit sterke opzien van wie daag’lijks naar de lucht en
het wiss’lend, open water turend, rustig oud
werd in dit dijkland en zijn ruime wolkenvluchten.

Er is een scherp herkennen van elkaar en
dan komt zij langs het smalle klinkerpad gelopen, –
maar keert nog terug en stoot de stroeve huisdeur open.
Dit ogenblik. – Wat tellen zóóveel bitt’re jaren?


Ida Gerhardt (1905-1997)
uit: Kosmos (1940)






= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =
Abonnees van Laurens Jz. Coster ontvangen iedere dag een gedicht per mail.
Aan- en afmelden: http://lists.freeteam.nl/mailman/listinfo/coster-l

Jan Lauwereyns -- Parabel voorbij de regenboog (fragment)

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =


* wikipedia
* vpro











Parabel voorbij de regenboog (fragment)

(…)

Zo drijven mij
Onder veranderlijke wolken

Gevoelens die ik niet kan, niet ken
Gedachten die mij aanvallen, opjagen

Verraderlijke diertjes, beesten, logica’s
Die mij terroriseren

Van hier naar jou, alles of niets
Van het begin tot het einde

Else, in de armen van Murnau
Hoe linker, hoe rechter

Een symfonie van het grauwe
Je langzame verwelking

Een abstracte beheksing
Die ik niet ken, niet kon

Het ongewilde geweld van mijn jaren
In de roekeloze nacht

(…)


Jan Lauwereyns (1969)
uit: Hemelsblauw (2011)






Misschien is poëzie gewoon taal op haar best?
Poëzie is bijzondere taal.
Zonder taal, geen poëzie, en ook geen mensheid.
- Jan Lauwereyns in het gedichtendagessay van dit jaar, De smaak van het geluid van het hart





= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =
Abonnees van Laurens Jz. Coster ontvangen iedere dag een gedicht per mail.
Aan- en afmelden: http://lists.freeteam.nl/mailman/listinfo/coster-l

Jacob Westerbaen -- Op het lossen van het kanon in Den Haag

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =



* dbnl
* wikipedia








Op het lossen van het kanon in Den Haag
toen de Ambassadeur van Spanje aldaar vierde het huwelijk van
Koning Filips den Vierde met de dochter van Keizer
Ferdinandus den Derde


De barsche Mars wierd gram en knarsten op zijn tanden,
Toen hij ’t Bataafsch geschut, dat met zijn donderslag
De steden van Filips tot puin te beuken plag
En eertijds beven deed zijn volkeren en landen,
Nu tot der Spaanschen vreugd zoo dikmaals los zag branden.
Dit merkte Venus, die zijn luimen was gewoon:
“’t Geschiedt”, zei zij, “ter eer van mij en van mijn zoon,
Die Flips hertrouwen deên in ’t huis der Ferdinanden.”

Met krijgt de Oorlogsgod een kusje van haar mond:
Zijn opgeheven moed, zijn toorn verdwijnt terstond,
Men ziet de fronsen van zijn grimmig voorhoofd strijken.
“Ik lijd ’t dan,” zei hij, “maar de Koning hou zijn woord,
Of, zoo hij ooit de rust in Neerland weer verstoort,
Zal ik hem ’t Hollandsch Schut doen voelen in zijn Rijken.”


Jacob Westerbaen (1599-1670)





= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =
Abonnees van Laurens Jz. Coster ontvangen iedere dag een gedicht per mail.
Aan- en afmelden: http://lists.freeteam.nl/mailman/listinfo/coster-l

Jacobus Revius -- Onvermogen

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =



* dbnl
* wikipedia
* bloemlezinkje








Onvermogen

Zo weinig als men wijn uit netelen kan drukken,
Zo weinig als de Moor kan bleken zijne huid,
Zo weinig als de los zijn vlekken wissen uit,
Zo weinig als men mag van dorens vijgen plukken;
Zo weinig als een steen zich rechten kan of bukken,
Zo weinig als een trom van zellef slaan geluid,
Zo weinig zonder vocht opschieten kan het kruid,
Zo weinig zonder zaad den landbouw kan gelukken,

Zo weinig als een pot zelf wasset uit der aard’,
Zo weinig als een kind zichzelven teelt of baart,
Zo weinig als een lijk kan ploegen ofte delven;
Zo weinig als een huis wordt zonder hand gesticht,
Zo weinig als de dag komt zonder ’t zonnelicht; –
Zo weinig heeft de mens het goede van hemzelven.


Jacobus Revius (1586-1658)



Origineel




= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =
Abonnees van Laurens Jz. Coster ontvangen iedere dag een gedicht per mail.
Aan- en afmelden: http://lists.freeteam.nl/mailman/listinfo/coster-l

Erik Spinoy -- Wat is dat nou voor speelgoedgeld

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =


* wikipedia
* dbnl
* bloemlezinkje

* Dode kamer








Wat is dat nou voor speelgoedgeld.

Spreekt iemand hier een echte taal?

Massief: een machtige museumzaal
een zwart en wit geblokte kathedraal
van louter bordkarton.

De navel van het plein met beelden
glinsterend na een bui of bruin
van wolken waaiend stof.

In bergen zag je eens een ijskoud sportveld
en een school van golfplaat snelbouwsteen
voor kinderen in een duifgrijs trainingspak.

Kleuters: tot eruptie komende
kraters van kleuren.

Of men jou omhelzen mag?



Erik Spinoy (1960)
uit: Dode kamer (2011)





= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =
Abonnees van Laurens Jz. Coster ontvangen iedere dag een gedicht per mail.
Aan- en afmelden: http://lists.freeteam.nl/mailman/listinfo/coster-l

Gerrit Achterberg -- Galeries modernes

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =


* wikipedia
* dbnl
* kb








Galeries modernes

De diepten van de warenhuizen in
ben ik op weg gegaan om u te vinden.
Ik laat mij door de menigte opwinden
tot zachte haast en voetenschuifelen.

De liften zoeven, breken open en
ontlasten zich. Tientallen dringen binnen.
Dicht op elkaar, bij ’t stijgen, ondervinden
wij allen dat gevoel der vogelen.

Op de bovenverdieping weer uiteen,
tot zwevende zelfstandigheid verdund,
lopen wij kristallijnen paden af,
bijna bij engelen. Het is vergund
een blik te werpen in het massagraf,
leunend over de balustrade heen.


Gerrit Achterberg (1905-1962)
uit: Ode aan Den Haag (1953)






= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =
Abonnees van Laurens Jz. Coster ontvangen iedere dag een gedicht per mail.
Aan- en afmelden: http://lists.freeteam.nl/mailman/listinfo/coster-l